Platform: PC, Xbox One, PS4 (tested)
Publisher: Deep Silver
Developer: Warhorse Studios
Διάθεση: Enarxis Dynamic Media
Κυκλοφορία: 13/02/2018

«Skyrim χωρίς δράκους». Αυτή ήταν η εντύπωση που μου είχε δημιουργηθεί για το Kingdom Come: Deliverance από τα όσα άκουγα πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού. Μετά τις δεκάδες ώρες ενασχόλησης μου με τον τίτλο, με μεγάλη μου χαρά διαπίστωσα πως το πρώτο πόνημα της τσέχικης Warhorse Studios είναι ένα παιχνίδι με δικό του χαρακτήρα και υπόσταση, που έχει κάτι το τελείως διαφορετικό να πει από τα υπόλοιπα RPGs των τελευταίων ετών.

Βρισκόμαστε στο μεσαιωνικό βασίλειο της Βοημίας το 1403, με την κατάσταση στην περιοχή να είναι έκρυθμη αφού η χρυσή εποχή της βασιλεία του Karel IV έχει παρέλθει, με τον γιο του, τον φιλότιμο αλλά κατώτερο των προσδοκιών, Wenceslaus να έχει αναλάβει τον θρόνο του πατέρα του. Η ανικανότητα του νέου βασιλιά οδηγεί στην απαγωγή του από τον Ούγγρο βασιλιά, Sigismund, ο οποίος οδηγεί τον στρατό των Κουμάνων στην λεηλασία της της υπαίθρου της Βοημίας, συμπεριλαμβανομένου και του Skalitz, χωριού του βασικού μας πρωταγωνιστή, Henry. Ο Henry, γιος του σιδηρουργού της περιοχής, καταφέρνει να διαφύγει, βλέπει όμως τους γονείς του να δολοφονούνται μπροστά στα μάτια του κι έτσι αποφασίζει να ενταχθεί στην υπηρεσία του Λόρδου Radzig Kobyla, με κύριο σκοπό του την εκδίκηση στο όνομα της οικογένειας του. Κάπως έτσι ξεκινάει η ιστορία του παιχνιδιού, η οποία λαμβάνει χώρα σε ένα άκρως ρεαλιστικό περιβάλλον, με ιστορικές προσωπικότητες να κάνουν την εμφάνιση τους στην ιστορία του Henry, μακριά από μαγεία, τέρατα και ξεχασμένους μύθους. Η προσπάθεια της Warhorse να αποδώσει ένα όσο το δυνατόν ρεαλιστικότερο 15ο αιώνα γίνεται ξεκάθαρη από την πρώτη στιγμή, ένα εγχείρημα που αποδίδει καρπούς.

Όπως ήδη αναφέρθηκε, ο κύριος άξονας πάνω στον οποίο κινείται η ιστορία του τίτλου είναι η προσωπική εκδίκηση του Henry, ενώ ταυτόχρονα το εμπόλεμο κλίμα της εποχής κάνει αισθητή την παρουσία του στο παρασκήνιο. Ο ρυθμός αφήγησης της ιστορίας μας είναι αργός, αφού ο πρωταγωνιστής μας ξεκινάει κυριολεκτικά από το μηδέν και οι πτυχές της προσωπικότητας του που πρέπει να αναπτυχθούν κυμαίνονται από την ικανότητα στην ξιφομαχία και την πειθώ μέσω του λόγου, μέχρι τη δυνατότητα ανάγνωσης, που συνεισφέρει στη γενικότερη κατανόηση του κόσμου γύρω του και την αλχημεία. Αυτή η αργή αφήγηση πετυχαίνει άψογα τον σκοπό της, με τις πρώτες ώρες του τίτλου να κάνουν ξεκάθαρο στον παίκτη οτι ο ρεαλισμός της εποχής έχει αποδοθεί στο 100%, ενώ ταυτόχρονα του δίνουν τη δυνατότητα να κατανοήσει τους μηχανισμούς του παιχνιδιού, οι οποίοι αν και όχι τελείως άγνωστοι, στο Kingdom Come φαντάζουν πιο καλογυαλισμένοι από ποτέ. Οι μηχανισμοί αυτοί παρουσιάζουν υψηλό επίπεδο πρόκλησης, κάτι που οφείλεται κυρίως στην πλήρως ανθρώπινη φύση του Henry, όπως και στην ταπεινή καταγωγή του. Το combat, το lockpicking, το κλέψιμο αγαθών, ακόμα και η εύρεση πόρων και του -απαραίτητου για την επιβίωση μας- φαγητού είναι διαδικασίες πιο δύσκολες από το συνηθισμένο και μόνο μετά από αρκετές ώρες στη Βοημία καταφέρνει κάποιος να εξοικειωθεί πλήρως με αυτές. Εδώ αξίζει μία ιδιαίτερη μνεία στο fast travel του παιχνιδιού, το οποίο δεν αποτελεί ένα απλό teleport από το ένα σημείο στο άλλο, αλλά δείχνει την κίνηση του χαρακτήρα μας πάνω στον χάρτη, με τις φυσικές του λειτουργίες όπως η κούραση και η πείνα να επηρεάζονται κατά τη διάρκεια της διαδρομής.

