Platform: PS4, PS4 Pro (tested), Xbox One, Xbox One X, PC
Publisher: 505 Games
Developer: Lab Zero Games
Διάθεση: IGE S.A.
Κυκλοφορία: 8/10/2019

Μέσα σε μια πληθώρα παρομοιότυπων παιχνιδιών, το Indivisible αποτελεί μια μείξη ιδεών, ένα ρίσκο, το οποίο σίγουρα αποδίδει καρπούς. Συνδυάζοντας ακριβές 2D platforming, στιβαρό σύστημα μάχης και μια βαθυστόχαστη ιστορία, η Lab Zero Games προσφέρει μια από τις πιο δημιουργικές εμπειρίες της χρονιάς.

Η ιστορία ξεκινάει μερικές δεκαετίες πριν όπου μια ομάδα ηρώων εξορίζει την οντότητα ονόματι Kala, σκοπός της οποίας είναι η καταστροφή του πλανήτη. Επιστροφή στο παρόν, όπου η πρωταγωνίστρια Ajna ζει μια κανονική ημέρα στο χωριό του Ashwat. Έπειτα από ένα tutorial για τους βασικούς μηχανισμούς του τίτλου, ένα καταστροφικό γεγονός χτυπάει το χωριό, με αποτέλεσμα η δεκαεξάχρονη Ajna να ξεκινήσει ένα ταξίδι ώστε να βρει απαντήσεις. Σαν premise ακούγεται σαν μια generic βάση ιστορίας όπου ο κακός θέλει να καταστρέψει τον πλανήτη και ο ήρωας πρέπει να τον αντιμετωπίσει, όμως το παιχνίδι εμβαθύνει πολύ περισσότερο. Η Ajna αν και στην αρχή φαίνεται σαν μια μονοδιάστατη μαχήτρια που στόχος της είναι μόνο η εκδίκηση, πολύ γρήγορα συνειδητοποιεί ότι πρέπει να διώξει τις σκέψεις για τα γεγονότα του παρελθόντος και να συνεχίσει με το κεφάλι ψηλά. Έτσι μόνο θα καταφέρει να ανακαλύψει τις πραγματικές της δυνάμεις και ικανότητες.

Οι δύο βάσεις στις οποίες στηρίζεται το Indivisible είναι το 2D platforming και ένα υβριδικό σύστημα μάχης που συνδυάζει turn based αλλά και action-rpg. Ακούγοντας τα παραπάνω εύκολα κάποιος μπορεί να ανησυχήσει για το αποτέλεσμα, όμως ο συνδυασμός των genres παρουσιάζεται εξαιρετικά. Αρχικά το σύστημα μάχης βασίζεται στην δημιουργία combos μεταξύ των τεσσάρων χαρακτήρων που αποτελούν το party. Ο κάθε ήρωας αντιστοιχεί σε ένα από τα τέσσερα face-buttons (τρίγωνοκύκλος κλπ.) είτε για επίθεση, είτε για άμυνα. Ο συνδυασμός των κινήσεων μπορεί είτε να είναι μεθοδικός είτε button mash-y, όμως ο τελευταίος τρόπος δεν αποτελεί προτίμηση καθώς η συνολική ζημιά είναι αρκετά πιο χαμηλή.Το input των κινήσεων είναι άμεσο και τα αλάνθαστα hand drawn animations αποτρέπουν το combat να νιώσει ποτέ μονότονο και προσφέρουν μια αίσθηση ικανοποίησης. Το 2D platforming αποτελεί ακόμη ένα από τα δυνατά χαρτιά του τίτλου. Ξεκινώντας, η Ajna έχει απλά την επιλογή για jump και dash, όμως πολύ γρήγορα νέες κινήσεις προστίθενται στο ρεπερτόριο με αποτέλεσμα το platforming να γίνεται ολοένα και πιο ευχάριστο. Από ένα τσεκούρι που βοηθάει στο κόψιμο εμποδίων μέχρι και ένα ασταμάτητο τρέξιμο το οποίο μπορεί να ανοίξει νέα μονοπάτια, τα skills είναι μοναδικά. Επίσης η κάθε ιδιότητα μπορεί να ξεκλειδώσει μια νωρίτερη, μη-προσβάσιμη περιοχή, δίνοντας έτσι ένα άρωμα metroidvania και ενδυναμώνει την θέληση για εξερεύνηση. Η μετάβαση από platforming σε combat είναι άμεση αφού μόλις χτυπήσουμε έναν εχθρό μεταφερόμαστε στην μάχη απευθείας.


