Platform: PS4 (tested), Xbox One
Publisher: Take Two Interactive
Developer: Rockstar Games
Διάθεση: CDMedia
Κυκλοφορία: 26/10/2018

Η Rockstar φτάνει καλπάζοντας με το Red Dead Redemption 2 να σπάει κάθε ρεκόρ πωλήσεων στον τομέα της ψυχαγωγίας και αυτό δεν αποτελεί έκπληξη. Το hype γύρω από τον τίτλο της εταιρείας ήταν τεράστιο, ενώ φρόντισε να μας ταΐσει ψίχουλα από gameplay που τόνιζαν ωστόσο την μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια που είχε το παιχνίδι. Δέστε λοιπόν τις σέλες σας, ταΐστε καροτάκι το άλογο σας και ετοιμαστείτε για την κάθοδο σας σε ένα ταξίδι που είναι τόσο πανέμορφο όσο και τραγικό.

Η Rockstar δημιούργησε έναν από τους ομορφότερους φυσικούς κόσμους που έχουμε δει, ένα χαλί που η λεπτομέρεια και ζωντάνια του δύσκολα συναντώνται σε άλλα παιχνίδια του είδους. Σε κάθε σας στροφή, σε κάθε ανηφόρα ή κατηφόρα, σας περιμένει ένα εντυπωσιακό τοπίο, ένας εκθαμβωτικός ορίζοντας βγαλμένος από τους καλύτερους πίνακες και ταινίες του είδους. Θυμάμαι έντονα, στις πρώτες ώρες του παιχνιδιού, να καλπάζω με το άλογο μου σε έναν καταπράσινο λόφο και να ξημερώνει. Ξεκινώ να ανεβαίνω όσο πιο αργά μπορώ και ο ήλιος από πίσω φαινόταν όλο και περισσότερο με εντυπωσιακά εφέ φωτισμού. Απορροφώντας κάθε δευτερόλεπτο, φτάνω στην κορυφή με τον ήλιο να με λούζει και από κάτω ένα πανέμορφο πλατό με λιβάδια, ρυάκια, βράχους και ζώα με περίμενε. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πως ζούσα το παιχνίδι, δεν με ενδιέφεραν ούτε αποστολές ούτε ιστορία, ούτε που θα αργούσα το review, το μόνο που με ένοιαζε ήταν να χαθώ στο αδάμαστο αυτό τοπίο και να ανακαλύψω τα μυστικά του. Τεχνικά το παιχνίδι είναι μέσα στην 5αδα των πιο εντυπωσιακών παιχνιδιών της γενιάς στα γραφικά, ενώ στα φυσικά τοπία νομίζω δεν υπάρχει σύγκριση.

Η κινηματογραφικότητα του είναι το κάτι άλλο, που δε θυμάμαι πότε έχω ξανασυναντήσει σε παιχνίδι. Κάθε σας βήμα, κάθε σας δράση κάθε ώρα της ημέρας μοιάζει να είναι σκηνοθετημένη και βγαλμένη από το Hollywood. Ναι οι αποστολές προφανώς και είναι σκηνοθετημένες σε κάθε τους βήμα, ακόμα και μερικά ζώα το που θα σταθούν, το τρένο που θα περάσει κάτω από τη γέφυρα την ώρα που περνάτε από πάνω κτλ αλλά εγώ στέκομαι στο μεγαλείο του free roam. Δεν υπάρχει περίπτωση να μη χαζέψετε το φεγγαρόφως ανάμεσα από τα δέντρα και το σπιτάκι στο βάθος με τη φωτιά, ακόμα και το απλό κάλπασμα σε οποιοδήποτε σημείο μοιάζει να είναι σκηνοθετημένο, ειδικά σε συνδυασμό πάντα με τον τέλειο φωτισμό και τα εφέ σκόνης, ομίχλης ή καπνού. Το RDR2 το έπαιξα σε PS4 Pro σε 4Κ checkerboard με τα γραφικά του να είναι καθαρά και το framerate να παίζει πάντα κοντά στα 30fps. Το μόνο μελανό σημείο στον τεχνικό τομέα είναι η μη υποστήριξη HDR, ή καλύτερα το «fake HDR» που έχει βάλει η Rockstar, με αποτέλεσμα να ξεπλένει τα χρώματα και να δείχνει το παιχνίδι χειρότερο, σε όλες τις πλατφόρμες. Ακόμα update δεν υπάρχει, οπότε απενεργοποιήστε σίγουρα το HDR και τότε θα δείτε ένα «άλλο» παιχνίδι, κρίμα.

