Platform: PS4 (tested), PS4 Pro, Xbox One, Xbox One X, PC
Publisher: Avalanche Studios, THQ Nordic
Developer: Avalanche Studios
Διάθεση: Enarxis Dynamic Media
Κυκλοφορία:

Κατά τη διάρκεια της περσινής Ε3 είχε παρουσιαστεί ένα εντυπωσιακό trailer με την αποκάλυψη του Generation Zero της Avalanche Studios και αυτόματα μας είχαν δημιουργηθεί μεγάλες προσδοκίες για το εν λόγω project. Κάτι το σχετικά καλό παρελθόν του studio με τα Mad Max και Just Cause, κάτι η ηλεκτρονική μουσική που δημιουργούσε ατμόσφαιρα και τα γιγάντια ρομπότ έδειχναν ότι θα μιλούσαμε για ένα πολύ καλό open world FPS. Οι μήνες περνούσαν και πέρα από κάποια gameplay trailer το παιχνίδι περνούσε σχεδόν απαρατήρητο μέχρι την κυκλοφορία του. Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις το τελικό αποτέλεσμα απογοητεύει και δυστυχώς κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με το Generation Zero

Η υπόθεση είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και διαδραματίζεται στη Σουηδία των 80s σε μια εναλλακτική εξέλιξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά. Η χώρα αποφασίζει να δημιουργήσει την λεγόμενη Total Defence που θα προστάτευε αποτελεσματικά τα σύνορα και τους πολίτες της. Τα επόμενα χρόνια οι αμυντικές δαπάνες αυξάνονται σημαντικά και όλοι οι πολίτες είναι έτοιμοι μόλις ηχήσουν οι σειρήνες για την αναπόφευκτη εισβολή. Εμείς είμαστε μια παρέα από νεαρούς που έχουν αποδράσει για λίγες μέρες στο αρχιπέλαγος με τη βάρκα τους και ξαφνικά δέχονται επίθεση από πυραύλους. Χωρίς να γνωρίζουν το πως και το γιατί, καταφέρνουν αν και τραυματισμένοι να βγούνε στη στεριά και κάπως έτσι αρχίζει η περιπέτεια… Σύντομα θα ανακαλύψουμε ότι όλοι έχουν εξαφανισθεί και κάποια ρομπότ έχουν εισβάλει με εχθρικές διαθέσεις απέναντι σε όποιον άνθρωπο κυκλοφορεί (εμάς δηλαδή). Το σενάριο του παιχνιδιού το μαθαίνουμε διαβάζοντας ένα κείμενο στην οθόνη και δεν υπάρχουν ούτε cut scenes ούτε τίποτα, μαρτυρώντας από την αρχή το low budget του πράγματος. Αυτά βέβαια θα μπορούσαμε να τα συγχωρήσουμε αν τα υπόλοιπα δούλευαν όπως έπρεπε, αλλά δυστυχώς το παιχνίδι απογοητεύει σχεδόν σε όλους τους τομείς.

