Platform: PC, PS4 (tested), Xbox One
Publisher: Square Enix
Developer: DONTNOD Entertainment
Διάθεση: CDMedia
Κυκλοφορία: 27/09/2018

Η Dontnod Entertainment κατάφερε από την αφάνεια να βρίσκεται στο επίκεντρο της gaming κοινότητας, κάθε φορά που κυκλοφορεί ένα νέο παιχνίδι. Αυτό το οφείλει κυρίως στην τεράστια επιτυχία του Life is Strange, που κυκλοφόρησε το 2015 και πατώντας στις τακτικές της Telltale Games εξελίχθηκε σε ένα από τα καλύτερα adventures των τελευταίων -αρκετών- χρόνων, δίνοντας σημαντική έμφαση στο συναίσθημα και στη γραφή των χαρακτήρων. Έτσι, θεωρούταν βέβαιο πως η εταιρεία θα επιχειρήσει να χτίσει ένα νέο franchise γύρω από το σύμπαν του Life is Strange, όπως κι έγινε. Πέρυσι κυκλοφόρησε δια χειρός Deck Nine το prequel Life is Strange: Before the Storm, το οποίο απέσπασε επίσης πολύ καλές κριτικές, αλλά τώρα φτάνουμε στο δια ταύτα, με την κυκλοφορία του πρώτου επεισοδίου του Life is Strange 2, «Roads». Η εταιρεία φαίνεται να παίρνει μία νέα κατεύθυνση, ακολουθώντας βέβαια μέχρι ενός σημείου πεπατημένες τακτικές. Μένει να δούμε αν το νέο της εγχείρημα θα διατηρήσει την ποιότητα του προκατόχου του.

Ως γνωστόν, η Dontnod επέλεξε να αφήσει πίσω της τη γνωστή ιστορία των Max και Chloe και να αφοσιωθεί στην ιστορία των 2 αδερφών, Sean και Daniel Diaz. Ο 16χρονος Sean και ο 9χρονος Daniel κατάγονται από το Μεξικό και ζούνε με τον πατέρα τους στο Seattle. Η καταγωγή τους παίζει σημαντικό ρόλο στα όσα διαδραματίζονται στο παιχνίδι, αφού γίνεται από νωρίς ξεκάθαρο ότι βρισκόμαστε στην Αμερική του Trump, με τον ρατσισμό απέναντι στους μετανάστες να είναι έκδηλος, έναν ρατσισμό που θα βιώσουν και τα 2 αδέρφια στο πετσί τους. Μία τέτοια επίθεση πυροδοτεί απροσδόκητες εξελίξεις και μετατρέπει τα 2 παιδιά σε φυγάδες χωρίς προορισμό. Έτσι, από εκεί που το παιχνίδι μας παρουσιάζει τη ζωή μιας φιλήσυχης οικογένειας, ξαφνικά μας πετάει στο άγνωστο και καλούμαστε να λάβουμε τις σωστές αποφάσεις σε έναν κόσμο που κάθε άλλο παρά φιλικός είναι. Γίνεται εύκολα κατανοητό οτι η Dontnod αφήνει στην άκρη το teen drama του πρώτου παιχνιδιού και επικεντρώνεται σε μία ώριμη και βαθιά ανθρώπινη σχέση, μακριά από cringe διαλόγους και εφηβικές ανησυχίες, κάτω από ένα ιδιαίτερο πολιτικό υπόβαθρο. Μάλιστα δεν φοβάται να φέρει 2 ανήλικα αγόρια αντιμέτωπα με πραγματικά δυσάρεστες καταστάσεις, ακόμα και για έναν ενήλικα. Για άλλη μία φορά μας παρουσιάζει βασικούς, αλλά και δευτερεύοντες χαρακτήρες με τους οποίους δενόμαστε εν ριπή οφθαλμού και αν μη τι άλλο της αξίζουν συγχαρητήρια που μέσα στις 3μιση ώρες που διαρκεί το επεισόδιο μας κάνει να «ξεχάσουμε» τις Max και Chloe και να επικεντρωθούμε στα όσα βιώνουν οι Sean και Daniel. Γενικότερα, η γραφή του επεισοδίου κινείται σε υψηλότατα επίπεδα και όπως προανέφερα είναι πιο ώριμη από ποτέ.

