Platform: PC, Xbox One, PS4 (tested)
Publisher: THQ Nordic
Developer: Volition Inc
Διάθεση: Enarxis Dynamic Media
Κυκλοφορία: 03/07/2018

Λίγο πριν συμπληρώσει τα δέκα χρόνια από την πρώτη του κυκλοφορία, το Red Faction Guerrilla βρίσκει τον δρόμο του στις κονσόλες της τρέχουσας γενιάς μέσα από την ReMARStered έκδοση της THQ Nordic. Πριν ξεκινήσω να μιλάω για οτιδήποτε, πρέπει να ομολογήσω ότι δεν έχω ασχοληθεί με την σειρά στο παρελθόν και πως η πρώτη μου επαφή με το Guerrilla ήρθε στο PS4 για τις ανάγκες του review.  Η σειρά Red Faction αποτελεί ένα ip που ξεκίνησε την πορεία του to 2001, ενώ το Guerrilla για το οποίο και θα μιλήσουμε αποτέλεσε την τρίτη προσθήκη της σειράς που κυκλοφόρησε το 2009. Πριν ξεκινήσω να ασχολούμαι με το παιχνίδι δεν παρέλειψα να διαβάσω για το background story των δύο προηγουμένων. Για όποιον έχει τις ίδιες ψυχαναγκαστικές τάσεις με εμένα θα τονίσω ότι δεν είναι απαραίτητο να έχετε παίξει τα 2 πρώτα μιας και δεν υπάρχει ουσιαστική συνέχεια στις ιστορίες. Φυσικά υπάρχει η αίσθηση της συνοχής μεταξύ των τίτλων μιας και μιλάμε για το ίδιο «σύμπαν» αλλά με μια γρήγορη ανασκόπηση στο YouTube των 2 πρώτων επεισοδίων θα μπείτε αμέσως στο κλίμα!

Welcome to Mars

Καλωσήλθατε λοιπόν στο έτος 2125! Εδώ κι αρκετές δεκαετίες η ανθρωπότητα έχει καταφέρει να εποικίσει τον Άρη γεωδιαμορφώνοντας  κατάλληλα τον πλανήτη ούτως ώστε να μπορεί να υποστηρίξει ζωή. Ο λόγος της παρουσίας του ανθρώπου στον Άρη δεν θα μπορούσε να αποσκοπεί σε κάτι άλλο από την εκμετάλλευση των πόρων του πλανήτη και έτσι σύντομα εργάτες και μεταλλωρύχοι από την Γη ταξιδεύουν στον κόκκινο πλανήτη σε αναζήτηση εργασίας. Μετά από μια σειρά ανατροπών που λαμβάνει χώρα στα 2 προηγούμενα games της σειράς, κατά την χρονική περίοδο του Guerrilla, η EDF (Earth Defense Force) είναι αυτή που ασκεί την απόλυτη εξουσία πάνω στον Άρη πολλές φορές καταχρηστικά, βίαια και απολυταρχικά. Στον ρόλο του Alec Mason θα ταξιδέψετε κι εσείς στον κόκκινο πλανήτη  αναζητώντας  μια καινούρια ζωή και τον αδερφό σας ο οποίος εργάζεται εκεί. Με την άφιξη σας όμως στον Άρη , τα πράγματα παίρνουν την κατηφόρα πολύ γρήγορα. Η EDF  θα εκτελέσει τον αδερφό του Alec σε μια ενέδρα και σύντομα και παρά τους αρχικούς του ενδοιασμούς ο πρωταγωνιστής μας θα ενδώσει στους αντάρτες που αντιμάχονται την EDF και θα εισχωρήσει στην αντιστασιακή οργάνωση Red Faction στην οποία άλλωστε ήταν μέλος κι ο αδικοχαμένος του αδερφός.

Ομολογουμένως το στήσιμο για ένα υπέροχο θέατρο sci-fi ανταρτοπόλεμου υπάρχει και έχει απ’όλα! Έχει το απόλυτο κακό ενσαρκωμένο στην EDF , έχει έναν πρωταγωνιστή ο οποίος κινείται κάτω από το βάρος της προσωπικής εκδίκησης και φυσικά υπάρχει και η Red Faction η οποία αποτελεί την ελπίδα των κατοίκων του Άρη για ένα μέλλον υπό καλύτερες συνθήκες διαβίωσης .

