Platform: PS4 (tested), PS4 Pro, Χbox One, Xbox One X, PC
Publisher: Deep Silver
Developer: Nine Dots Studio
Διάθεση: Enarxis Dynamic Media
Κυκλοφορία: 26/03/2019

Τι είναι αυτό που καθιερώνει ένα video game στην συνείδηση του κοινού ως αριστούργημα; Πόσο βαραίνει στην συνολική εμπειρία ο κεντρικός σχεδιασμός γύρω από τον οποίο περιστρέφεται το gameplay και πόσο διάθεση υπάρχει για πειραματισμό; Αυτές και πολλές ακόμα ερωτήσεις έτρεχαν μέσα στο μυαλό μου ήδη με τις πρώτες ώρες ενασχόλησης με το Outward και η αλήθεια είναι ότι ο φανταστικός κόσμος της Aurai θέτει επί τάπητος πολλά περισσότερα από ρητορικές ερωτήσεις για τον εσωτερικό κόσμο της gaming βιομηχανίας και μοιάζει να παλεύει ταυτόχρονα τόσο τις εσωτερικές του αδυναμίες, όσο και τα trend των σύγχρονων παιχνιδιών! Η Deep Silver (πολύ αγαπημένη σε εμένα λόγω Risen, Gothic κτλ) και η Nine Dots Studio κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα τίτλο ο οποίος πιθανότητα να περάσει απαρατήρητος βυθισμένος μέσα στις δικές του ατέλειες και αδυναμίες, όμως μέσα του κρύβει ένα μικρό διαμαντάκι το οποίο θα μπορούσε με την κατάλληλη κατεργασία να λάμψει τόσο δυνατά που να επισκιάσει πολλά σύγχρονα αριστουργήματα. Ξεκινώντας να πω οτι αν έπρεπε να χαρακτηρίσω το Outward με μια λέξη, αυτή θα ήταν «απωθητικό». Είναι λες και στον κεντρικό σχεδιασμό του η κεντρική ιδέα ήταν να είναι user-unfriendly! Αν ξεκινήσετε μάλιστα την ιστορία αμέσως (όπως εγώ!) θα βρεθείτε ολομόναχοι χωρίς την παραμικρή ιδέα για τον χειρισμό. Αυτό συμβαίνει γιατί ακόμα και το tutorial αποτελεί ξεχωριστό κομμάτι – εντελώς αποκομμένο από την ιστορία, που για όσους ασχοληθούν καλό θα ήταν να περάσουν πρώτα από εκεί κάνοντας ένα μικρό φροντιστήριο. Εκτός από απωθητικό όμως αρχίζει και γίνεται εκνευριστικό όταν θα κάνετε τα πρώτα σας ξεπορτίσματα και θα βρεθείτε σε ένα κόσμο χωρίς «GPS» με τον χάρτη να είναι ένα απλό κομμάτι χαρτί που δεν δείχνει την θέση σας και ο τρόπος προσανατολισμού είναι τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και οι οδηγίες που έχει λάβει.

 

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.. Ο κεντρικός ήρωας που υποδυόμαστε ξεβράζεται με το καλημέρα στην ακτή της πατρίδας του, μετά από ένα αποτυχημένο ναυτικό ταξίδι, σκοπός του οποίου ήταν η αποπληρωμή ενός χρέους που βαραίνει την οικογένεια του. Αφού επιβιώνει από το ναυάγιο θα βρει σύντομα το δρόμο της επιστροφής για την πόλη του, όπου και θα υπομείνει το κήρυγμα των συμπολιτών του για την υποχρέωση αποπληρωμής του οικογενειακού του χρέους. Ναι, πολύ καλά καταλάβατε, ο ήρωας μας δεν είναι ο εκλεκτός του σύμπαντος, ούτε κάποιος ιδιαίτερος τύπος που η μοίρα θα τον φέρει ενάντια στο Υπέρτατο Κακό. Είναι ένας ταπεινός, καθημερινός άνθρωπός μέσα σε ένα μεσαιωνικό φανταστικό κόσμο που πρέπει να βρει χρήματα για να ξεπληρώσει το χρέος που βαραίνει την οικογένεια του εδώ και μερικές γενιές.