Σε αυτό το πανέμορφο χαλί, η Rockstar προσφέρει μια πλειάδα από μηχανισμούς ώστε να ζωντανέψει τον κόσμο και να κρατήσει τον gamer απασχολημένο στον κόσμο της. Έτσι υπάρχουν πολλά scripted events που σπάνε τη ροή, όπως το να σας την πέφτουν εχθροί ή bounty hunters στον δρόμο ή να συναντάτε κυρίες σε ανάγκη που τους πέθανε το άλογο. Σημαντικότερο θεωρώ τους strangers, που στην ουσία αποτελούν optional side quests με ενδιαφέρουσες ιστορίες, ενώ optional sidequests σας δίνουν και οι υπόλοιποι συμμετέχοντες στην συμμορία σας. Αυτά μπορεί να είναι από απλά fetch quests για μικροαντικείμενα έως το να βρείτε και να πάρετε πίσω τα χρωστούμενα από μεροκαματιάρηδες που έτυχε να δανειστούν από εσάς. Αυτά είναι ευκαιρίες για ακόμα περισσότερες μικρές ιστορίες καθώς έχουν διαφορετική εξέλιξη ενώ θα κληθείτε να πάρετε και ορισμένες αποφάσεις που θα επηρεάσουν το ήθος σας. Σημαντικό κομμάτι του παιχνιδιού αποτελεί το κυνήγι, το οποίο θα μπορούσε να αποτελεί ένα ξεχωριστό παιχνίδι μόνο του. Υπάρχει ένα βαθύτερο σύστημα στο κυνήγι, το οποίο ταυτόχρονα δεν είναι αναγκαστικό να ακολουθήσετε. Το να βρείτε τα πατήματα των ζώων, το πως θα το σκοτώσετε, το αν θα του πάρετε το δέρμα ή θα το μεταφέρετε για τροφή στο camp είναι η βάση, αλλά παράλληλα μπορείτε να εμβαθύνετε και να ψάξετε για legendary ζώα με τα οποία μπορείτε να κάνετε craft αποκλειστικές στολές, ή απλά να μελετήσετε κάθε ζώο και τον τρόπο που θα πλησιάσετε και θα το σκοτώσετε ώστε να πάρετε ένα τέλειο δέρμα που απαιτείται για να κάνετε craft και upgrades στο camp σας. Μέσα σε όλα αυτά, τα ζώα που σκοτώνετε και μεταφέρετε σαπίζουν ή καταστρέφονται αν τα ρίξετε από το άλογο σας, ενώ τα κουφάρια τους μένουν στον χάρτη και αποσυντίθενται μέχρι να μείνουν μόνο κόκαλα.

