Platform: PS4, PS4 Pro (tested), Χbox One, Xbox One X, PC
Publisher: 2K Games
Developer: Visual Concepts
Διάθεση: CD Media
Κυκλοφορία: 22/10/2019

Η αποχώρηση της Yuke’s από την ανάπτυξη του WWE 2K20, μύριζε μπαρούτι από την αρχή. Το studio δούλευε πάνω στα projects της εταιρείας του Connecticut 20 σχεδόν χρόνια και συμμετείχε σε όλα τα προηγούμενα WWE παιχνίδια, είτε αναφερόμαστε στη σειρά 2K είτε ακόμα στα παλαιότερα Smackdown vs Raw και WWE Smackdown! Έτσι λοιπόν, η φυγή του και η εξ’ ολοκλήρου ανάληψη της ανάπτυξης του φετινού τίτλου από τη Visual Concepts του NBA 2K20 θορύβησε αρκετούς. Μετά από τις δεκάδες ώρες που περάσαμε στο WWE 2K20, το μόνο που έχουμε να πούμε είναι πως φεύγοντας, η Yuke’s δεν πήρε μαζί της μόνο την εμπειρία και την τεχνογνωσία που κουβαλούσε. Ξήλωσε και αφαίρεσε ολόκληρα τα θεμέλια που η ίδια με κόπο είχε χτίσει, φτάνοντας το franchise στο περσινό, αρκετά καλό WWE 2K19. Και η σύγκριση με το περσινό παιχνίδι είναι αυτό ακριβώς που μας κάνει να πιστεύουμε πως το WWE 2K20 δεν έπρεπε καν να κυκλοφορήσει.

Από που να ξεκινήσεις και που να τελειώσεις με το συγκεκριμένο παιχνίδι. Πιθανώς, από τα modes του, τα οποία είναι ακριβώς τα ίδια με πέρυσι, με το Originals να είναι το mode που θα έρθει κάποια στιγμή αργότερα, προσθέτοντας κάτι καινούριο. Τα υπάρχοντα modes στο launch είναι τα Showcase, MyPlayer, Universe, Towers και φυσικά το Online. Αρχικά ας αναφέρουμε οτι την ελάχιστη ώρα που αφιερώσαμε στο online, δεν συναντήσαμε ιδιαίτερα προβλήματα, εκτός από τα γιγαντιαία που φέρει και το υπόλοιπο παιχνίδι και θα αναλυθούν στη συνέχεια. Παρόλα αυτά, τόσο οι servers της 2K, όσο και το περιεχόμενο που προσφέρει στο online χρήζουν άμεσης ανανέωσης. Το Universe mode έρχεται με μικρές ανανεώσεις, αλλά πρόκειται για ένα αρκετά στάσιμο mode, στο οποίο ναι μεν μπορεί κάποιος να αφιερώσει πολλές ώρες, αλλά το όλο concept του με αυτή τη δομή έχει αρχίσει να κουράζει και να μην προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Τα Towers, το mode δηλαδή που εισήχθη στην περσινή προσθήκη της σειράς, επιστρέφει και προσφέρει αυξημένο επίπεδο πρόκλησης, με νέα Towers, το κυριότερο των οποίων περιστρέφεται γύρω από τον Roman Reigns. Φυσικά, εάν προτιμάτε να κρατήσετε τα controllers σας άθικτα, δεν θα συνιστούσαμε να ασχοληθείτε με το εν λόγω mode, αφού τα glitches και τα bugs κάνουν την κατάσταση αβίωτη.