Όλα όσα διαβάζετε όμως μην φανταστείτε ότι σας δίνονται στο πιάτο. Η ιστορία μας δεν έχει cutscenes, δεν έχει καν αφήγηση, μα για όνομα του Θεού δεν έχει καν διαλόγους της προκοπής..! Ω, ναι όλες οι λεπτομέρειες δίνονται με το σταγονόμετρο γραπτώς πάνω στα loading screens, ενώ σε ότι αφορά τους διαλόγους, οι χαρακτήρες λένε μερικές κουβέντες από τις γραμμές τους και όλα τα υπόλοιπα απλώς πρέπει να διαβαστούν.

Το προοίμιο της περιπέτειας κλείνει με το πρώτο quest που αναλαμβάνει ο ήρωας μας και το σημείο που το Outward δείχνει δόντια, διάθεση και προθέσεις. Μέσα σε πέντε ημέρες ο ήρωας μας πρέπει να συγκεντρώσει ένα συγκεκριμένο ποσό, ας πούμε μία από τις δόσεις για το χρέος που οφείλει. Το παιχνίδι δεν θα σας πει πώς ούτε θα σας δείξει που θα βρείτε τα χρήματα. Οι διάσπαρτοι NPC’s θα σας δώσουν κάποια tasks αλλά και πάλι με απειροελάχιστες λεπτομέρειες, ενώ η μόνη βοήθεια που θα λάβετε θα είναι από τον φρουρό της κεντρικής πύλης, ο οποίος δεν θα σας αφήσει να φύγετε αν δεν πάρετε μαζί σας ένα φλασκί με νερό…! Δεν θα μπει εννοείται στον κόπο να σας πει από πού θα το πάρετε, αλλά ξέρει καλά ότι στον κόσμο του Outward δεν μπορείς να περιπλανιέσαι 2-3 μέρες χωρίς νερό, γιατί θα πεθάνεις από την δίψα. Όλα αυτά στο πρώτο μου playthrough με καθυστέρησαν αρκετά με αποτέλεσμα να περάσουν οι μέρες πριν προλάβω να πουλήσω και το κορμί μου για να μαζέψω τα χρήματα. Εκεί κατάλαβα ότι το παιχνίδι δεν έχει αντικειμενικούς σκοπούς αλλά οδηγούς. Αν τους πετύχετε καλώς, αν αποτύχετε συνεχίζετε κουβαλώντας το βάρος της αποτυχίας σας . Η περιπέτεια όμως αρχίζει ακριβώς μετά από αυτό το σημείο και δεν είναι όπως μπορεί να την φαντάζεται ένας μέσος action-RPG fan.