 

Ξεκινώντας λοιπόν το παιχνίδι βουτάτε αμέσως στην δράση με την Red Faction να σας ζητάει να κάνετε διάφορα θελήματα προκειμένου να ενισχύσετε την επιρροή της στους κατοίκους και να εξασθενήσετε την EDF . Ο πλανήτης χωρίζεται σε διάφορες περιοχές οι οποίες αρχικά είναι «κατεχόμενες» από τις δυνάμεις τις EDF . Καθώς ολοκληρώνετε τα main missions και αρκετά side θα σας δοθεί η ευκαιρία να αποκτήσετε και τον πλήρη έλεγχο της εκάστοτε περιοχής. Αρχικά μπορώ να πω ότι οι πρώτες αποστολές δρουν βοηθητικά για να μπεις στην ιστορία και το κυρίαρχό μοτίβο του παιχνιδιού που δεν είναι άλλο από την ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ! Ο κύριος άξονας του Guerrilla περιστρέφεται γύρω από το γεγονός ότι κάθε ανθρώπινη κατασκευή πάνω στον πλανήτη είναι διαθέσιμη για «κατεδάφιση». Με το σφυρί σας (σήμα κατατεθέν του Red Faction) ή ακόμα και πιο εξελιγμένα μέσα μπορείτε να καταστρέψετε κτίρια, πύργους, εγκαταστάσεις και γενικότερα ό,τι τραβάει η όρεξη σας! Πέρα από την ικανοποίηση της καταστροφικής μανίας, γκρεμίζοντας μια κατασκευή συλλέγουμε «salvage»  το οποίο ουσιαστικά είναι και το «νόμισμα» του πλανήτη. Με salvage κοστολογούνται οι αναβαθμίσεις των όπλων μας , συλλέγοντας salvage θα μπορέσουμε να ξεκλειδώσουμε και σημεία στο παιχνίδι για να προχωρήσουμε την ιστορία κτλ.

Στην συνέχεια δυστυχώς οι αποστολές αρχίζουν και «ξεφουσκώνουν» τόσο από την άποψη του ενδιαφέροντος πάνω στο ξεδίπλωμα της ιστορίας όσο και λόγω επαναληψιμότητας. Πυροβολώ, κατεδαφίζω , ανατινάζω θα μπορούσε να είναι το τρίπτυχο που θα συνόψιζε την εμπειρία σας πάνω στον Άρη ενώ προς το τέλος κλασικά αποκτά έναν ιδιαίτερο μινι-χολυγουντιανό συναισθηματισμό ο οποίος προσωπικά δεν με κέρδισε αλλά η αλήθεια είναι ότι χρειάζεται για να σπάσει λίγο την ακατάσχετη «καταστροφίλα» πριν το φινάλε !

Στο κομμάτι του gameplay, μιλάμε για ένα 3rd person παιχνίδι, ανοικτού κόσμου που θα μπορούσε να παρομοιαστεί με ένα GTA στον Άρη! Μπορείτε να οδηγήσετε όποιο όχημα κυκλοφορεί στον πλανήτη, από φορτηγά μέχρι στρατιωτικά δημιουργώντας πανικό και καταστροφή σε κάθε λάθος στροφή που σας πέταξε εκτός δρόμου ή αποφασίζοντας απλώς να μπουκάρετε κάπου με το έτσι θέλω! Για όποιον αναζητά λίγες ώρες γνήσιας καταστροφικής μανίας και πανικού το Guerrilla είναι ο τίτλος που ψάχνει. Η διασκέδαση είναι διάχυτη και σε αυτό το κομμάτι το Guerilla αριστεύει . Δυστυχώς όμως ένας τίτλος που στηρίζεται στη δημιουργία χάους και πανικού χωλαίνει σημαντικά όταν η κατάσταση αρχίζει και ζορίζει με εκρήξεις, καταρρεύσεις κτιρίων και πυροβολισμούς. Έχουμε frame drops και μάλιστα μια δυο φορές είχα και freeze! Ομολογώ ότι το review δεν έγινε σε Ps4 Pro αλλά σε κάθε περίπτωση θεωρώ απαράδεκτο σε παιχνίδι δεκαετίας να παρουσιάζεται τέτοιο φαινόμενο. Δεν ξέρω αν μπορεί με κάποιο τρόπο να βελτιωθεί μέχρι την τελική έκδοση ( παίζοντας το παιχνίδι τις τελευταίες ημέρες είχα 2 updates), αλλά οφείλω να το επισημάνω.