Σαφώς, τα 2 modes που συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον της κοινότητας είναι τα Showcase και MyCareer. Στο φετινό Showcase η ιστορία περιστρέφεται γύρω από το Women’s Evolution και τις «Four Horsewomen» του WWE, τις Charlotte Flair, Becky Lynch, Sasha Banks και Bayley, δείχνοντας την ανέλιξη των τεσσάρων γυναικών από το NXT, μέχρι τις κορυφαίες στιγμές του Women’s Division των τελευταίων ετών. Η επιλογή των ματς που μας παρουσιάζονται είναι υποδειγματική, αφού βλέπουμε σχεδόν σκηνή προς σκηνή το πρώτο γυναικείο Hell in a Cell, το πρώτο γυναικείο Main Event της Wrestlemania και άλλα πολλά. Το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό το «βλέπουμε», αφού στην πλειοψηφία τους οι περισσότερες σημαντικές στιγμές του κάθε αγώνα μας παρουσιάζονται μέσα από cutscenes, με τα περισσότερα objectives που αφήνονται στον παίκτη να είναι βαρετές, επαναλαμβανόμενες διαδικασίες. «Κάνε σοβαρή ζημιά στα χέρια«, «ρίξε δυνατή μπουνιά στον όρθιο αντίπαλο«, «στήσε ένα τραπέζι«, γενικότερα ψιλοαγγαρείες. Φυσικά, οι περισσότερες από αυτές τις στιγμές είναι δύσκολο να αποτυπωθούν in-game, αλλά εφόσον η κατάσταση είναι ως έχει, τότε καλό θα ήταν να συμπεριληφθούν τα επίσημα entrances, τα οποία η 2K απλώς κάνει skip, οι σχολιασμοί και άλλα που θα προσδώσουν την πλήρη αυθεντικότητα σε όσα βλέπουμε.

Όσον αφορά το MyCareer, τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα από το υπόλοιπο παιχνίδι. Το mode σας βάζει στα παπούτσια 2 wrestlers, της Red, η οποία είναι η πραγματική πρωταγωνίστρια της ιστορίας και του Tre. Η ιστορία ξεκινά τη μέρα που οι 2 φίλοι πρόκειται να ενταχθούν στο Hall of Fame και αναπολούν βήμα – βήμα τα γεγονότα από το ξεκίνημα τους ως λυκειόπαιδα και την ανέλιξη τους στην εταιρεία, μέχρι το σήμερα. Παρότι προφανώς δεν περιμένει κανείς υψηλά δείγματα γραφής από ένα story mode τέτοιου τύπου, η αλήθεια είναι πως όταν τα bugs και τα glitches το επιτρέπουν, το 20ωρο MyCareer είναι αρκετά διασκεδαστικό, ενώ ενδιαφέρουσα είναι και η προσέγγιση της αναδρομικής αφήγησης. Ειδικά οι πρώτες ώρες της ιστορίας, οι οποίες συνήθως παραμένουν στην αθέατη πλευρά του wrestling παρουσιάζουν αρκετό ενδιαφέρον, ενώ αρκετοί πρωτοκλασσάτοι παλαιστές του σήμερα, καθώς και θρύλοι του παρελθόντος παρελάζουν κατά τη διάρκεια του mode. Φυσικά, όσο ο παίκτης προχωρά στην ιστορία κερδίζει skill points, τα οποία μπορεί να ξοδέψει όπως ο ίδιος θέλει και να σχηματίσει το στυλ των Red και Tre όπως ο ίδιος επιθυμεί. Ευχάριστο μεν, με προβλήματα δε, το MyCareer είναι το μόνο mode που προσφέρει κάποιες ώρες άμυαλης διασκέδασης.

