Platform: PC, PS4 (tested), Xbox One
Publisher: SEGA
Developer: SEGA
Διάθεση: Zegetron
Κυκλοφορία: 21/08/2018

Το πρώτο Shenmue κυκλοφόρησε το μακρινό 1999 για το θρυλικό Dreamcast της SEGA. Αποτελεί δημιουργία του Yu Suzuki, πρόκειται για έναν action-adventure τίτλο και όταν κυκλοφόρησε έγινε το πιο ακριβό παιχνίδι που είχε αναπτυχθεί έως εκείνη τη στιγμή. 2 χρόνια αργότερα αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε και αυτό στο Dreamcast το άμεσο sequel του, Shenmue II, ένα port του οποίου έγινε διαθέσιμο το 2002 για το πρώτο Xbox. Τα παιχνίδια απέκτησαν φανατικό κοινό και cult status, όμως δεν κατάφεραν ποτέ να καλύψουν τα τεράστια έξοδα δημιουργία τους, με συνέπεια η σειρά να μπει στον πάγο. Το 2015 ο Suzuki ανακοίνωσε οτι ξεκινά ένα crowdfunding στο Kickstarter, με σκοπό τη δημιουργία του τρίτου μέρους της σειράς. Ο στόχος επετεύχθη μέσα σε λίγες μόλις ώρες και το Shenmue III έχει πλέον ως ημερομηνία κυκλοφορίας το 2019. Έτσι, θέλοντας να αναθερμάνει το ενδιαφέρον για το franchise, η SEGA κυκλοφόρησε φέτος μία συλλογή που περιλαμβάνει τα πρώτα 2 παιχνίδια της σειράς. Αξίζει όμως η επένδυση σε 2 παιχνίδια που κυκλοφόρησαν σχεδόν 20 χρόνια νωρίτερα;

Η ιστορία των Shenmue ξεκινά με τη δολοφονία του πατέρα του 18χρονου Ryo Hazuki τον Νοέμβριο του 1986 στην Ιαπωνική πόλη Yokosuka, μπροστά στα μάτια του γιου του. Από εκείνη τη στιγμή ο Ryo ορκίζεται εκδίκηση και θέτει ως μοναδικό του στόχο να ανακαλύψει ποιοι είναι οι υπαίτιοι, μπλέκοντας σε μία υπόθεση μυστηρίου που αποδεικνύεται πολύ βαθύτερη απ’ ό,τι φανταζόταν, αφού στο δρόμο του θα συναντήσει συνομωσίες και δολοπλοκίες που παρουσιάζουν άμεση σύνδεση με τις Ιαπωνικές και Κινέζικες παραδόσεις. Το σενάριο είναι άκρως ενδιαφέρον και καλογραμμένο, χωρίς να παρουσιάζει ατασθαλείες, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον ως το τέλος. Εκεί που χωλαίνουν οι 2 τίτλοι και ειδικότερα το Shenmue I, όσον αφορά την αφηγηματική τους πλευρά, είναι το pacing ή αλλιώς ο ρυθμός της αφήγησης, για λόγους που θα αναλυθούν στη συνέχεια. Αξίζει να τονιστεί εδώ πως το Shenmue ΙΙ αποτελεί άμεσο sequel του προκάτοχού του, ξεκινώντας ακριβώς εκεί που τελειώνει το πρώτο παιχνίδι, αφήνοντας όμως πίσω του το setting της μικρής Ιαπωνικής Yokosuka και μεταφέροντας την ιστορία στο αχανές Hong Kong.

Αυτό που πετυχαίνουν εξαιρετικά τα 2 παιχνίδια είναι η ατμόσφαιρα των 2 διαφορετικών κόσμων που λαμβάνει χώρα η ιστορία του Ryo, αφού στη Yokosuka αποτελεί ένα γνωστό πρόσωπο, κάτι που γίνεται ξεκάθαρο μέσα από τις αλληλεπιδράσεις με τους κατοίκους της περιοχής, ενώ τα πράγματα διαφοροποιούνται κατά πολύ στο άγνωστο – και πολύ μεγαλύτερο σε κλίμακα – για τον ίδιο, Hong Kong. Εξαιρετική δουλειά έχει γίνει στο χτίσιμο των 2 κόσμων, αφού μιλάμε για 2 πόλεις που κινούνται με τους δικούς τους ρυθμούς και έχουν αναπτύξει το δικό τους πρόγραμμα και τη δική τους ρουτίνα. Τα μαγαζιά κλείνουν και ανοίγουν σε συγκεκριμένες ώρες, με μία βόλτα το πρωί θα δείτε ανθρώπους να πηγαίνουν στις δουλειές τους, ενώ όταν πέφτει η νύχτα οι δρόμοι γεμίζουν με περίεργους τύπους και μεθυσμένους ναυτικούς που μπαινοβγαίνουν στα διάφορα μπαρ της εκάστοτε περιοχής. Γενικότερα, το χτίσιμο του κόσμου που συνάντησα στις ώρες που αφιέρωσα στα Shenmue, είναι αξιέπαινο ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα. Άλλωστε απουσιάζουν τα δεκάδες markers και τα άπειρα quests που «πνίγουν» τον κόσμο των σύγχρονων παιχνιδιών, με την εξερεύνηση να αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια του παίκτη.