Ένα ακόμη στοιχείο που ξεχωρίζει στο Kingdom Come είναι η διαδραστικότητα του κόσμου του. Οι διάφοροι NPCs είτε πρόκειται για απλούς χωρικούς, είτε για φρουρούς αντιδρούν διαφορετικά απέναντι στον ήρωα μας, ανάλογα με την εκάστοτε εμφάνιση του. Παραδείγματος χάριν, εάν το σπαθί του είναι βουτηγμένο στο αίμα, τότε ο Henry αντιμετωπίζεται με επιφυλακτικότητα και σεβασμό, ενώ από την άλλη αν ο παίκτης είναι βρώμικος και ντυμένος με κουρέλια, οι περισσότεροι θα αποφύγουν τη συναναστροφή μαζί του ή ακόμη θα τον πετάξουν από το μαγαζί τους μέχρι να καταφύγει στα λουτρά της περιοχής και να αλλάξει ενδυμασία. Επιπλέον, οι κάτοικοι ενός χωριού καλωσορίζουν τον Henry εφόσον ο παίκτης έχει επιλέξει να αναπτύξει τον λόγο του, ενώ τον κοιτάνε με μισό μάτι, εάν αποφασίσετε πως «όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος». Φυσικά, η επιλογή ανήκει στον παίκτη, αφού ο πρωταγωνιστής μας μπορεί να εξελιχθεί από το καλό παιδί του χωριού που πρώτο μέλημα έχει να φανεί χρήσιμος μέχρι και σε έναν μέθυσο που προκαλεί τσαμπουκάδες και καταλήγει στη φυλακή. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως το παιχνίδι διαδραματίζεται σε μία εποχή με άκρως αμφιλεγόμενο πολιτικό, θρησκευτικό και κοινωνικό υπόβαθρο, έτσι κάθε διάλογος και αλληλεπίδραση απαιτεί τη δική της, ξεχωριστή προσέγγιση.

Φυσικά, αυτό που κοιτάνε πολλοί σε ένα RPG είναι η διάρκεια του και το Kingdom Come τα πάει αρκετά καλά και σε αυτόν τον τομέα, με το κυρίως story του παιχνιδιού να προσεγγίζει τις 40 ώρες, ενώ αν αποφασίσετε να ασχοληθείτε και με τα δευτερεύοντα quests του παιχνιδιού, ο κόσμος της Βοημίας θα σας απορροφήσει για τουλάχιστον 60 ώρες. Δυστυχώς είναι πολύ πιθανό η διάρκεια αυτή να αυξηθεί κι άλλο εάν πέσετε θύματα του save system του τίτλου. Το autosave κάνει την παρουσία του μόνο αραιά και που. ακόμα και αν το εκάστοτε quest διαρκεί πάνω από μία ώρα, κάτι που ναι μεν αποτελεί αυξημένη πρόκληση και συνεισφέρει στο ρεαλισμό, αλλά από την άλλη ίσως αποτελέσει τροχοπέδη για αρκετούς. Έτσι, μένουν 2 τρόποι για να γλιτώσετε την απώλεια προόδου, ένας εκ των οποίων είναι να πέσετε για ύπνο στο κοντινότερο πανδοχείο, ενώ δίνεται παράλληλα στον παίκτη η δυνατότητα να αγοράσει και να καταναλώσει ένα -πανάκριβο, η αλήθεια είναι- ποτό, αποθηκεύοντας έτσι το progress του. Τα quests που αναλαμβάνει ο Henry είναι πολυποίκιλα, είτε αναφερόμαστε σε main είτε σε side quests. Άλλοτε μπορεί να κληθείτε να ανακαλύψετε την αλήθεια πίσω από κάποια προδοσία που οδήγησε στον αφανισμό ολόκληρου χωριού και άλλοτε θα χρειαστεί να λάβετε μέρος σε εξορκισμό ή να κλέψετε το δαχτυλίδι ενός νεκρού άντρα. Επιπλέον, κάποιες αποστολές πρέπει να έρθουν εις πέρας σε σύντομο χρονικό διάστημα, αφού όπως ήδη ειπώθηκε πολλά γεγονότα που συμβαίνουν στον δυναμικό κόσμο του Kingdom Come δεν περιμένουν την εμπλοκή του πρωταγωνιστή. Το μόνο σίγουρο είναι οτι η γραφή πίσω από κάθε quest είναι εξαιρετική και ακόμα και ένα κυνήγι αγριογούρουνου καταφέρνει να φαίνεται ενδιαφέρον, αφού το πραγματικό αντίκτυπο που θα έχει στην προσωπικότητα του Henry ανάλογα με την προσέγγιση που θα ακολουθήσουμε, είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι θα περίμενε κανείς. Εκεί που η γραφή του παιχνιδιού κάνει κάποια νερά είναι στην απόδοση κάποιων διαλόγων, αρκετοί εκ των οποίων είναι κάπως επιφανειακοί, αλλά κατά τ’ άλλα δεν απογοητεύει , ενώ οι διάλογοι του συνοδεύονται από υψηλού επιπέδου voice-acting.

