Platform: Xbox One, PS4 (tested), Switch
Publisher: Ubisoft
Developer: Ubisoft Toronto
Διάθεση: CDMedia
Κυκλοφορία: 16/10/2018

Η Ubisoft εισάγει το Starlink στις ζωές μας προσπαθώντας να πάρει ένα κομμάτι της πίτας από μια κατηγορία που δείχνει να παρακμάζει, αυτή των Toys to life παιχνιδιών. Μπορεί η τεράστια επιτυχία των amiibo της Nintendo να της φέρνει εκατομμύρια στα ταμία χωρίς ιδιαίτερο κόπο, δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε πως στηρίζεται σε ήδη γνωστούς και αγαπημένους ήρωες εδώ και δεκαετίες. Η Ubisoft από την άλλη, επιχειρεί να δημιουργήσει το δικό της σύμπαν, τους δικούς της χαρακτήρες, προκειμένου να πουλήσει παιχνίδια παράλληλα με τα videogames, απευθυνόμενη κυρίως στις νεαρότερες ηλικίες.

Τι καταφέρνει λοιπόν το Starlink: Battle for Atlas; Για αρχή, καταφέρνει να είναι ένα καλό videogame. Η ιστορία μας ξεκινά όταν με τη βοήθεια μας εξωγήινης μορφής ζωής η τεχνολογία της ανθρωπότητας εκτινάσσεται χρόνια μπροστά και πλέον το ταξίδι σε άλλους γαλαξίες είναι εφικτό. Έτσι, μια ομάδα από γενναίους πρωτοπόρους ξεκινά το ταξίδι της στον Atlas Galaxy με το διαστημόπλοιο Equinox που φέρει στην καρδιά του την τεχνολογία Nova. Εκεί θα δεχτεί επίθεση από την Forgotten Legion, που απειλεί ολόκληρο τον Γαλαξία Atlas, καταφέρνοντας να κλέψει τον Nova Core από τον Equinox καθώς και τον καθηγητή που θεωρείται το μυαλό πίσω από αυτές τις ανακαλύψεις. Με το σκάφος σας να πέφτει σε κοντινό άγνωστο πλανήτη, εσείς και οι συμμαχητές σας πρέπει να αντιμετωπίσετε την συνεχή απειλή της Forgotten Legion και του ηγέτη της Grax, που αναζητεί μανιωδώς τεχνολογία που έχει αφήσει πίσω της η εξαφανισμένη φυλή των the Wardens, καθώς και να σώσετε τον καθηγητή.

Η ιστορία μας είναι αρκετά απλή και βασική, χωρίς εκπλήξεις αλλά σίγουρα το sci-fi περιβάλλον είναι αυτό που μας τραβάει και κερδίζει τις εντυπώσεις. Παράλληλα, τα cutscenes και γενικότερα ο σχεδιασμός των χαρακτήρων ταιριάζουν πολύ με τα πρωινά animations που παρακολουθούν οι νεότερες ηλικίες και σίγουρα θα μπορούσαν να σταθούν μόνα τους ως μια τηλεοπτική παιδική σειρά. Τα voice overs είναι προφανώς «απλοϊκά» χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις αλλά τα βρήκα σε καλό ποιοτικό επίπεδο, εκτός ίσως από τις διάφορες φυλές εξωγήινων που είναι ένα μείγμα φωνής και αλλοίωσης προκειμένου να έχουν έναν «ξένο» τόνο.