Για να ξεκινήσουμε με το gameplay, το Generation Zero είναι ένα first person shooter ανοιχτού κόσμου που έχει δημιουργηθεί με το συνεργατικό παιχνίδι εώς και τεσσάρων ατόμων κυρίως. Αυτό δε σημαίνει ότι δε μπορείτε να το παίξετε solo για τους μοναχικούς τύπους, αλλά το αποτέλεσμα είναι ίδιο και στις δύο περιπτώσεις. Δε θα το ευχαριστηθείτε… Ο χάρτης της Σουηδίας που δημιούργησε η Avalanche είναι μεγάλος και όμορφος χάρη στη μηχανή γραφικών APEX, ωστόσο τα προβλήματα είναι πάμπολλα και θα προσπαθήσουμε να τα περιγράψουμε συνοπτικά παρακάτω. Τα πάντα μοιάζουν επαναλαμβανόμενα και την περισσότερη ώρα περπατάμε στο χάρτη που είναι σχεδόν άδειος και ψάχνουμε σημειώματα για να προχωρήσουμε στις αποστολές και αυτό γίνεται κουραστικό, καθώς κινούμαστε στο άγνωστο. Δεν υπάρχει η παραμικρή βοήθεια και αυτό φαντάζομαι ότι υποτίθεται ότι έχει να κάνει με την εξερεύνηση, αλλά σε συνδυασμό με τις μάχες με τα ρομπότ που ξεπετάγονται αραιά και που δημιουργεί εκνευρισμό και θα εξηγήσω το γιατί. Οι μάχες είναι δύσκολες ειδικά όταν παίζεται solo και δύο τρεις βολές αρκούν για να χάσουμε, ενώ αντίθετα εμείς χρειάζεται μεγαλύτερο κόπο για βγάλουμε εκτός ακόμα και τους μικρότερους αντιπάλους. Αποτέλεσμα άπειρες φορές θα χάσουμε και θα χρειαστεί να ξεκινήσουμε από ένα κοντινό safe house, που πολλές φορές δεν είναι και τόσο κοντά και φτου και από την αρχή περπάτημα… Ακόμα χειρότερο είναι ότι κάνουμε τα ίδια και τα ίδια συνεχώς. Περπατήστε στον επόμενο οικισμό, ψάξτε τα συνεχώς όμοια σπίτια, βρείτε πυρομαχικά, adrenaline shots και medkits συν τα διάφορα σημειώματα και ηχογραφημένα και προχωρήστε. Αχανής κόσμος με ελάχιστο ενδιαφέρον, όλα επαναλαμβανόμενα και χωρίς εμπνεύσεις, αδικαιολόγητη δυσκολία ειδικά όταν παίζεται μόνος έχουν ως αποτέλεσμα να καταστρέφουν τα κατά τα άλλα ενδιαφέρον concept του παιχνιδιού.

Τα πράγματα ίσως γίνονται λίγο καλύτερα εφόσον αναζητήσουμε μια πιο stealth προσέγγιση, αλλά και πάλι σύντομα διαπιστώνουμε ότι ούτε η A.I. των ρομπότ είναι στα επιθυμητά επίπεδα. Μπορεί κάποιες φορές να μη μας παίρνουν χαμπάρι και να διευκολύνει το ούτως ή άλλως δύσκολο έργο μας, ωστόσο οι κινήσεις τους είναι απρόβλεπτες και η προβληματική Α.Ι. δε βοηθάνε τη κατάσταση. Υπάρχουν κάποια αντικείμενα αντιπερισπασμού όπως ραδιόφωνα, gas tanks φωτοβολίδες και εκρηκτικά, ωστόσο και αυτά λίγο βοηθάνε και εμφανίζουν ακόμα ένα πρόβλημα που είναι το απαράδεκτο inventory. Ο χώρος είναι μικρός και όταν βρίσκεται παρόμοια αντικείμενα αυτά δε συνδυάζονται μεταξύ τους με αποτέλεσμα να γεμίζει κατευθείαν. πχ έχετε στη κατοχή σας από πριν medkit και βρίσκεται παρακάτω και άλλα, αυτά δε θα συνδυαστούν και θα πιάνουν ξεχωριστή θέση. Στη τελική παιχνίδι που θέλει να βασιστεί στο loot και την εξερεύνηση δε μπορεί να σε περιορίζει σε τέτοιο βαθμό..

