Platform: PS4,PS3,X360,XOne,PC
Publisher: Square Enix
Developer: DONTNOD Entertainment
Κυκλοφορία:

Δε θα πω ψέμματα. Όταν πρωτοείδα το Life is Strange απλά το προσπέρασα.High School drama με τη φόρμουλα της Telltale;! «Ευχαριστώ, δε θα πάρω» και πήγα παρακάτω. Λάθος! Τα φαινόμενα όντως απατούν και τελικά το Life Is Strange δεν είναι απλά ένα ακόμα High School Drama με τους μαθητές να περιπλέκονται σε κωμικοτραγικές καταστάσεις για την ηλικία τους. Το πρώτο επεισόδιο ξεκίνησε χαλαρά με την σχολική μας ηρεμία να διαταράσσει η διαπίστωση πως μπορούμε να ελέγξουμε τον χρόνο, ουάου, πόσο cool και βολικό! Λάθος! Πόσο τραγικό και πόση μεγάλη ευθύνη φέρει μια τέτοια δύναμη..

life-is-strange-episode-5-screenshot-06

Το Life is Strange πέτυχε αυτό που θα θέλανε όλα τα τύπου σειράς videogames, να σε τραβάει με κάθε επεισόδιο όλο και πιο πολύ στον κόσμο του, όλο και πιο βαθιά να νοιάζεσαι για τους χαρακτήρες του. Ειδικότερα με το τρίτο και τέταρτο επεισόδιο η σειρά μεταμορφώθηκε. Από ένα teen drama με superpowers άλλαξε σε έναν σκοτεινό και επικίνδυνο εφιάλτη με τη Max στο επίκεντρο και όλους τους υπόλοιπους χαρακτήρες να στροβιλίζονται γύρω μας σαν τον ανεμοστρόβιλο που ετοιμάζεται να πλήξει το Arcadia Bay.

Το 5ο και τελευταίο επεισόδιο έχει το τίτλο «Polarized«, κάτι που αντικατοπτρίζει την άποψη μου για το φινάλε. Ενώ ξεκινά με τα καλύτερα εχέγγυα, έχοντας αποκαλύψει τον «κακό» στο τέλος του 4ου επεισοδίου και αφού έχουμε καταιγιστικές εξελίξεις με εμάς να πέφτουμε θύμα του και να ξυπνάμε στο Dark Room, στη συνέχεια κάπου το χάνει καταλήγοντας σε ένα διπολικό φινάλε που δε μπορώ να πω πως με άφησε ικανοποιημένο. Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

life-is-strange-episode-5-screenshot

Το Polarized ξεκινά με την Max στο στόμα του λύκου, δεμένη και σε μισολιπόθυμη κατάσταση στα χέρια του νέμεσις της. Η εισαγωγή έως και το μέσο του επεισοδίου αποτελούν και το καλύτερο κομμάτι του. Με μια Max αβοήθητη σε σκηνή που πραγματικά με έκανε να νιώθω άβολα σε όλη την «παραμονή» μου στο Dark Room. Με συνεχείς περάσματα σε διαφορετικές πραγματικότητες, μπλέκουμε ένα κουβάρι επιλογών τόσο πολύ που στο τέλος δεν ξέρουμε αν θέλουμε να επιστρέψουμε στην κανονική ροή. Παρά όμως το τολμηρό του πράγματος, ο νέμεσις μας παραμένει ολίγον τι επιφανειακός, δεν είναι ο κακός χαρακτήρας ουσίας που περίμενα.Ο Nathan δε, δεν εμφανίζεται καν στο polarized, μένοντας απλά εκτός σχεδίου με μια πρόταση. Μέσω μιας μιας μικρής σεκάνς ο κακός εξουδετερώνεται και εμείς είμαστε απελευθερωμένοι πλέον να ξεκινήσουμε τον κατήφορο του επεισοδίου.

Και λέω κατήφορο γιατί από κει και πέρα το Polarized απλά κοιτά να γεμίσει ώρα περιεχομένου, ειδικά με το αδιάφορο nightmare κομμάτι όπου η Max βιώνει έναν εφιάλτη, το οποίο κάνει μπαμ ότι βρίσκεται εκεί μόνο και μόνο για να μας καθυστερήσει να φτάσουμε στο φινάλε. Το stealth κομμάτι δε είναι ότι χειρότερο και εκτός τόπου και χρόνου. Όλο αυτό είναι τόσο κλισέ που πραγματικά μειδίασα μόλις το είδα. Τι πιο σύνηθες να «ζεις τον εφιάλτη σου», που εκτός το ότι ξόδεψε τσάμπα την ώρα μας, ήταν και ανούσιος τελείως.