Ίσως τα όσα διαβάσατε έως εδώ για τα modes και τα περιεχόμενα του παιχνιδιού να είναι περιττά. Γιατί; Γιατί το παιχνίδι είναι ένα χάλι. Εν ολίγοις, δεν έπρεπε καν να κυκλοφορήσει. Το WWE 2K20 μαστίζεται από απίστευτα πολλά bugs και glitches, σε σημείο που κάποιες φορές καταντάει unplayable. Απαράδεκτη A.I., παλαιστές που κολλάνε σε σχοινιά, σε τοίχους κελιών, μπαινοβγαίνουν στο ρινγκ ( και όχι από τα σκηνιά ), διαιτητές που «ξεχνούν» να μετρήσουν στα pinfalls, τρομερές ατασθαλείες στο gameplay και η λίστα συνεχίζεται επ’ άπειρον. Ειδικότερα σε αγώνες πολλών ατόμων ή σε αναμετρήσεις όπως τα Hell in a Cell και Money in the Bank η κατάσταση είναι επώδυνη, με όση καλή θέληση κι αν επιχειρήσετε να ασχοληθείτε. Πραγματικά αδυνατούμε να αντιληφθούμε πως το φετινό παιχνίδι παρουσιάζεται ΤΟΣΟ χειρότερο από το περσινό, ειδικά σε τομείς που πραγματικά η προηγούμενη προσθήκη είχε ανεβάσει αρκετά τον πήχη. Αξίζει εδώ να αναφερθεί πως η Visual Concepts προέβη σε αρκετά σημαντικές διαφοροποιήσεις στο χειρισμό, σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια, αλλάζοντας τα κουμπιά του reversal, του finisher και άλλα. Παρότι στην αρχή οι αλλαγές μου φάνηκαν απλώς μέρος μιας αχρείαστης προσπάθειας του studio να δείξει πως δίνει στο παιχνίδι διαφορετική ταυτότητα, μετά από κάποιες ώρες παιχνιδιού πιστεύω πως οι αλλαγές αποδεικνύονται μάλλον εύστοχες, αν και ίσως ξενίσουν αρκετούς παλιούς στη σειρά.

Τα προβλήματα επεκτείνονται στον οπτικό τομέα, με τα μοντέλα των περισσότερων wrestlers, ακόμα και της Becky Lynch, η οποία μάλιστα εμφανίζεται στο εξώφυλλο του τίτλου, να είναι κακοφτιαγμένα, άσχημα και να μη θυμίζουν σε τίποτα τους πραγματικούς παλαιστές. Παράλληλα, αρκετές λεπτομέρειες που πέρυσι έκαναν τη διαφορά, όπως παραδείγματος χάριν τα σημάδια που σχηματίζονται στο πρόσωπο των superstars μετά από αρκετό ξύλο, φέτος απουσιάζουν και γενικότερα αφαιρούν από την όλη εμπειρία. Το σοκαριστικό είναι οτι στις λίγες περιπτώσεις που η όλη παρουσίαση λειτουργεί άψογα, το WWE 2K20 είναι ικανό να ρίξει σαγόνια κι έτσι πραγματικά με κάνει να απορώ τι πήγε λάθος στη συντριπτική πλειοψηφία των υπολοίπων περιπτώσεων. Ειδικότερα στο MyCareer, που τα μοντέλα πολλών χαρακτήρων δεν βασίζονται σε κάποιο αντίστοιχο πραγματικό, μιλάμε στην καλύτερη για εποχές PlayStation 2. Ο ηχητικός τομέας είναι εξίσου προβληματικός, με κακό σχολιασμό, απαράδεκτη μίξη ήχου, κακά ή ετεροχρονισμένα ηχητικά εφέ και πάει λέγοντας.

Κλείνοντας, η απογοήτευση για μία σειρά που φάνηκε πέρυσι να βρίσκει τα πατήματα της είναι μεγάλη. Η αλλαγή developer σίγουρα επηρέασε το τελικό αποτέλεσμα και άλλαξε σε μεγάλο βαθμό τα σχέδια της 2K, η οποία όμως δεν δικαιολογείται να κυκλοφορεί παιχνίδι σε αυτή την κατάσταση. Πάμπολλα τεχνικά προβλήματα, τα οποία ώρες – ώρες φέρνουν το παιχνίδι στα όρια του unplayable, γραφικά τα οποία φέρνουν σε PlayStation 2, μεγάλα προβλήματα στο gameplay και αδιάφορα, στην πλειοψηφία τους, modes, συνθέτουν ένα σκηνικό που ακόμη και οι σκληροπυρηνικοί wrestling fans θα προτιμούσαν να αποφύγουν.

Στην τελική, «it’s all about the game and how you (don’t) play it«.