Το Outward έχει σαν κινητήριο μηχανισμό την επιβίωση. Όλο το gameplay του βασίζεται στο ότι είστε ένας καθημερινός χαρακτήρας που όταν βγει έξω από τα τείχη ασφάλειας της πόλης του, χρειάζεται τροφή και νερό. Αν κοιμηθεί μακριά από το κρεβάτι χωρίς πρώτα να ανάψει φωτιά, μπορεί να κρυώσει, ενώ το φαγητό που δεν μαγειρευτεί καλά μπορεί να τον δηλητηριάσει. Οι παράγοντες που μπορεί να σας επηρεάσουν είναι πολλοί και όσο πιο πολύ περιπλανιέστε τόσο περισσότερα θα ανακαλύπτετε . Με την πανάρχαια παιδαγωγική μέθοδο «παθαίνω-μαθαίνω», θα μπείτε στο νόημα του παιχνιδιού και θα προετοιμάζεστε όλο και καλύτερα πριν την κάθε σας εξόρμηση. Στο Οutward τα όπλα δεν αποτελούν το μόνο σας μέλημα. Ο κίνδυνος από την πνευμονία είναι μεγαλύτερος από τις ύαινες, ενώ η εξάντληση από μια δηλητηρίαση θα σας φέρουν κοντά στο τέλος πιο εύκολα από τους bandits που καραδοκούν στον κόσμο. Ένας ακόμα unfriendly μηχανισμός -όσο κι αν ακουστεί παράξενο- είναι η απουσία θανάτου! Το παιχνίδι δεν επιτρέπει στον ήρωα μας να πεθάνει και πάντα την ώρα λίγο πριν το μοιραίο κάτι θα γίνει για να σωθεί. Ημιθανής, εξαντλημένος και άρρωστος θα πρέπει να μαζέψει ξανά τις δυνάμεις του να βρει το σακίδιο του (το μοναδικό αντικείμενο για το οποίο λειτουργεί η πυξίδα στον χάρτη) και να συνεχίσει. Σε συνδυασμό με το autosave συστημα του που αναιρεί το τελευταίο σας manual save, μπορείτε να αντιληφθείτε ότι το παιχνίδι δεν συγχωράει και η απερισκεψία πληρώνεται πολύ πιο ακριβά από έναν απλό ingame θάνατο.

Κάπου εδώ πρέπει να κάνουμε και μια ιδιαίτερη αναφορά στον κρυφό πρωταγωνιστή του παιχνιδιού, το σακίδιο σας! To backpack που κουβαλάτε στον ώμο σας είναι τόσο πολύτιμο που αν το χάσετε, υπάρχει ένδειξη στην πυξίδα σας για να το ξαναβρείτε όπως είπαμε προηγουμένως (ευτυχώς!!!).  Ανάλογα με το μέγεθος του θα μπορεί να κουβαλήσει περισσότερα αντικείμενα, αλλά θα σας κάνει πιο δυσκίνητους στην μάχη. Υπάρχει δυνατοτητα με ενα κουμπί να το ξεφορτώνεστε αν η μάχη χρειάζεται ευελιξία ώστε να το πάρετε πάλι μετά μόλις τα πράγματα ηρεμήσουν. Γενικότερα η διαχείριση και η απόκτηση καλύτερο σακιδίου θα σας απασχολήσει πολύ νωρίς μέσα στο παιχνίδι και δείχνει ξεκάθαρα πόσο ρόλο παίζει η σωστή προετοιμασία και ο κατάλληλος εξοπλισμός όχι για να σκοτώσετε το επόμενο τέρας, αλλά για να επιβιώσετε!

Το Outward διαθέτει μια ποικιλία μηχανισμών εκτός από την μάχη σώμα με σώμα. Όσο προχωράτε θα αποκτήσετε και την δυνατότητα μαγείας και ξορκιών που αν και κάπως άγαρμπα είναι πανίσχυρα, ενώ ταυτόχρονα μπορείτε να στήσετε παγίδες . Όσο προχωράτε και ο οπλισμός σας θα βελτιώνεται θα γίνεστε δυνατότεροι όμως ποτέ δεν θα νιώσετε παντοδύναμοι και ανίκητοι. Ο κόσμος γύρω σας είναι αφιλόξενος και τα πάντα μπορεί να συμβούν ακόμα και την ώρα που εσείς ξεκουράζεστε αν δεν έχετε φροντίσει να έχετε το νου σας.

Δεν ξέρω αν έχω καταφέρει να σας ιντριγκάρω μέχρι τώρα, αλλά ακόμα και τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές τα ερωτήματα που έβαλα στην αρχή τριγυρνάνε μέσα στο μυαλό γιατί δυστυχώς κάπου εδώ θα πρέπει να πούμε τις τρανταχτές αδυναμίες που ταλαιπωρούν και βαραίνουν το Outward.