Έτσι λοιπόν, η Rockstar γέμισε τον κόσμο με δραστηριότητες και μηχανισμούς που τον κρατάνε ζωντανό. Θα κυνηγήσετε legendary ζώα, θα δαμάσετε τα καλύτερα άλογα, θα αναζητήσετε κρυμμένους θησαυρούς και θα χαθείτε στα πάμπολλα μυστήρια και easter eggs, τα οποία λίγοι θα ανακαλύψετε αν δεν δείτε οδηγούς online. Γενικά, υπάρχει γύρω σας μια οικονομία και ένας κύκλος ζωής που ζει και κινείται ανεξάρτητα από το αν θα επενδύσετε τις ώρες σας για να τον ανακαλύψετε. Η προσοχή στη λεπτομέρεια, η προσοχή στο κάθε animation από τη Rockstar είναι εκπληκτική σε σημείο οι μηχανισμοί του να θυμίζουν εξομοιωτή Άγριας Δύσης! Εδώ βέβαια έχουμε και τα πρώτα στοιχεία που διχάζουν αρκετούς gamers και ξίνισαν και εμένα στην αρχή. Αυτή η λεπτομέρεια και η έμφαση στην αληθοφάνεια οδηγεί πολλές φορές στην κούραση του παίκτη που έχει συνηθίσει σε άλλους μηχανισμούς, πιο απλούς και πιο σβέλτους σε άλλα παιχνίδια. Η ανάγκη να κρατάς πατημένο το τετράγωνο για να κάνει loot κάθε ντουλάπι ή πτώμα και να παίξει όλο το animation ήταν από τα πρώτα που με έκαναν να γυρίσω τα μάτια μου ανάποδα. Στα υπόλοιπα, αν και πάλι στην αρχή ίσως κακοφανούν σε πολλούς και φανούν επιτηδευμένα, εντούτοις (μετά τις πρώτες ώρες) καταφέρνουν και γίνονται συνήθεια στον παίκτη, αφομοιώνονται στο gameplay και τη φύση του παιχνιδιού και δίνουν έναν έξτρα χαρακτήρα, χωρίς ωστόσο να σπάνε την διασκέδαση του παιχνιδιού. Όλοι αυτοί οι μηχανισμοί του να ταΐζεις, να ποτίζεις τον Arthur ώστε να κρατάς σε καλή κατάσταση τους cores σου (δείκτες που δείχνουν πόσο γρήγορα γίνονται regenerate η υγεία, αντοχή, dead eye), να φροντίζεις να βρίσκονται σε καλή κατάσταση τα όπλα σου με λάδι, να σταματάς όταν θες να ταΐσεις το άλογο σου, να αλλάζεις ρούχα ανάλογα τον καιρό, να ξυρίζεσαι, να χτενίζεσαι, να κάνεις μπάνιο, να φροντίζεις το camp σου, ΔΕΝ σπάνε το παιχνίδι. Σε πολλούς θα φανούν βάρος και πολλοί μπορεί να μην τα κάνετε και ποτέ αλλά σιγά σιγά θα δείτε πως θα αρχίσετε να νοιάζεστε. Και εκεί κερδίζει το στοίχημα τελικά η Rockstar, στο ότι θα νοιαστείτε. Μπορεί να μην ξυριστείτε, λουστείτε, κουρευτείτε, αλλάξετε ρούχα ποτέ αλλά αν το κάνετε θα πέσει το bounty καθώς δε θα σας αναγνωρίζουν εύκολα οι bounty hunters, θα ακούτε κολακευτικά σχόλια, θα βελτιωθεί το health/Stamina core σας. Μπορείτε να μην φροντίσετε ποτέ τα όπλα σας, αλλά όταν τα δείτε να σκουριάζουν και την κρίσιμη ώρα να παθαίνουν εμπλοκή πάνω στο πιστολίδι, τότε θα καταλάβετε τι εξυπηρετεί όλο αυτό το έξτρα σεντόνι μηχανισμών που υιοθέτησε η Rockstar. Τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν και για το άλογο σας, το οποίο συμπεριφέρεται πραγματικά σαν συμπρωταγωνιστής, αφού χρειάζεται τη δική του φροντίδα, έχει τα δικά του cores και όσο δένεστε μαζί του τόσο θα μεγαλώνει η αφοσίωση του και θα μαθαίνετε νέα κόλπα.. έως το επόμενο με καλύτερα στατιστικά άλογο. Ακόμα και η επιλογή του θα θανατώσεις το άλογο σου όταν αυτό τραυματιστεί είναι μια δυσβάσταχτη επιλογή που όμως υπάρχει για να δείξει το αποτέλεσμα των πράξεων σου, σε αυτή την περίπτωση του άτσαλου τρεξίματος σου ή εμπλοκής σε μάχη. Από την άλλη η ύπαρξη horse revival potions ή η δυνατότητα αυτόματης μεταφοράς της σέλας με τον εξοπλισμό σου στον κοντινότερο στάβλο για να μπει σε νέο άλογο, είναι από αυτές τις επιλογές που λέγαμε πως υπάρχουν για να μην σπάει το παιχνίδι και καταντήσεις τελείως ένας στεγνός εξομοιωτής.