Σε άριστα επίπεδα πάντως κυμαίνεται ο τεχνικός τομέας του παιχνιδιού, ειδικά στα γραφικά του. Γίνεται χρήση της Snowdrop Engine (The Division) η οποία παράγει μερικά εκπληκτικά αποτελέσματα. Μπορεί το storytelling, οι διάλογοι και η παιδικότητα να σας αφήσουν αδιάφορους, δε θα γίνει όμως το ίδιο και με τον κόσμο του παιχνιδιού. Ο γαλαξίας που κινούμαστε δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλος, αλλά καταφέρνει να μας περάσει αυτό το αίσθημα της απεραντοσύνης του διαστήματος. Από την πρώτη στιγμή που θα αρχίσετε να πετάτε στο διάστημα, θα εντυπωσιαστείτε, η ελευθερία κινήσεων σε 360 μοίρες και οι αερομαχίες θυμίζουν κάτι από διαστημικά παιχνίδια ξεχασμένων εποχών, με το ταξίδι σας να περιλαμβάνει εξερεύνηση διαστημοπλοίων που φαίνονται εγκαταλελειμμένα, ζιγκ ζαγκ ανάμεσα σε αστεροειδείς και αερομαχίες με Space Bandits που θέλουν το κακό σας. Η πλοήγηση από πλανήτη σε πλανήτη βέβαια είναι το κάτι άλλο. Μπορείτε να πάτε χαλαροί εξερευνώντας παράλληλα ότι βρείτε στην πορεία σας ή να πάτε ταχύτατα με warp speed, με την μετάβαση από το διάστημα στο έδαφος του κάθε πλανήτη να γίνεται χωρίς διακοπές ή όπως λέμε «seamless». Δεν υπάρχουν οθόνες loading και η περιήγηση σας στο διάστημα πραγματικά είναι το highlight του παιχνιδιού. Κάθε πλανήτης διαθέτει το δικό του ξεχωριστό οικοσύστημα με τη δική του πανίδα (που μπορείτε μάλιστα να σκανάρετε για να μάθετε περισσότερα) και χλωρίδα. Αλλαγές σε χρώματα και τοπία τονίζουν την διαφορετικότητα κάθε πλανήτη, όπως και οι καιρικές συνθήκες θερμοκρασία. Δεν μπορώ να μην πω πως όλο το παραπάνω μου θύμισε αρκετά το No Man’s Sky, από την πρώτη στιγμή, προφανώς σε μικρότερη περιορισμένη κλίμακα.

Ωραία όλα αυτά, αλλά πως τα πάμε από gameplay; Πρώτο και κύριο που πρέπει να έχετε στο νου σας είναι πως πρωταγωνιστής σας είναι το διαστημόπλοιο σας. Ναι, έχετε επιλογές πιλότου, ο καθένας μάλιστα έχει και το δικό του μοναδικό ability, αλλά το διαστημόπλοιο σας είναι και συμπεριφέρεται ως πρωταγωνιστής. Από το αχανές διάστημα έως την επιφάνεια ενός πλανήτη, ο τρόπος χειρισμού του αεροσκάφους σας είναι σαν να χειρίζεστε ανθρώπινη φιγούρα. Και αυτό το λέω ως θετικό, γιατί πολύ γρήγορα θα δείτε πόσο οικεία θα νιώθετε με το dualshock το διαστημόπλοιο σας ως προέκταση του χεριού σας, μέχρι και αναπήδηση μπορείτε να κάνετε για να αποφεύγετε πυρά και εμπόδια. Σε όλο αυτό το immersion βέβαια βοηθάνε και τα πλαστικά παιχνίδια που πλαισιώνουν το Starlink. Με το ειδικό bracket που έχετε στο χειριστήριο σας, βάζετε την φιγούρα του πιλότου, από πάνω κουμπώνει το σώμα του αεροσκάφους και στα πλάγια κουμπώνουν τα όπλα της επιλογής σας. Εδώ πρέπει να πούμε το Starlink ΔΕΝ παίζεται υποχρεωτικά με τα πλαστικά παιχνίδια, αλλά μπορείτε να παίξετε μια χαρά το παιχνίδι ως digital έκδοση και απλά να αλλάζετε τους πιλότους, αεροσκάφοι και όπλα σας από τα μενού, μια σοφή επιλογή γιατί διαφορετικά τα πράγματα θα ήταν πολύ περιορισμένα.

Τι εννοώ; Στο starter pack του StarLink έχετε έναν στάνταρ πιλότο, αεροσκάφος και 3 όπλα. Σε περίπτωση που θέλετε οτιδήποτε άλλο θα πρέπει θα αγοράσετε τα εξτρά πακέτα με πλαστικά παιχνίδια που κυκλοφορεί η Ubisoft και είναι είτε σετ με σκάφος-πιλότο-όπλα στα 30€, είτε πακετάκι με μόνο έναν πιλότο ή 2 όπλα που θα βρείτε στα 8€ και 12€ αντίστοιχα. Καταλαβαίνετε λοιπόν, πως αν το παιχνίδι ήταν δεμένο απόλυτα με τα παιχνίδια τότε θα έπρεπε να δώσετε μια περιουσία για να δείτε όλες τις διαθέσιμες επιλογές. Ωστόσο, οι φιγούρες είναι πολύ ποιοτικές από καλό πλαστικό, με καλό βάψιμο και σαν σύνολο πάνω στο dualshock 4 ή ακόμα και στο ράφι σας, τραβάνε τα βλέμματα. Αυτό που καταλαβαίνω είναι πως αυτή η επιλογή βέβαια μπορεί να λειτουργήσει ως δίκοπο μαχαίρι για το παιχνίδι, μιας και τα παιχνίδια λειτουργούν θετικά στην εμπειρία και προσθέτουν ένα επιπλέον επίπεδο ενασχόλησης, που κάνει το Starlink να ξεχωρίζει.