Ξεκινώντας με τα γραφικά, θα πρέπει να τονίσω ότι το παιχνίδι δείχνει ξεκάθαρα ότι οπτικά ανήκει σε περασμένη γενιά και σίγουρα όχι στο 2019. Προσωπικά μου είναι εντελώς αδιάφορο, αλλά πραγματικά νομίζω έχουμε κακομάθει τόσο πολύ από τους τίτλους των τελευταίων χρόνων που είναι σχεδόν αδύνατον να αγνοήσουμε τους λιτούς και απλοικούς σχεδιασμούς. Παρόλα αυτά αξίζει να αναγνωρίσουμε ότι κάθε κόσμος, κάθε πόλη έχει την δική του μοναδική χρωματική παλέτα και φαίνεται ότι έχει γίνει προσπάθεια να αποτυπωθεί όσο το δυνατόν καλύτερα ο φανταστικός αυτός κόσμος.

Στη συνέχεια ένα άλλο πολύ αρνητικό σημείο είναι το σύστημα μάχης. Βασικά δεν ξέρω αν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπάρχει κάτι τέτοιο. Σίγουρα υπάρχουν όλα τα βασικά, επίθεση, άμυνα, parry αλλά όταν πάτε να το εφαρμόσετε θα διαπιστώσετε ότι είναι αρκετά «ξύλινο». Δεν υπάρχει ροή και όλες οι κινήσεις είναι άγαρμπες και μονοκόμματες. Φυσικά μπορείτε πάντα να αποφύγετε την μάχη βάζοντας το στα πόδια ή να ξεκινήσετε το σύστημα με τις παγίδες κάτι που σίγουρα δουλεύει πολύ καλύτερα από την μάχη σώμα με σώμα.

Κάποια glitches είναι ανάξια αναφοράς όταν μιλάμε για παιχνίδι ανοιχτού κόσμου, αλλά δεν μπορώ να μην αναφερθώ στους ανυπόφορους loading χρόνους που συνάντησα. Δυστυχώς αν η απουσία ροής στη μάχη που ανέφερε παραπάνω συγχωρείται η ασυνέχεια που υπάρχει όταν πάτε να μπείτε σε μια πόλη ή να περάσετε από μια περιοχή σε άλλη είναι σχεδόν εκνευριστική. Δεν είναι μόνο η διακοπή της ροής που χαλάει την αίσθηση του ανοιχτού κόσμου, αλλά είναι ότι ο χρόνος που απαιτείται για να ολοκληρωθεί το loading είναι πραγματικά εκνευριστικά μεγάλος. Δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει κάτι για να διορθωθεί αυτό το πράγμα στο μέλλον, αλλά σίγουρα για μένα αποτελέι ένα μεγάλο παράπονο από το Outward.

 

Μια καινοτομία που δεν κατάφερα δυστυχώς να δοκιμάσω αν και προσπάθησα είναι το Multiplayer! Είτε local co-op είτε μέσω ιντερνετ υπάρχει η δυνατότητα με split screen να μοιραστείτε την εμπειρία με κάποιον φίλο κάτι που σίγουρα θα κάνει τον αφιλόξενο κόσμο της Aurai, λίγο πιο προσιτό.  Τέλος να κάνω και μια μικρή αναφορά στο κομμάτι της μουσικής επένδυσης το οποίο στέκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα . Αν και προσπάθησα να ψάξω για λεπτομέρειες δεν βρήκα κάτι για να σας μεταφέρω – δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια ορχήστρα ή κάτι τέτοιο που συνέθεσε την μουσικά αλλά όπως και να έχει τα μουσικά θέματα που συνοδεύουν την περιπέτεια σας είναι εξαιρετικά, πολύ ατμοσφαιρικά και αν μη τι άλλο αναδεικνύουν το φανταστικό/μεσαιωνικό περιβάλλον συμπληρώνοντας κάπως τον φτωχότερο  οπτικό τομέα.

