Platform: PC, PS4 (tested), Xbox One
Publisher: Konami
Developer: Konami
Διάθεση: Zegetron
Κυκλοφορία: 30/08/2018

Νωρίτερα από ποτέ κυκλοφόρησε φέτος το ProEvolution Soccer και φιλοδοξεί αυτή τη φορά να καταλάβει μεγαλύτερο κομμάτι των πωλήσεων, καθώς κακά τα ψέματα το FIFA έχει ξεφύγει με τεράστια διαφορά. Οι λόγοι είναι αρκετοί και δεν αφορούν αυτό καθαυτό το gameplay, καθώς και οι δύο τίτλοι είναι υψηλού επιπέδου, αλλά δευτερεύουσες κατηγορίες, όπως τα δικαιώματα και τα modes. Το πέμπτο λοιπόν παιχνίδι της τρέχουσας γενιάς είναι εδώ και αν μη τι άλλο είναι αξιόλογο, όπως κι τα προηγούμενα άλλωστε, αλλά έχει το κάτι παραπάνω σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια; Για να τα αναλύσουμε όλα σιγά σιγά παρακάτω.

Ξεκινάμε με το αιώνιο πρόβλημα με τις αδειοδοτήσεις και τα δικαιώματα ομάδων και διοργανώσεων. Ως γνωστόν οι διοργανώσεις της UEFA και μιλάμε για το Champions League και το Eurropa League ήταν την τελευταία δεκαετία ένα από τα ατού της σειράς και το σεντόνι κουνιόταν αποκλειστικά στα γήπεδα του PES. Το συμβόλαιο δεν ανανεώθηκε και φυσικά η EA Sports δεν υπήρχε περίπτωση να μην εκμεταλλευτεί την ευκαιρία και έτσι από φέτος όσοι θέλετε να ακούτε το θρυλικό ύμνο του Champions League λογικά θα προτιμήσετε το FIFA 19. Η Konami προσπάθησε να αντισταθμίσει την απώλεια με την εξασφάλιση των δικαιωμάτων για περισσότερα πρωταθλήματα, αλλά δυστυχώς δε μιλάμε για πρωτοκλασάτα πρωταθλήματα. Ρωσικό, Σκοτσέζικο, Αργεντίνικο, Τουρκικό κ.α είναι προσθήκες που ελάχιστα μπορούν να απασχολήσουν κάποιον πέρα από το αντίστοιχο τοπικό κοινό και δυστυχώς το Ελληνικό πρωτάθλημα της Super League δεν είναι ανάμεσα στα επίσημα αδειοδοτημένα. Βέβαια υπάρχουν οι τέσσερις ελληνικές ομάδες και φέτος (ΑΕΚ, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ), αλλά αφού η Konami αποφάσισε να ποντάρει σε τέτοιους είδους πρωταθλήματα θα μπορούσε να συμπεριλάβει και το δικό μας. Ίσως του χρόνου…

 

Από την άλλη η Konami προσπάθησε και φέτος να κάνει μεμονωμένες συμφωνίες με συλλόγους και έχει εξασφαλίσει Μπαρτσελόνα, Λίβερπουλ, Άρσεναλ, Μίλαν, Ίντερ και αρκετές ομάδες ακόμα. Η εντυπωσιακή είσοδος στο Καμπ Νου, το Άνφιλντ και το Μεάτσα είναι χάρμα οφθαλμών, αλλά όταν έχεις να παίξεις το κλάσικο εναντίον της MD White, όπως ονομάζεται η Ρεάλ, κατευθείαν επανέρχεσαι στη σκληρή πραγματικότητα. Και αν υπάρχουν τουλάχιστον αρκετές μεγάλες ομάδες με αλλαγμένο όνομα, η απουσία των Μπάγερν, Ντόρτμουντ και των περισσότερων γερμανικών ομάδων πλην Σάλκε και Λεβερκούζεν είναι κάτι ανεπίτρεπτο. Λύση υπάρχει βέβαια με τα unofficial patches που ήδη κυκλοφορούν, αλλά το θέμα με τις άδειες είναι ένα μακροχρόνιο πρόβλημα της σειράς και σίγουρα είναι ένας από τους λόγους των χαμηλών πωλήσεων.