Καλά όλα αυτά βέβαια, αλλά χωρίς μια δυνατή και σωστά δεμένη ιστορία δεν πας πουθενά σε τέτοιου είδους παιχνίδια. Και εδώ το RDR2 διαπρέπει, αν και αργεί να πάρει μπροστά. Τι εννοώ; Οι πρώτες 10-15 ώρες μου φάνηκαν ένα μεγάλο tutorial, ένα μεγάλο διάστημα για να γνωρίσεις του μηχανισμούς και να εξοικειωθείς με τον κόσμο, παρά να ζήσεις την ιστορία. Ουσιαστικά, η ιστορία του RDR2, για μένα, φάνηκε να ξεκινά από τη μέση και προς το τέλος του Chapter 3 με συνεχή κορύφωση στα επόμενα chapter έως τα epilogue. Εδώ διακρίνω και τη μεγάλη παγίδα του παιχνιδιού, καθώς πολύς κόσμος παραπονέθηκε, βαρέθηκε, κουράστηκε ή τέλος πάντων δεν είδε κάτι το συνταρακτικό σε αυτό το μεγάλο κομμάτι του παιχνιδιού. Αν δεν παρασυρθήκατε τελείως στον ανοιχτό κόσμο ή απλά δεν έχετε την πολυτέλεια να αφιερώσετε πολύωρα sessions τη φορά στο RDR2, τότε σας καταλαβαίνω. Συνιστώ υπομονή και επιμονή για να πάτε παρακάτω, ειδικά αν παίζετε το RDR2 μετά από άλλο open world παιχνίδι όπως πχ το AC Odyssey. Πολλοί βέβαια θα χαθείτε αυτές τις ώρες σε πάμπολλα σημεία του χάρτη και στις διάφορες δραστηριότητες, εντυπωσιασμένοι από το τεχνικό κομμάτι και να μη σας ενοχλήσουν οι απλές και στην πλειοψηφία τους fetch αποστολές που κάνουν τον πρωταγωνιστή να μοιάζει με το  «παιδί για όλες τις δουλειές». Ευτυχώς, υπάρχει μια καμπή στο παιχνίδι που αν ξεπεραστεί τότε λάμπει. Οι μηχανισμοί του γίνονται δεύτερη φύση, όσο και αν στο σύνολο τους τα controls είναι ξεπερασμένα. Η ιστορία αρχίζει να ανεβαίνει κατακόρυφα και αρχίζει να γίνεται ξεκάθαρο πως τα μέχρι τώρα fetch ή side quests ήταν απλά ευκαιρίες για να γνωρίσετε έναν έναν τους συντρόφους σας, το background που έχει ο καθένας τους και τι ρόλο παίζει ώστε να τους μάθετε και να δεθείτε μαζί τους. Από κει και πέρα η ιστορία απογειώνεται και μοιάζει περισσότερο με ένα δυνατό Western blockbuster του κινηματογράφου και λιγότερο με εξομοιωτή περιπλάνησης. Επιτέλους ο χαρακτήρας παύει να είναι μονοδιάστατος και απλά για όλες τις δουλειές, οι σύντροφοι σας αρχίζουν να κάνουν ξεκάθαρες τις προθέσεις τους και η ομάδα είτε συσπειρώνεται είτε παίρνει την κάτω βόλτα. Υπάρχουν στιγμές, που σκηνικά σε συνδυασμό με τη μουσική και  τη δράση αποτελούν highlights της γενιάς και θα αναφωνήσετε «τι έπαιξα!».Και μιας και αναφέρθηκα στη μουσική, τεράστια η ποιότητα και η σημασία της σε ένα τίτλο τέτοιου βεληνεκούς. Τα voice overs είναι εξαίσια σε κορυφαίο επίπεδο, ενώ η μουσική, είτε όταν έχει εξάρσεις είτε όταν απλά καβαλάτε ήρεμος το άλογο σας είναι φανταστική και ταιριάζει τέλεια.

Είναι λοιπόν το RDR2 το «τέλειο παιχνίδι»; Προφανώς και το τέλειο παιχνίδι είναι δύσκολο να προσδιοριστεί και είναι και έως ένα μεγάλο βαθμό υποκειμενικό. Το Red Dead Redemption 2 καταφέρνει να διαπρέψει σε όλους τους τομείς και εκτιναχτεί άνετα στην κορυφή των καλύτερων και μεγαλύτερων παραγωγών της γενιάς μας. Με ένα τεράστιο πανέμορφο και ζωντανό κόσμο, με εξαιρετική μουσική και voice overs, με μια ιστορία που θα σας προσφέρει πολλαπλά συναισθήματα, το RDR2 είναι το απόλυτο ΔΕΚΑ ΣΤΑ ΔΕΚΑ, για αυτούς που θα αφιερώσουν δεκάδες και εκατοντάδες ώρες για να χαθούμε στα μυστικά και τις δυνατότητες του και παράλληλα να ζήσουν την ιστορία του. Οι υπόλοιποι που περιμένατε κάτι «πιο σφιχτοδεμένο» για να παίζετε 1-2 ώρες την ήμερα, απλά κάντε υπομονή, ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ και το προσπεράσετε.