Ο παίκτης καθ’ όλη τη διάρκεια του επεισοδίου χειρίζεται τον Sean, ένα 16χρονο αγόρι που εκτός από τις δικές του ανησυχίες είναι επιφορτισμένος και με την φροντίδα και ανατροφή του μικρού του αδερφού. Με ελάχιστα χρήματα και με τις βασικές μόνο προμήθειες στο σακίδιο του, ο Sean θα κληθεί να αντιμετωπίσει ηθικά ζητήματα, όπως η κλοπή και η ζητιανιά, με μόνο στόχο την επιβίωση. Παράλληλα, οι ενέργειες του έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη συμπεριφορά του μικρού Daniel, που όπως είναι φυσικό παραδειγματίζεται από το μεγάλο του αδερφό και μιμείται τα όσα κάνει. Αξίζει μία ιδιαίτερη αναφορά στην εξαιρετική δουλειά που έχει γίνει στην AI του Daniel, ο οποίος όντας ένα 9χρονο αγόρι νιώθει πως βιώνει μία ξεχωριστή περιπέτεια, όπως αυτή του αγαπημένου του Lord of the Rings. Έτσι, δεν σταματά να εξερευνεί, να παίζει, να ρωτάει πράγματα και να πλάθει τις δικές του ιστορίες, με τη φαντασία του να αποτελεί και το μέσο καθησυχασμού από την πλευρά του Sean, αφού καταφεύγει συχνά πυκνά σε αναφορές από το Lord of the Rings, όταν βλέπει τον μικρό του αδερφό να ανησυχεί ή να φοβάται. Έτσι, πλάθεται μία όμορφη και αμφίδρομη σχέση μεταξύ των 2 παιδιών, αφού δεν μαθαίνει μόνο ο Daniel από τον Sean, αλλά και ο μικρός αρκετές φορές γίνεται παράδειγμα, αποθαρρύνοντας μας από συγκεκριμένες «αμφιβητήσιμες» επιλογές. Να τονιστεί κάπου εδώ πως το υπερφυσικό κάνει και σε αυτό το παιχνίδι την παρουσία του, απλώς περνάει προς το παρόν σε δεύτερη μοίρα.

Το gameplay κινείται στα γνωστά adventure μονοπάτια των Life is Strange, με την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον να αποτελεί για ακόμη μία φορά τον τρόπο να προχωρήσουμε στην ιστορία, αλλά και να παρέχει παράλληλα ένα ενδιαφέρον υπόβαθρο για τη ζωή των πρωταγωνιστών μας. Φυσικά, αυτή τη φορά υπάρχουν σημεία ενδιαφέροντος με τα οποία αλληλεπιδρούμε και ενέργειες στις οποίες μπορούμε να προβούμε μόνο σε συνδυασμό με τον Daniel και όχι μόνοι μας. Για άλλη μία φορά ο παίκτης καλείται να λάβει κάποιες αποφάσεις, διαμορφώνοντας έτσι ο ίδιος την ιστορία και η αλήθεια είναι πως λόγω της μη δυνατότητας rewind όπως στο πρώτο Life is Strange, εδώ οι επιλογές έχουν σημαντικότερο αντίκτυπο. Επιπλέον, η αναζήτηση collectibles και η ζωγραφική είναι οι 2 δευτερεύουσες ασχολίες του παιχνιδιού. Τα collectibles αυτή τη φορά έχουν ιδιαίτερη αξία, αφού πρόκειται για αντικείμενα συναισθηματικής αξίας και δεν αποτελούν προνόμιο μόνο των completionists. Όσον αφορά τη ζωγραφική, αυτή έρχεται να αντικαταστήσει τις φωτογραφίες που τραβούσε η Max στο πρώτο παιχνίδι και τα graffitis του Before the Storm, αφού ο Sean έχει ιδιαίτερο ταλέντο στο να αποτυπώνει στο μπλοκ ζωγραφικής του τα όσα συναντά στο δρόμο του.

Δεν υπάρχει κάτι ιδιαίτερο να ειπωθεί όσον αφορά τα γραφικά του τίτλου. Το ιδιαίτερο εικαστικό του Life is Strange είναι πιο όμορφο από ποτέ με τη βοήθεια της Unreal Engine 4, με τα έντονα χρώματα να κυριαρχούν για ακόμη μία φορά, ενώ βελτίωση σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι παρατηρείται και στο lip-sync των χαρακτήρων. Φυσικά, Life is Strange χωρίς συναισθηματική μουσική υπόκρουση δεν νοείται και έτσι το soundtrack ΚΑΙ αυτού του επεισοδίου – και πιθανότατα ολόκληρου του παιχνιδιού – αποτελεί έναν από τους τομείς που αξίζουν ιδιαίτερη μνεία. Όμορφο και μελαγχολικό, το τελικό αποτέλεσμα είναι εξίσου αξιομνημόνευτο με το αντίστοιχο του προκατόχου του. Τέλος, να αναφέρω οτι το «Roads» διαρκεί κάτι λιγότερο από 4 ώρες, με τη διάρκεια να είναι αισθητά μεγαλύτερη από τις 2-2μιση ώρες που μας είχε συνηθίσει η Dontnod έως σήμερα.

Συνοψίζοντας, αν η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, τότε το Life is Strange 2 ήρθε για να μείνει. Το «Roads» αποτελεί το τέλειο έναυσμα για ένα παιχνίδι που έχει να επιτελέσει το δύσκολο έργο της επαύξησης σε σχέση με τον προκάτοχο του. Ένας προκάτοχος που μας έφερε για πρώτη φορά σε επαφή με το σύμπαν του franchise και μας σύστησε σε χαρακτήρες όπως η Chloe και η Max. Οι συσχετίσεις είναι αρκετές και οι συγκρίσεις θα γίνουν έτσι κι αλλιώς, όμως το Life is Strange 2, χάρις στο «Roads«, έχει ήδη τη δική του υπόσταση. Το ίδιο το επεισόδιο δεν διστάζει να ρισκάρει και να ρίξει στο τραπέζι θέματα όπως ο ρατσισμός στην Αμερική του Trump, δίνοντας μία πολύ γερή «σπρωξιά» στο franchise προς μία πιο σοβαρή και ώριμη κατεύθυνση.