Στην συνέχεια περνάω στο κομμάτι του gameplay-χειρισμού. Μιας και μίλησα για τα οχήματα νωρίτερα, πρέπει να σας προειδοποιήσω ότι η οδήγηση στον Άρη είναι διαφορετική! Αν και πεζός η «αίσθηση της βαρύτητας» είναι ίδια με αυτή που θα είχαμε στην Γη, όταν γκαζώσεις πίσω από το τιμόνι κάποιου οχήματος  νιώθεις ότι το όχημα είναι έτοιμο να το πάρει ο αέρας! Δεν ξέρω αν έχει γίνει επίτηδες αλλά θα σας σπάσει λίγο τα νεύρα ο τρόπος με τον οποίο αποκρίνονται τα οχήματα στις στροφές αλλά και στις συγκρούσεις! Ακόμα όμως περισσότερο θα σας εκνευρίσει ο τρόπος χειρισμού και στόχευσης των όπλων. Ενδεχομένως για την εποχή που κυκλοφόρησε να είχε αρκετές καλές ιδέες μιας και ενσωματώνει τα στοιχεία κάλυψης πίσω από τοίχο, κοντινότερης στόχευσης κτλ , αλλά λίγο το ιδιαίτερο map που έχει γίνει στο control, λίγο το αλλόκοτο AI των εχθρών και συμμάχων οι μάχες δεν με συνάρπασαν καθόλου κατά την διάρκεια της ενασχόλησης μου με το Guerrilla. Ενδεχομένως αυτό να οφείλεται στο γεγονός ότι βρισκόμαστε εν έτη 2018 και τα games της τελευταίας δεκαετίας μας έχουν «κακομάθει» με πιο ακριβείς και λεπτομερείς τρόπους  χειρισμού αλλά σίγουρα νομίζω ότι το κομμάτι του χειρισμού σήκωνε περισσότερη βελτίωση.

Αρκεί να αναφέρω ότι μετά από εξαντλητικό σπάσιμο νεύρων, άλλαξα το επίπεδο δυσκολίας στο ευκολότερο level και προχώρησα την ιστορία σμπαραλιάζοντας κτίρια και εχθρούς με το σφυρί μου.

Αυτό που σίγουρα θα σας κερδίσει όμως στο Guerrilla είναι η αίσθηση ότι πραγματικά βρίσκεστε κάπου στον Άρη. Στην αρχή μπορώ να πω ότι οι αχανείς άγονες κόκκινο-καφέ εκτάσεις με τους ξερούς βράχους που προκαλούσαν μια μονοτονία, αλλά στα αλήθεια κάπως έτσι δεν θα ήταν ο πλανήτης στις πρώτες δεκαετίες εποικισμού ? Το περιβάλλον είναι πολύ καλά σχεδιασμένο και το ίδιο θα έλεγα για τα μοντέλα των οχημάτων αλλά και των npc’s. Βεβαίως σε κάποια cinematic η ηλικία του παιχνιδιού δεν κρύβεται, αλλά καθ’όλη την διάρκεια του παιχνιδιού θα νιώσετε την ερημιά του πλανήτη, θα νιώσετε την απουσία χλωρίδας και πανίδας, θα αισθανθείτε δυσφορία από την σκόνη και την καταχνιά και σίγουρα θα σας λείψει το γαλάζιο του ουρανού της Γης!

Εκτός από το κλασσικό single player το παιχνίδι διαθέτει και multiplayer, το οποίο όμως δυστυχώς δεν βρήκα κάποιον για να το δοκιμάσω Online. Αυτό βεβαίως είναι λογικό μιας και το παιχνίδι κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες ενώ όσο το έπαιζα δεν ήταν ακόμα διαθέσιμο για αγορά.

Συνοψίζοντας θα έλεγα ότι το Red Faction Guerrilla ReMARStered μου δημιούργησε ανάμεικτες εντυπώσεις. Σίγουρα μιλάμε για έναν αξιόλογο τίτλο, αλλά δεν νομίζω ότι είναι από τα games που αν κάποιος δεν έπαιξε στην προηγούμενη γενιά, έχασε κάτι σπουδαίο που θα άξιζε τον κόπο να δει στην τωρινή. Φυσικά είναι ένα παιχνίδι που εκπληρώνει όλα όσα υπόσχεται. Έχει μπόλικη δράση, πολλές φορές και ασταμάτητη λόγω της φύσης του ανοιχτού κόσμου, πολλές καταστροφές και κατεδαφίσεις και μια καλή ιστορία για να τα υποστηρίξει. Παρόλα αυτά σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να σταθεί απέναντι σε ένα παιχνίδι ανοιχτού κόσμου των τελευταίων 4-5 ετών. Η μόνη του καινοτομία είναι ότι λαμβάνει χώρα σε έναν άλλο πλανήτη κάτι που όμως του δίνει μια  ιδιαίτερη γοητεία και σε κρατά καθηλωμένο μέχρι να αρχίσει το πιστολίδι που θα σε εκνευρίσει.. Αν θα πρότεινα κάτι είναι να προτιμηθεί σε κάποια εκπτωτική περίοδο από τους υποψήφιους αγοραστές εκτός και αν κάποιος αρκείται στο τρίπτυχο που περιέγραψα νωρίτερα και θα επαναλάβω κλείνοντας το review : «Πυροβολώ, κατεδαφίζω , ανατινάζω» !