Οι 20 + χαρακτήρες που συνοδεύουν την Ajna στην διαδρομή της, έχουν τις δικές τους μοναδικές προσωπικότητες. Η πειρατής Baozhai για παράδειγμα συχνάζει στις pub ενώ έχει το δικό της πειρατικό πλοίο με το οποίο μπορούμε να μεταφερθούμε σε άλλες πόλεις. Ο τοξότης Zebei, τον οποίο γνωρίζουμε σε μια φυλακή, αποτελεί από τους πιο σοβαρούς χαρακτήρες που κυρίως σκοπός του είναι να υπηρετεί την πατρίδα του. Τέλος ο κωμικός της παρέας είναι η Razmi την οποία γνωρίζουμε σε έναν απομονωμένο βάλτο και έχει κόλλημα με τα μαμούνια. Γενικά ο κάθε χαρακτήρας ξεχειλίζει προσωπικότητα, προσθέτοντας έτσι στην ατμόσφαιρα της περιπέτειας.

Ο κόσμος του Indivisible αποτελεί μια οπτασία και αυτό οφείλεται στο υπέροχο art direction. Ιδιαίτερη εντύπωση μου προκάλεσαν ορισμένες περιοχές. Συγκεκριμένα: Το Iron Kingdom, μια εργοστασιακή περιοχή όπου μια αυτοκρατορία τρομοκρατεί τους κατοίκους της περιοχής, Η περιοχή του Kaanul ένα μυστικό υπόγειο χωριό, το οποίο περιέχει μαγικά μονοπάτια νερού και στο οποίο η βασίλισσα των ερπετών έχει φυλακίσει τους κατοίκους των κοντινών περιοχών, η neon πόλη του Tai Krung, στην οποία συναντάμε μερικά από τα καλύτερα σημεία platforming του παιχνιδιού. Η μείξη ενός 2D περιβάλλοντος με ένα 3D background είναι επίσης άριστη, δίνοντας μια αίσθηση βάθους στον κόσμο του παιχνιδιού.

Ο σχεδιασμός των mobs και των bosses είναι ικανοποιητικός, όμως το πλήθος αυτών όχι τόσο. Τον όμορφο σχεδιασμό των χαρακτήρων ακόλουθων και οι εχθροί του παιχνιδιού. Στρατιώτες με πολύπλοκες πανοπλίες, τερατώδη δέντρα, διαστημικές οντότητες, είναι μερικοί από τους εχθρούς τους οποίους αντιμετωπίζουμε. Τα animations αυτών είναι ομαλά και δίνουν βάρος στις επιθέσεις τους με αποτέλεσμα η μάχη να γίνεται ακόμη πιο απολαυστική. Δυστυχώς το πλήθος των mobs και των bosses που αντιστοιχούν σε κάθε περιοχή δεν είναι ικανοποιητικό. Όσο όμορφος και αν παρουσιάζεται ο κόσμος, σε πολλές περιπτώσεις είναι άδειος λόγω της απουσίας εχθρών. Αν μιλήσουμε με αριθμούς, στην κάθε περιοχή αντιστοιχούν 3 διαφορετικοί εχθροί που επαναλαμβάνονται συχνά. Επομένως όταν καταλάβεις το μοτίβο των κινήσεων τους, ξαφνικά το combat αισθάνεται λιγότερο εκπληκτικό, καθώς ξέρεις τι να περιμένεις από τον εχθρό σου. Ακόμη, αν και τα bosses του παιχνιδιού είναι λίγα, η αντιμετώπιση αυτών είναι ιδιαίτερα ευχάριστη. Αυτό οφείλεται στον συνδυασμό platforming και combat κατά την διάρκεια της μάχης, δηλαδή μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις ικανότητες που έχουμε μάθει ενάντια του εχθρού μας κατά την διάρκεια του platforming με αποτέλεσμα να έχουμε προβάδισμα όταν είμαστε στο combat state. Για παράδειγμα με την μυτερή άκρη του ακοντίου μας μπορούμε να προκαλέσουμε ζημιά στο boss από απόσταση και ταυτόχρονα να το ακινητοποιήσουμε με βέλη που μετατρέπουν τους εχθρούς σε πέτρα για ένα περιορισμένο διάστημα. Οι επιλογές είναι άφθονες όπως και οι τρόποι αντιμετώπισης της κάθε κατάστασης.