Από κει και πέρα, ο κύκλος του gameplay είναι ολίγον τι φαύλος και συνηθισμένος. Το gimmick της υπόθεσης, πέρα από τα παιχνίδια, είναι πως γίνεται χρήση των elements, των στοιχείων δηλαδή όπως φωτιά, πάγος, αντιβαρύτητα, μηχανική κ.α. και έτσι κάθε όπλο ανήκει στη δική του κατηγορία και κάθε εχθρός (αλλά και γρίφος..) έχει τις δικές του αδυναμίες στα elements. Εδώ έρχεται και το στοιχείο της on the fly εναλλαγής των πλαστικών όπλων πάνω στη φιγούρα μας, κάτι που σίγουρα θα εξιτάρει τις μικρότερες ηλικίες, αυτή είναι η δουλειά του άλλωστε. Εξαιρετικό βρήκα το σύστημα μάχης του παιχνιδιού, ειδικά με τη δυνατότητα για elemental combos, τη δυνατότητα δηλαδή για επιθέσεις από όπλα διαφορετικών στοιχείων με διαφορετικά αποτελέσματα κάθε φορά, πχ φωτιά και πάγος ταυτόχρονα προκαλούν θερμικό σοκ στους αντιπάλους Στα υπόλοιπα, εσείς ταξιδεύετε από πλανήτη σε πλανήτη προκειμένου να απωθήσετε την Forgotten Legion και ταυτόχρονα να συνάψετε συμμαχία με τους κατοίκους του πλανήτη.

Αυτό επιτυγχάνεται αφενός νικώντας σε μάχες με τη Legion, αφετέρου κάνοντας ένα σωρό fetch quests για χάρη της εκάστοτε φυλής, προκειμένου να συμμετάσχει στο Alliance. Το θέμα είναι ότι όλα τα παραπάνω αποτελούν μια λούπα η οποία γίνεται ξανά και ξανά και μάλιστα ήδη από τις πρώτες ώρες του παιχνιδιού. Θα πρέπει να μαζέψετε διάφορα αντικείμενα, να εγκαταστήσετε τα δικά σας κτίρια, να κάνετε upgrade σε υπάρχοντα, δημιουργώντας στην ουσία μια οικονομία σε κάθε πλανήτη που τροφοδοτεί εσάς και τη συμμαχία με ύλες και χρήμα. Ανάμεσα σε αυτά θα λύσετε γρίφους με εγκαταστάσεις των Wardens, θα παλέψετε mini bosses, θα ερευνήσετε την πανίδα του πλανήτη, θα καταστρέψετε εγκαταστάσεις εξόρυξης της Legion, θα αποκωδικοποιήσετε πεσμένα εξωγήινα αεροσκάφη, τα οποία όμως γρήγορα θα γίνουν επαναλαμβανόμενα αφού τα κάνετε ξανά και ξανά και ξανά. Και μάλιστα τα rewards είναι στην πλειοψηφία τους απλά mods, τα οποία βάζετε στο σκάφος ή στα όπλα σας και σας ανεβάζουν τα στατιστικά, ενώ έχουν και επίπεδο σπανιότητας.

Εν κατακλείδι, το Starlink: Battle for Atlas αποδείχθηκε πολύ καλύτερο απ’ότι περίμενα. Μπορεί να μην προσφέρει κάτι καινοτόμο και να υπάρχει μεγάλη επανάληψη στις αποστολές, ωστόσο το αίσθημα εξερεύνησης, ο πολύ καλός χειρισμός και σύστημα μάχης, τα πολύ όμορφα γραφικά και η βατή ιστορία του είναι αρκετά για να σας κρατήσουν. Όλα τα παραπάνω γίνονται καλύτερα αν τα δούμε από τη σκοπιά των νεαρότερων ηλικιών στις οποίες απευθύνεται το Starlink. Εκεί η επανάληψη μπορεί να μην γίνει τόσο αισθητή και οι μάχες/εξερεύνηση να εντυπωσιάσουν ακόμα περισσότερο. Οι χαρακτήρες, τα cutscenes και οι διάλογοι θα φανούν φυσιολογικοί και όχι παιδικοί, όπως δείχνουν στο δικό μου μάτι. Και ας μην ξεχνάμε τα παιχνίδια, ένα ρίσκο της Ubisoft, που δείχνει να κάνει ένα σταθερό πρώτο βήμα, αλλά σίγουρα χρειάζεται πολύ μεγαλύτερη φιλοδοξία και πολύ περισσότερο υλικό ώστε να γίνει κάτι σταθερό και αγαπητό στις καρδιές των νεαρών gamers.