Στην αρχή του παιχνιδιού μπορούμε να δημιουργήσουμε τον χαρακτήρα μας έχοντας την επιλογή για φύλο, χρώμα, στυλ και outfits που ταιριάζουν στα 80s όπως punk, metal ή ακόμα και nerd. Aργότερα και κατά τη διάρκεια συλλέγουμε cosmetic gear που μπορούν να μας κάνουν πιο ανθεκτικούς σε σφαίρες και εκρήξεις, ενώ υπάρχουν και κάποια στοιχεία RPG, όπως το skill tree που μας δίνει κάποιες extra δυνατότητες, αλλά δυστυχώς το leveling up χρειάζεται πολλές ώρες και προσπάθεια. Τα ρομπότ παρουσιάζουν μια αρκετά καλή ποικιλία ως προς το μέγεθος και τις επιθέσεις τους και συνήθως κινούνται σε ομάδες κάνοντας μας τη ζωή δύσκολη όπως προείπαμε. Εν κατακλείδι, το Generation Zero είναι φτιαγμένο με το online multiplayer κατά νου, αλλά και εκεί τα πράγματα δεν είναι ρόδινα. Η πρόοδος αποθηκεύεται μόνο σε αυτόν που είναι host στο παιχνίδι και οι υπόλοιποι απλά παίζουν στο παιχνίδι του. Εφόσον έχετε κάποια παρέα το παιχνίδι είναι καλύτερο και μπορείτε μέσα από την τακτική να αντιμετωπίσετε καλύτερα τα ρομπότ, σε αντίθεση με το single player που η καλύτερη τακτική είναι η αποφυγή και το τρέξιμο. Δε γνωρίζουμε κατά πόσο μπορεί να επέμβει η Avalanche με updates στο μέλλον για να βελτιώσει λίγο τη κατάσταση, αλλά στη παρούσα μορφή δυστυχώς δε μπορούμε να το προτείνουμε ειδικά για solo play. To σημαντικότερο κατ εμέ θα ήταν να ισορροπήσουν τη δυσκολία, γιατί οι μάχες είναι τελείως άνισες εις βάρος μας, ενώ θα μπορούσαν να προσθέσουν και περισσότερα όπλα και ρομπότ.

Το καλύτερο σημείο του Generation Zero είναι ο τεχνικός του τομέας. Ο τεράστιος ανοιχτός κόσμος είναι όμορφα σχεδιασμένος και δείχνει ότι η μηχανή γραφικών του studio APEX έχει μεγάλες δυνατότητες και ευελπιστούμε να φανεί και στο RAGE 2 του επόμενου μήνα. Δυστυχώς όμως υπάρχουν και αρκετά glithces μέσα στο παιχνίδι, ενώ παρατηρήσαμε και αρκετά frame rate drops κατά τη διάρκεια της μάχης και με αρκετούς αντιπάλους τριγύρω μας. Το μουσικό κομμάτι με την ηλεκτρονική μουσική είναι αξιόλογο και θυμίζει αρκετά Stranger Things, ωστόσο πολλές φορές μέσα στη περιπλάνηση μας στο χάρτη δεν ακούγεται σχεδόν τίποτα. Τουλάχιστον σε αυτό το κομμάτι η Avalanche φαίνεται ότι ανεβαίνει και ελπίζουμε να το εκμεταλλευτεί στις μελλοντικές της κυκλοφορίες.

Συνοψίζοντας, το Generation Zero είναι μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία. Είχε πολλές προϋποθέσεις για να εξελιχθεί σε ένα πολύ καλό loot and shoot, αλλά υπάρχουν τόσα πολλά αρνητικά που στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να χαρακτηριστεί μέτριο. Αν έχετε παρέα που ενδιαφέρεται για τέτοιου είδους παιχνίδι μπορεί και να το δοκιμάσετε (αν και υπάρχει το κλάσεις ανώτερο The Division 2), αλλά σαν single player εμπειρία το πιθανότερο είναι να το παρατήσετε νωρίς. Ελπίζουμε τουλάχιστον η Avalanche να δει τα λάθη και να μπορέσει στο μέλλον να διορθώσει τα βασικά. Περιμέναμε σίγουρα πολλά περισσότερα και χωρίς να το γνωρίζουμε, πιστεύω ότι το παιχνίδι το δε το ανάλαβε η βασική ομάδα του studio, που είναι απασχολημένη με το RAGE 2. Κρίμα…