Πάμε τώρα στο σημαντικότερο κομμάτι ενός ποδοσφαιρικού τίτλου που δεν είναι άλλος από το gameplay. Η Konami εδώ δεν αλλάζει την τακτική των τελευταίων χρόνων και με μικρές πινελιές παρουσιάζει μικρές βελτιώσεις στο πολύ καλό παιχνίδι που μας παρουσιάζει στη τρέχουσα γενιά. Ήδη από πέρσι ο ρυθμός ήταν λίγο πιο αργός σε σχέση με το παρελθόν και συνέβαλε σε ρεαλιστικότερο παιχνίδι και η PES Productions διατηρεί αυτό το τέμπο. Οι πάσες ωστόσο είναι λίγο πιο γρήγορες και μας επιτρέπουν την καλύτερη ανάπτυξη του παιχνιδιού σε συνδυασμό και με την άριστη κίνηση των παιχτών χωρίς τη μπάλα, ενώ και ο χειρισμός έχει καλύτερη απόκριση σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν όπου είχαμε θεματάκια. Αυτό που μου άρεσε ιδιαίτερα είναι η επιθετική ανάπτυξη από το πλάι και πολλές φορές οι σέντρες μας έχουν αποτέλεσμα να γίνονται εντυπωσιακά τελειώματα. Από το κέντρο και σε οργανωμένες άμυνες υπάρχουν αρκετές δυσκολίες, καθώς η AI στο υψηλότερο επίπεδο δυσκολίας τουλάχιστον στο αμυντικό κομμάτι παρουσιάζεται καλύτερη από ποτέ. Οι διεκδικήσεις της μπάλας είτε στον αέρα είτε στο έδαφος και οι μονομαχίες είναι άκρως ρεαλιστικές και εντυπωσιακές με αποτέλεσμα οι πιο ικανοί παίκτες να έχουν πλεονέκτημα. Επίσης το σύστημα Player ID δίνει τη δυνατότητα στους πιο γνωστούς παίκτες να έχουν τις δικές του δυνατότητες και μιλάμε κυρίως για τις ντρίμπλες που μπορούν να δώσουν λύσεις στο ένας εναντίον ενός. Η διαιτησία και οι τερματοφύλακες ήταν κάποτε ένα θέμα στη σειρά, πλέον είναι σχεδόν άριστοι. Ο διαιτητής αφήνει σωστά το πλεονέκτημα, μοιράζει σωστά τις κάρτες και κάπως έτσι αποφεύγουμε τα κραξίματα που ρίχναμε τα προηγούμενα χρόνια. Οι τερματοφύλακες έχουν ως επί το πλείστον σωστές και καίριες επεμβάσεις, αν και υπάρχουν φορές που ενώ μπορούν να μπλοκάρουν τη μπάλα, απλά την απομακρύνουν με αποτέλεσμα να δίνουν δεύτερες ευκαιρίες στους επιθετικούς. Γενικά για κάποιον αρχάριο το παιχνίδι χρειάζεται χρόνο και υπομονή για να φτάσει σε ένα καλό επίπεδο, από την άλλη οι βετεράνοι της σειράς θα μπούνε από την αρχή στο κλίμα.