Φτάνοντας προς το τέλος επανέρχομαι στα αρχικά μου ερωτήματα. Κάπου εδώ πρέπει να αναγνωρίσω ότι το Outward έβαλε στο τραπέζι έναν καινούριο τρόπο παιξίματος. Είναι διάχυτη η αίσθηση ότι το πρωτεύον μέλημα σας εντός του παιχνιδιού είναι η κατάλληλη προετοιμασία και η επιβίωση. Αντιλαμβάνεσαι ότι δεν μπορεί σε έναν τίτλο που έχει night/day cycle και weather conditions να περιπλανιέσαι 4-5 μέρες σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Εδώ θα νυστάξεις, θα πεινάσεις και η φυσική σου κατάσταση θα χειροτερεύει όταν δεν επιτελέσεις τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες σου. Τα action κομμάτια είναι συμπληρωματικά και σίγουρα όχι οι πρωταγωνιστές. Δυστυχώς όμως δεν θα περάσει στην ιστορία σαν αριστούργημα γιατί ενώ καταφέρνει να σε βάλει μέσα σε αυτό το διαφορετικό πνεύμα, χωλαίνει στον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζει πολλές από τις καινοτομίες αυτές. Η αδυναμία του εκτός από τα γραφικά και όσα αναφέραμε νωρίτερα είναι η απουσία προσπάθεια αφομοιώσης ενός τόσο διαφορετικού τρόπου παιξίματος. Και για να γίνω πιο σαφής. Το μεγαλύτερο μου παράπονο είναι ότι το Outward δεν δίνει χρόνο αφομοίωσης και κατανόησης στον παίχτη. Η είσοδος στον κόσμο του είναι απότομη χωρίς χρόνο προσαρμογής και αυτό αργεί  πολύ να έρθει σε ισορροπία. Για πολύ ώρα νιώθεις χαμένος και προσπαθείς να αποκρυπτογραφήσεις τα προβλήματα από τα οποία πάσχει ο χαρακτήρας σου αντί να σχεδιάζεις το επόμενο σου βήμα.

Συμπερασματικά, μπορώ να στοιχηματίσω ότι το Outward είναι ένα παιχνίδι που θα περάσει σχεδόν απαρατήρητο επισκιασμένο από άλλους πιο φανταχτερούς τίτλους. Τα φτωχά γραφικά του και η απουσία έντονων action στιγμών δεν είναι κάτι που θα συγκινήσει πολλούς, αλλά πραγματικά αν κάποιος ασχοληθεί μαζί του θα καταλάβει ότι πρόκειται για ένα μικρούλι διαμαντάκι. Έχει τον δικό του τρόπο σκέψης και την δικιά του φιλοσοφία και δεν δίνει δεκάρα για τα trends της εποχής και των ανταγωνιστών του. Βάζει τον όρο του action RPG σε μια εντελώς διαφορετική λογική και την υπηρετεί επάξια. Δύσκολα θα αγαπηθεί αλλά είμαι πολύ σίγουρος θα αποκτήσει ενα μικρό φανατικό κοινό το οποίο σε λίγα χρόνια θα το θεωρεί ένα cult σημείο αναφοράς. Δεν είναι κάτι το οποίο θα πρότεινα για αγορά στους περισσότερους αλλά θα απευθυνθώ μόνο σε όσους ψάχνουν πραγματικά κάτι εντελώς διαφορετικό, κάποιους που σίγουρα επιζητούν την εμπειρία χωρίς τις πολλές συνοδευτικές σάλτσες και θέλουν να δοκιμάσουν ένα RPG που ξεφεύγει τελειώς από τα τετριμμένα. Θα πρέπει βεβαίως να οπλιστουν με υπομονή και να δώσουν στο παιχνίδι πολύ χρόνο και αφοσίωση, αλλά σίγουρα τότε θα ανταμοιφθούν με την χαρά μιας ξεχωριστής survival RPG εμπείριας που κανένας τίτλος δεν έχει δώσει μέχρι σήμερα!