Το gameplay των Shenmue κινείται στα γνώριμα action-adventure μονοπάτια που γνωρίζουμε. Ο παίκτης σημειώνει πρόοδο στην ιστορία μέσω διαλόγων με τους διάφορους NPCs, χωρίς όμως να του δίνονται απλόχερα οι λύσεις για το επόμενο βήμα που πρέπει να πραγματοποιήσει. Η αλήθεια είναι πως τα Shenmue απαιτούν αρκετό ψάξιμο και δεν είναι από τα παιχνίδια που παίρνουν τον παίκτη από το χεράκι. Παράλληλα, οι δυνατότητες του Ryo στις πολεμικές τέχνες θα δοκιμαστούν αρκετά, αφού ο πρωταγωνιστής μας θα βρεθεί αντιμέτωπος με 2, 3, ακόμη και 5 εχθρούς ταυτόχρονα, με τους μηχανισμούς της μάχης να είναι βασισμένοι σε αυτούς της σειράς Virtua Fighter. Το σύστημα μάχης γίνεται όλο και πιο βαθύ, εφόσον επιλέξουμε να προπονήσουμε τον Ryo και να μάθουμε νέες κινήσεις από τους NPCs που είναι διατεθειμένοι να μας τις διδάξουν. Μάλιστα, τα Shenmue είναι 2 άκρως κινηματογραφικά παιχνίδια, κάτι που αποδεικνύουν τα QTE’s που βρίσκονται διάσπαρτα σε όλο το παιχνίδι και κυρίως στις μάχες, τα οποία αν μη τι άλλο είναι έξοχα σκηνοθετημένα.

Όλα καλά μέχρι εδώ αλλά τι γίνεται όταν ο παίκτης πρέπει να αναζητήσει πληροφορίες σε κάποιο μπαρ και το ρολόι δείχνει 11 το πρωί; Η έλλειψη της δυνατότητας » skip time » ή » wait » στο πρώτο παιχνίδι καθιστά την αναμονή μαρτύριο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Κι αν η Yokosuka έχει το τοπικό κατάστημα στο οποίο ο Ryo μπορεί να «σκοτώσει» το χρόνο του παίζοντας κλασσικά arcade games της SEGA, από ένα σημείο κι έπειτα που θα έχει επιτευχθεί high score σε καθένα από αυτά, η επόμενη λύση είναι να αφήσετε το χειριστήριο και να κάνετε κάτι άλλο έως ότου φτάσει η στιγμή που θα μπορεί να προχωρήσει η ιστορία. Εδώ έγκειται και το ζήτημα με το pacing της αφήγησης που ανέφερα νωρίτερα, αφού πολλές φορές περνάνε μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς να συμβαίνει το παραμικρό. Το πρόβλημα περιορίζεται στο δεύτερο παιχνίδι, στο οποίο τόσο οι δευτερεύουσες δραστηριότητες για να περάσει η ώρα αυξάνονται, όσο και η ίδια η πλοκή είναι βαθύτερη και κυλάει με πιο γοργούς ρυθμούς. ‘Ολα αυτά λαμβάνουν χώρα σε έναν κύκλο μέρας-νύχτας, ασύλληπτο για τα δεδομένα του 1999.

Φυσικά, εφόσον πρόκειται για remasters, ο αναβαθμισμένος τεχνικός τομέας είναι ένας από τους λόγους ύπαρξης της εν λόγω συλλογής. Με μεγάλη βεβαιότητα τα Shenmue είναι ομορφότερα από ποτέ και το HD Collection είναι ο βέλτιστος τρόπος να ασχοληθεί κάποιος με τη σειρά. Το παιχνίδι τρέχει απροβλημάτιστα σε 1080p και 30 fps, με τo aspect ratio να είναι πλέον 16:9, ενώ το 4:3 παραμένει αναγκαστικά στα cutscenes, αλλά και ως επιλογή για εκείνους που θέλουν να βιώσουν τα παιχνίδια όπως το πρωτότυπα. Οι λεπτομέρειες στο περιβάλλον και στα μοντέλα των χαρακτήρων είναι σαφώς περισσότερες, χωρίς φυσικά να περιμένουμε θαύματα. Ας μην γελιόμαστε, τα Shenmue οπτικά φωνάζουν την ηλικία τους, αν και προσωπικά δεν ενοχλήθηκα ποτέ. Στην αντίπερα όχθη, τα voice-overs και τα ηχητικά εφέ κινούνται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, ενώ γενικότερα η ηχητική επιμέλεια κρίνεται ως προβληματική. Τέλος, στο δεύτερο μισό του Shenmue παρατηρήθηκε ένα αστείο bug που μετέτρεπε το παιχνίδι σε first-person και απαιτούταν η είσοδος σε κάποιο κατάστημα για την επαναφορά της κάμερας. Ένα τέτοιο bug δεν θα ήταν άξιο αναφοράς, αλλά συνέβη αρκετές φορές, οπότε και το αναφέρω.

Εν κατακλείδι, το Shenmue HD Collection αποτελεί μία πολύ καλή ευκαιρία για όσους θέλουν να ασχοληθούν με τα 2 θρυλικά παιχνίδια και μάλιστα σε budget τιμή. Οι 2 τίτλοι δεν θυμίζουν σε καμία περίπτωση παιχνίδια της τρέχουσας δεκαετίας όσον αφορά τον τεχνικό τομέα, αλλά το σενάριο τους και ο κόσμος τους αρκούν για να παραβλέψουμε τέτοια προβλήματα. Το μόνο σίγουρο είναι οτι τα Shenmue απευθύνονται σε συγκεκριμένο κοινό και αποτελούν 2 πολύ ιδιαίτερες εμπειρίες που θα χαραχθούν ανεξίτηλες στη μνήμη εκείνων τον «ρομαντικών» που θα επιλέξουν να ασχοληθούν μαζί τους.