Το soundtrack του Indivisible αν και περιορίζεται σε συγκεκριμένα κομμάτια, το καθένα από αυτά είναι κατάλληλο για τις ανάλογες περιστάσεις. Η μουσική υπόκρουση έχει έκταση από μελαγχολικούς τόνους κατά την διάρκεια λυπητερών γεγονότων μέχρι και δυναμικές ροκ υποκρούσεις στις επικές σκηνές. Κύριος στόχος είναι να προβάλλει έναν πιο «ζωντανό» κόσμο και να προκαλέσει επίκληση στο συναίσθημα, τα οποία τα καταφέρνει, όμως έως έναν βαθμό. Αυτό οφείλεται στο ότι πολλά κομμάτια επαναλαμβάνονται αρκετές φορές σε κρίσιμα σημεία του παιχνιδιού, με αποτέλεσμα, παρόλο που αποτελούν τις σωστές επιλογές, να μην προσφέρουν το απαραίτητο βάρος που χρειάζεται στην συγκεκριμένη κατάσταση.

Ο τεχνικός τομέας είναι κατά μεγάλη βάση άκρως εντυπωσιακός. Ας ξεκινήσουμε από το μοναδικό nit-pick που έχουμε. Στην μετάβαση από gameplay σε cutscene εμφανίζονται για ένα δύο δευτερόλεπτα κάποια μοβ, κόκκινα, κίτρινα πλάνα, αντί να γίνει η ομαλή μετάβαση. Επίσης αντί για τα προαναφερόμενα πλάνα πολλές φορές καθώς γίνεται το transition μπορεί να μείνει κάποιο αντικείμενο από το background ή το foreground στο black screen. Αν και δεν παρουσιάζεται συχνά το παραπάνω πρόβλημα είναι άξιο αναφοράς. Το framerate του τίτλου είναι σταθερά στα 60fps και δεν παρατηρήσαμε ούτε ένα drop. Τα γραφικά σε ένα PlayStation 4 Pro είναι κρυστάλλινα χωρίς κάποιο ίχνος aliasing ή shimmering. Ο ακουστικός τομέας του τίτλου είναι επίσης σε πολύ υψηλά επίπεδα. Η επιλογή των voice actors έγινε με προσοχή και αυτό φαίνεται. Από την gothy φωνή της Razmi μέχρι και την υποτονική φωνή του Dhar, το casting είναι έξοχο. Overall ο τεχνικός τομέας αποτελεί ένα δυνατό κομμάτι της συνολικής εμπειρίας.

Κλείνοντας, η Lab Zero Games αποφάσισε να ρισκάρει. Το αποτέλεσμα; Ένα από τα πιο ιδιαίτερα και καλλιτεχνικά όμορφα, παιχνίδια των τελευταίων χρόνων. Ο συνδυασμός του 2D metroidvania platforming και του υβριδικού συστήματος μάχης, του προσφέρει ένα δικό του, μοναδικό χαρακτήρα. Επιπλέον οι 20 + χαρακτήρες που συνοδεύουν την Ajna στο ταξίδι της, έχουν δικές τους προσωπικότητες και δεν παρουσιάζονται σε καμία περίπτωση ως μονότονοι. Επομένως, είναι το Indivisible για όλους; Σίγουρα όχι. Αξίζει τον χρόνο σας και την προσοχή σας; Σίγουρα ναι.