Το παιχνίδι τρέχει σε 1080p και 30 fps στο PS4 Pro, χρησιμοποιώντας ως μηχανή γραφικών την CryEngine 3, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί και σε παιχνίδια όπως το Everybody’s Gone to the Rapture και Prey. Ο κόσμος του Kingdom Come: Deliverance είναι πολύ όμορφος και παρότι δεν ρίχνει σαγόνια με τη λεπτομέρεια στο σχεδιασμό του, σίγουρα δεν απογοητεύει. Τα έντονα χρώματα ξεχωρίζουν, ενώ οι φωτισμοί είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο, κυρίως τη νύχτα ή όταν ο Henry περιβάλλεται από πυκνή βλάστηση. Στον αντίποδα η λεπτομέρεια στον σχεδιασμό των προσώπων των διάφορων NPCs λάμπει δια της απουσίας της, ενώ παράλληλα τα animations τους είναι εντελώς «ξύλινα» και ρομποτικά, κάτι που η αλήθεια είναι πως χτυπάει άσχημα στο μάτι. Δυστυχώς, τα glitches και τα bugs που συνάντησα ήταν πολλά, ευτυχώς όμως χωρίς να επηρεάζουν την πρόοδο μου στο παιχνίδι, αλλά συχνά πέτυχα κάποιον χωρικό να προσπαθεί επίμονα να περάσει μέσα από έναν τοίχο και άλλα παρόμοια περιστατικά. Σίγουρα, το παιχνίδι θα μπορούσε να είχε κυκλοφορήσει χωρίς αυτά τα τεχνικά προβλήματα και το update των 22 GB από την πρώτη μέρα ήταν δυνατόν να έχει αποφευχθεί. Συνολικά πάντως ο τεχνικός τομέας δεν αποτελεί αποθαρρυντικό παράγοντα για κάποιον που θέλει να επενδύσει στο παιχνίδι, αφού με κάποια μελλοντικά updates η κατάσταση θα διορθωθεί σε μεγάλο βαθμό. Τέλος, η μουσική του Kingdom Come δεν περνάει αδιάφορη και δίνει συχνά τον τόνο που απαιτείται, άλλοτε με ήρεμες μελωδίες και άλλοτε με πιο δυνατές και επιβλητικές συνθέσεις.

Κλείνοντας, όπως ανέφερα και στην αρχή, το Kingdom Come: Deliverance είναι ένα παιχνίδι που δεν του αξίζει να μπαίνει στο σακούλι με όλα τα υπόλοιπα RPGs. Το παιχνίδι είναι καλογραμμένο, έχει λόγο ύπαρξης και μια ιστορία να διηγηθεί, πετυχαίνοντας ό,τι ακριβώς είχε υποσχεθεί να κάνει. Κάποια τεχνικά προβλήματα δεν στέκονται αρκετά να χαλάσουν την πολύωρη εμπειρία που απλόχερα μας προσέφερε η Warhorse Studios, με την ποιότητα των quests και την πλήρως ανθρώπινη φύση του πρωταγωνιστή να είναι το πραγματικά δυνατό σημείο του τίτλου.