Platform: PS4, PS4 Pro (tested)
Publisher: Sony Interactive Entertainment
Developer: Flavourworks
Διάθεση: Sony Hellas
Κυκλοφορία: 19/08/2019

Το ομολογώ. Δεν ήμουν ποτέ λάτρης των Full-Motion-Video παιχνιδιών. Πιθανότατα επειδή δεν πρόλαβα τη μεγάλη άνθιση που είχαν στη δεκαετία του 90, ενώ όταν άρχισα εγώ ο ίδιος να ασχολούμαι για τα καλά με το gaming, τα παιχνίδια που θύμιζαν διαδραστικές ταινίες ήταν πάρα πολλά. Βλέπε Telltale Games, Quantic Dream κι άλλες πολλές. Φυσικά, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία προσπάθεια αναβίωσης του είδους, μέσα από παιχνίδια όπως τα The Bunker και Late Shift, αλλά ακόμη και τώρα δεν έβλεπα λόγο να επενδύσω σε τέτοιες περιπτώσεις. Μέχρι που κυκλοφόρησε το Erica από το πουθενά. Ένα ξεχασμένο αποκλειστικό της Sony, με υψηλά production values, που η ίδια η Sony «πούλησε» καλά, κυκλοφορώντας το στα πλαίσια της Gamescom και συστήνοντας το κάπως έτσι σε ένα ευρύ κοινό με τη μία. Αφού ολοκλήρωσα 2 πλήρη playthroughs του Erica, ας δούμε παρέα τι καταφέρνει και σε τι αποτυγχάνει αυτή η νέα FMV εμπειρία.

Το σενάριο του τίτλου αφορά τη ζωή της Erica (no shit, Sherlock), μίας κοπέλας που έχασε και τους 2 γονείς της, με τη δολοφονία του πατέρα της, η οποία έλαβε χώρα μπροστά στα μάτια της ίδιας, να τη στοιχειώνει ακόμη και τόσα χρόνια μετά. Όταν μία νέα σειρά από δολοφονίες παρουσιάζει ξεκάθαρες ομοιότητες με αυτή του πατέρα της, η Erica μεταφέρεται στο Delphi House. Πρόκειται για ένα ίδρυμα, στο οποίο εργάστηκαν και οι 2 γονείς της, ο πατέρας της ως γιατρός και η μητέρα της ως νοσοκόμα. Εκεί φυσικά, τίποτα δεν είναι όπως δείχνει εκ πρώτης όψεως και το κουβάρι του μυστηρίου αρχίζει να ξετυλίγεται με συνοπτικές διαδικασίες. Σεναριακά, παρότι ο τίτλος δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητος, καταφέρνει και κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο στις 2 ώρες που διαρκεί ένα playthrough του. Το μυστήριο είναι διάχυτο στα τεκταινόμενα και τα αναπάντητα ερωτήματα ολοένα και πληθαίνουν, με τους 4 τοίχους του ιδρύματος να κρύβουν ένα σκοτεινό παρελθόν. Από την άλλη βέβαια κάποια plot points δεν έχουν ικανοποιητική κατάληξη, παραμένοντας επιφανειακά και ο παίκτης αφήνεται να υποθέτει πράγματα, με το παιχνίδι να μην του τα εξηγεί επαρκώς. Αυτό αφορά κυρίως κάποιους δευτερεύοντες χαρακτήρες, οι οποίοι δείχνουν να έχουν ένα ενδιαφέρον υπόβαθρο, το οποίο όμως δεν ερευνάται ποτέ εις βάθος.

Ως γνωστόν, το Erica είναι μια διαδραστική ταινία και ως τέτοια, επιτρέπει στον παίκτη να λαμβάνει αποφάσεις που επηρεάζουν τη ροή της ιστορίας και φυσικά το τέλος αυτής. Μόνο που η Flavourworks μπαίνει στο ίδιο τριπάκι με την Telltale Games, κάνοντας τον παίκτη να έχει την ψευδαίσθηση ότι κάθε απόφαση που λαμβάνει έχει την ανάλογη σημασία. Στην πραγματικότητα είναι λίγες οι φορές που ο παίκτης έχει στην πράξη τον απόλυτο έλεγχο της ιστορίας, αφού στην πλειοψηφία τους οι διαφορετικές απαντήσεις καταλήγουν σε διαφορετικές σκηνές, αλλά το παιχνίδι παραμένει στη βάση του γραμμικό. Τα endings είναι διαφορετικά, αλλά βασίζονται κυρίως σε επιλογές που κάνετε στα τελευταία μόνο λεπτά του παιχνιδιού, ενώ μέχρι τότε οι αποφάσεις σας διαφοροποιούν απλώς κάποιους διαλόγους, οι οποίοι εν τέλει δεν έχουν και τόση βαρύτητα. Μετά το δεύτερο playthrough δεν έβρισκα κάποιο λόγο να επιστρέψω για τρίτη φορά στο Erica, και όντως παρακολούθησα τα υπόλοιπα endings στο YouTube. Ίσως φυσικά να έπραττα διαφορετικά εάν η Flavourworks είχε εισαγάγει checkpoints σε διάφορα σημαντικά σημεία της ιστορίας, που θα βοηθούσαν στη διερεύνηση διαφορετικών μονοπατιών και endings, αλλά εάν θέλετε να ρίξετε μια άλλη ματιά στην ιστορία, τότε η επιλογή » Νέα Ιστορία » είναι μονόδρομος. Σίγουρα, οι «πλατινάκηδες» θα αποθαρρυνθούν.