Όσον αφορά τα modes του παιχνιδιού ως συνήθως μας προσφέρουν άφθονο περιεχόμενο για να ασχοληθούμε όλη τη χρονιά, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχουν αρκετά καινούρια στοιχεία. Τα κλασικά Master League, Become a Legend και MyClub επιστρέφουν με κάποιες μικροβελτιώσεις, ενώ καινούρια επιλογή είναι το What’s On όπου αγωνίζεστε εναντίον των καλύτερων παικτών online. Το online divisions είναι κάτι αντίστοιχο με το Season του FIFA, αλλά έχουμε τις ενστάσεις μας. Χρειάζεται χρόνο για να βρείτε αντίπαλο πολλές φορές, ενώ μπορεί να μας βάλει να αγωνιστούμε κόντρα σε πολύ πιο δυνατές ομάδες δίνοντας πλεονέκτημα σε έναν από τους δύο. Μέσα στο παιχνίδι πάντως δεν αντιμετωπίσαμε κανένα πρόβλημα με τις συνδέσεις ακόμα και όταν υπήρχαν αρκετά άτομα online. Προφανώς και το online κομμάτι είναι ιδιαίτερα σημαντικό και η Konami έχει κάνει σημαντικά βήματα σε αυτόν τον τομέα, αλλά χρειάζεται να υπάρχει αρκετός κόσμος και σίγουρα μεγαλύτερος αριθμός σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Offline βέβαια μπορούμε να παίξουμε παραδοσιακά τα League και Cup, όπως και φιλικά παιχνίδια. Εδώ θα πρέπει να πούμε και τα παράπονα μας με την απουσία και φέτος ενός Story mode. Μπορεί τα προηγούμενα χρόνια να δικαιολογούσαμε την Konami, αλλά όταν ο ανταγωνιστής σου παραδίδει για τρίτη χρονιά ένα ιδιαίτερα αξιόλογο και πετυχημένο Story mode, νομίζω ότι θα έπρεπε ήδη το PES να έχει κάτι αντίστοιχο.

 

Ο τεχνικός τομέας είναι άψογος και η FOX Engine στα καλύτερα της. Στο PS4 Pro η ανάλυση 4Κ στα 60 FPS προσφέρει κρυστάλλινα αληθοφανή γραφικά και τα μοντέλα ειδικά των γνωστών παικτών είναι άψογα. Όπως προείπαμε η είσοδος στα Licenced γήπεδα όπως το Καμπ Νου και το Ανφιλντ είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή με κορεό των οπαδών και το κλασικό You ll never walk alone να σε ανατριχιάζει ανεξαρτήτου οπαδικής προτίμησης, ενώ η ατμόσφαιρα του γηπέδου είναι πάρα πολύ καλή με το κοινό να συμμετέχει ενεργά στο θέαμα. Άψογη δουλειά από την Konami και μακάρι να είχε περισσότερες άδειες για να κάνει κάτι παρόμοιο και με άλλες μεγάλες ομάδες. Υπάρχουν κάποια καινούρια animations σε πάσες, ντρίμπλες και control της μπάλας και γενικότερα το PES 2019 έχει φτάσει ίσως στο ανώτερο σημείο που είναι δυνατόν στο PS4. Στο σχολιασμό και φέτος είναι το δίδυμο Χρήστου Σωτηρακόπουλο και Γιώργου Θαναηλάκη και έχουν προστεθεί νέες εκφράσεις και θεωρώ ότι έχει γίνει καλύτερη δουλειά, καθώς έχουν αποφευχθεί τα λάθη παλιότερων ετών, όπου άλλα έλεγαν και άλλα γινόντουσαν μέσα στο γήπεδο. Εκτός από τη περιγραφή για άλλη μια χρονιά όλα τα μενού είναι και στα ελληνικά και μακάρι να δούμε και στα υπόλοιπα αθλητικά παιχνίδια κάτι παρόμοιο.

Εν κατακλείδι, το PES 2019 είναι ένας εξαιρετικός ποδοσφαιρικός εξομοιωτής χωρίς αμφιβολία. Βέβαια για να λέμε και του στραβού το δίκαιο δεν παρουσιάζει μεγάλες διαφορές σε σχέση με τη προηγούμενη χρονιά. Ελαφρώς βελτιωμένο gameplay, λίγες καινοτομίες και προσθήκες και η απώλεια των δικαιωμάτων του Champions League σε συνδυασμό με το αιώνιο θέμα με τις αδειοδοτήσεις είναι κάτι που πρέπει να έχουμε στα υπόψιν. Στη τελική πρόκειται για μια κλασική ετήσια αθλητική κυκλοφορία με ότι αυτό συνεπάγεται. Ίσως αυτό είναι το maximum πλέον για τη γενιά που διανύουμε και οι πραγματικές αναβαθμίσεις να γίνουν με τον ερχομό του PS5. Οι fans της σειράς εννοείται μπορείτε να το προτιμήσετε άφοβα και ελπίζουμε οι πωλήσεις αυτή τη φορά να είναι καλύτερες σε σχέση με τη φθίνουσα πορεία των τελευταίων χρόνων…