Life-is-Strange-Episode-5-Polarized-1

Και φτάνω στο φινάλε και ειδικά στην τελική επιλογή που σου δίνει το παιχνίδι, την οποία και θεωρώ απαράδεκτη. Φαίνεται ξεκάθαρα πως η επιλογή των δημιουργών ήταν μία και η δεύτερη μπήκε απλά για να υπάρχει η ψευδαίσθηση την επιλογής από των παίκτη. Εξάλλου οι επιλογές μας κατά τη διάρκεια όλης της σειράς θα έπρεπε να προδιαγράψουν το φινάλε και όχι να μπορούμε να τα ανατρέψουμε όλα με ένα κλικ. Ότι επιλογές κάναμε καταντούν ανούσιες, όσο και μπερδέψαμε τις πραγματικότητες, όσο κακό και αν φέραμε προσπαθώντας να κάνουμε καλό, τελικά δεν έχουν σημασία.

Το Life is Strange έχει από την αρχή ένα και μόνο σκοπό, να είμαστε στο πλευρό της Chloe. Μας έκανε να νοιαζόμαστε γιαυτήν, μας έδειξε την πριν και μετά το ατύχημα οικογένεια της, περάσαμε τόσα πολλά μαζί της, που πραγματικά θα ήθελα το παιχνίδι να τολμήσει και την επιλογή της ερωτικής σχέσης μεταξύ των Max-Chloe και όχι απλά να μας πετά ελαφριά υπονοούμενα. Είμαι σίγουρος πως οι δημιουργοί θέλανε να μας δέσουν μαζί της ώστε να κάνουν τη θυσία της ακόμα πιο συναισθηματικά έντονη και με ουσία για εμάς και το σενάριο. Φαίνεται ξεκάθαρα άλλωστε από τις τελικές σκηνές του παιχνιδιού. Η μία επιλογή είναι μια σύντομη και φτωχή σκηνή όπου ο εγωισμός της Max οδήγησε στην καταστροφή, με όλους αυτούς που προσπαθούσαμε να βοηθήσουμε σε όλη τη σειρά νεκρούς και τέλος. Η άλλη επιλογή δείχνει τη φροντίδα και το σχέδιο των δημιουργών ξεκάθαρα. Μεγαλύτερη, με περισσότερη συναισθηματική φόρτιση και αίσθηση μουδιάσματος στον παίκτη για όλο αυτό που έζησε στα 5 αυτά επεισόδιο, με άλλα λόγια το σωστό τέλος.

Κάνοντας μια τελική επανεκτίμηση στο Life is Strange και διαβάζοντας όλα τα παραπάνω που έγραψα, δε μπορώ παρά να εκφράσω την ικανοποίηση μου για τη σειρά. Μπορεί το τελευταίο επεισόδιο να μην δικαίωσε τις προσδοκίες μου μετά από 4 επεισόδια με συνεχή άνοδο, μπορεί το climax της σειράς να μην ήταν το καλύτερο, ωστόσο νιώθω ευχάριστα που επέλεγα να παίξω το Life is Strange. Η DONTNOD κατάφερε και με έδεσε με χαρακτήρες που δε περίμενα, ενώ το σενάριο με έκανε να αδημονώ κάθε φορά για το επόμενο επεισόδιο, ειδικά μετά το μπαμ του 3ου και 4ου. Το Life is Strange είναι μια σειρά που την προτείνω σε όλους παρά τα ελαττώματα της. Ήδη η τιμή της είναι πολύ καλή και τη συνιστώ σε όλους ως μια πολύ ευχάριστη και φρέσκια εμπειρία. Ελπίζω να δούμε και άλλες παρόμοιες προσπάθειες από την DONTNOD και τη Square Enix.

Αν και η τελική βαθμολογία παρακάτω αφορά το 5ο επεισόδιο και μόνο,οφείλω να βάλω και μια βαθμολογία στο Life is Strange για την εμπειρία που αποκόμισα ως  σύνολο:

7.5

Τελικά, πόση δύναμη έχουν οι επιλογές μας ενάντια στη μοίρα; Καμία…