Καλά όλα αυτά με τις διαφορετικές επιλογές, αλλά πως λαμβάνετε τις αποφάσεις στην πράξη; Με 2 τρόπους. Αφενός το παιχνίδι ανήκει στην κατηγορία PlayLink, οπότε συνοδεύεται από την αντίστοιχη εφαρμογή για το smartphone σας. Εκεί, σέρνοντας το δάχτυλο σας στην οθόνη, σύμφωνα με τις υποδείξεις του τίτλου επιλέγετε εάν θα ακολουθήσετε εκείνο τον περίεργο θόρυβο ή αν θα μείνετε στην ασφάλεια του δωματίου, εάν θα τραβήξετε τη σκανδάλη ή αν θα χαμηλώσετε το όπλο και ούτω καθ’ εξής. Φυσικά, η χρήση του πατροπαράδοτου DualShock 4 υπάρχει ως προοπτική και εκεί το touchpad του χειριστηρίου λειτουργεί ακριβώς όπως η οθόνη του κινητού σας, με τα υπόλοιπα κουμπιά να «αχρηστεύονται». Θεωρώ τη συγκεκριμένη επιλογή αρκετά ενδιαφέρουσα και εξίσου εύστοχη και φυσικά την επέλεξα στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού. Παρά τα παραπάνω, οφείλω να ομολογήσω ότι η χρήση του touchpad έχει τα προβληματάκια της και μέχρι να συνηθίσω στους μηχανισμούς του Erica, έλαβα 23 κατά λάθος αποφάσεις. Από τη στιγμή που προσαρμόστηκα φυσικά, όλα κύλησαν ρολόι και δεν συνάντησα προβλήματα τεχνικής φύσεως με το touchpad του Dualshock.

Όπως ανέφερα στην αρχή του κειμένου, ήταν ξεκάθαρο πως το Erica είχε υψηλά production values. Αυτό δεν γίνεται έκδηλο μόνο μέσα από το καλογραμμένο σενάριο του, αλλά «κάνει μπαμ» εξαιτίας του ποιοτικότατου cast που συμμετέχει στο παιχνίδι. Η πρωταγωνίστρια, Holy Earl, δίνει ρέστα στο ρόλο της Erica και προσφέρει μία αψεγάδιαστη ερμηνεία. Ελπίζω να μας απασχολήσει ακόμη περισσότερο στο μέλλον. Παράλληλα, δεν έχω κάποιο παράπονο και από το υπόλοιπο cast και παρότι δεν θεωρώ ότι υπάρχει άλλη ερμηνεία να ξεχωρίζει εξίσου με αυτή της Earl, θεωρώ πως η δουλειά όλων των ηθοποιών είναι τουλάχιστον αξιοπρεπής. Αρκετή εντύπωση μου έκανε επίσης η κινηματογράφηση, με τη σκηνοθεσία και τη φωτογραφία να είναι αρκετά υψηλού επιπέδου, με κάποια πολύ όμορφα πλάνα και εξαιρετικούς φωτισμούς, τόσο στους εξωτερικούς, όσο και στους εσωτερικούς χώρους. Ο ήχος είναι πολύ αξιόλογος, αλλά δυστυχώς δεν μου έμεινε κάτι από το soundtrack. Αν μη τι άλλο, το Erica ξεχωρίζει με χαρακτηριστική ευκολία από τα υπόλοιπα FMV παιχνίδια και αποτελεί φωτεινό παράδειγμα για το είδος, τουλάχιστον όσον αφορά την ποιότητα της παραγωγής του, αυτή καθ’ αυτή.

Φυσικά, πριν κλείσουμε θα ήθελα να αναφερθώ στην παρουσία της Ελληνικής γλώσσας στο παιχνίδι. Για ακόμη μία φορά η Sony Hellas έχει κάνει εξαιρετική δουλειά και αξίζει εύσημα για τα πλήρως εξελληνισμένα μενού, καθώς και για τους υπότιτλους. Οι μεταφράσεις είναι spot on και δεν έχουν το παραμικρό να ζηλέψουν από τα Αγγλικά, χωρίς να αφαιρούν από την εμπειρία. Δοκιμάστε τα Ελληνικά άφοβα και συνεχίστε να στηρίζετε αντίστοιχες προσπάθειες της Sony Hellas, για να συνεχίσουμε να βλέπουμε όλα τα αποκλειστικά παιχνίδια στη γλώσσα μας. Άλλωστε η πολύ χαμηλή αρχική τιμή του παιχνιδιού, στα 9.99€, μαζί με το αξιόλογο replayability value εγγυώνται πως το Erica θα βγάλει τα λεφτά του χωρίς ιδιαίτερο κόπο, πόσο μάλλον αν θέλετε να αποκτήσετε την πλατίνα ή να δείτε όλα τα εναλλακτικά τέλη.

Συνοψίζοντας, αδιαμφισβήτητα το Erica είναι ένα FMV παιχνίδι που αξίζει την προσοχή σας. Τα production values του είναι πολύ υψηλότερα από άλλες προσπάθειες του είδους, κάτι που γίνεται ξεκάθαρο χάρις στο εξαιρετικό cast του και στην υψηλού επιπέδου κινηματογράφηση. Παρά τα παράπονα μου, που αφορούν κυρίως την ψευδαίσθηση της επιλογής και τα plot points που δεν αναπτύσσονται επαρκώς, το σενάριο του παιχνιδιού θα σας κινήσει το ενδιαφέρον, χωρίς αμφιβολία. Εάν λάβουμε υπ’ όψιν τη μικρή αρχική τιμή, καθώς και την παρουσία της Ελληνικής γλώσσας, το Erica απευθύνεται στους λάτρεις των FMV παιχνιδιών και όχι μόνο.