Platform: PS4, PS4 Pro (tested),, Xbox One, Xbox One X, PC
Publisher: Konami
Developer: Konami
Διάθεση: Zegetron S.A.
Κυκλοφορία: 10/09/2019

Η μητέρα των μαχών όσον αφορά τα ποδοσφαιράκια, ξεκινά για άλλη μία χρονιά με την κυκλοφορία του νέου Pro Evolution Soccer, το οποίο (χωρίς να αντιλαμβανόμαστε την αιτία) φέρει πλέον το eFootball στον τίτλο του. Αρχικά, να ξεκαθαρίσουμε οτι στο παρόν review δεν θα βρείτε (άμεση) σύγκριση με τον προκάτοχο ή με το αντίπαλο δέος του eFootball PES 2020, το οποίο θα αξιολογηθεί αυτόνομα, με τα καλά του και τα κακά του, με τις προσθήκες και τις ελλείψεις του. Πολλοί μιλάνε για το καλύτερο ποδοσφαιράκι των τελευταίων ετών, ας δούμε όμως παρέα αν η φήμη που συνοδεύει το παιχνίδι ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Το πρώτο που αντικρίζει κανείς όταν ξεκινάει το PES 2020 (έλα, φτάνει με το eFootball) είναι οι αλλαγές στο κεντρικό menu. Το νέο menu του παιχνιδιού είναι πιο λιτό, πιο μινιμαλιστικό και σίγουρα πρόκειται για μία καλοδεχούμενη αλλαγή. Το βασικό της υπόθεσης όμως είναι οι επιλογές που προσφέρει στον παίκτη το εν λόγω menu, οι οποίες δεν είναι και πολλές. Τα πατροπαράδοτα myClub, Be a Player και Master League είναι για ακόμη μία φορά τα offline modes που έχει κάποιος στη διάθεση του, με τα πρώτα 2 να παραμένουν απαράλλαχτα, όσοι ασχολούνται χρόνια με τη σειρά ξέρουν τι να περιμένουν. Ας μη γελιόμαστε, τα modes είναι λίγα και στάσιμα εδώ και αρκετά χρόνια, κατά τη γνώμη μου η σειρά χρειάζεται μία ανανέωση με φρέσκιες ιδέες. Σημαντική ανανέωση φαίνεται πως χρειάζονται και οι servers της Konami, με το online κομμάτι του τίτλου να υποφέρει από lag και αδυναμία γρήγορης εύρεσης αντιπάλου, για μία ακόμη χρονιά. Εκεί που φαίνεται πως η Konami φρόντισε να δώσει λίγη παραπάνω προσοχή είναι στο Master League mode. Τι εννοούμε οτι έδωσε προσοχή; Ας το αναλύσουμε.

Πλέον, το mode είναι εμπλουτισμένο με κάποια καλοστημένα cutscenes, στα οποία βλέπετε τον προπονητή σας να αλληλεπιδρά με τη διοίκηση του συλλόγου, να εμψυχώνει τους παίκτες του πριν από ένα σημαντικό αγώνα, να παρεβρίσκεται σε συνεντεύξεις τύπου και άλλα. Μάλιστα, φέτος έχετε την επιλογή να επιλέξετε το avatar του προπονητή μέσα από μία εκλεκτή γκάμα θρύλων του παρελθόντος, όπως οι Cruyff (εύκολη επιλογή), Maradona, Roberto Carlos, Zico και άλλοι. Πρόκειται σίγουρα για μία πινελιά που προσθέτει κινηματογραφικότητα σε ένα εκ των σημαντικότερων modes της σειράς, κάτι που ίσως άργησε κιόλας να συμβεί. Από την άλλη, ουσιαστικά πρόκειται για το ίδιο ακριβώς mode που γνωρίζουμε, χωρίς κάποια ιδιαίτερη αλλαγή και επιτρέψτε μου να πω οτι το Master League, παρά τις προοπτικές που έχει, είναι ακόμη πολύ επιφανειακό και προχειροσχεδιασμένο. Η αναζήτηση υποψήφιων μεταγραφών είναι απίστευτα εύκολη, οι αντιπαλότητες μεταξύ των ομάδων δεν παίζουν ρόλο στις διαπραγματεύσεις για κάποιον ποδοσφαιριστή, όσο σημαντικός και να είναι για την νυν ομάδα του, ενώ αρκετές καταστάσεις παικτών δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Παραδείγματος χάριν, το Master League θεωρεί πως ο Philippe Coutinho έχει συμβόλαιο με την Μπάγερν Μονάχου, ενώ στην πραγματικότητα ο παίκτης είναι απλώς δανεικός από την Μπαρτσελόνα στη Βαυαρική ομάδα. Θεωρώ πως εκεί στην Konami οφείλουν να το ψάξουν λίγο περισσότερο για να προσδώσουν το απαιτούμενο βάθος στο Master League, με το mode να έχει ακόμη σημαντικά περιθώρια βελτίωσης.

Εντάξει, στοπ στη γκρίνια προς το παρόν. Το PES 2020 είναι ένας εκπληκτικός ποδοσφαιρικός εξομοιωτής και οφείλω να του το αναγνωρίσω. Το gameplay της σειράς βελτιώνεται περαιτέρω, με σχεδόν ανεπαίσθητες αλλαγές, και έχει φτάσει πλέον σε ένα υψηλότατο επίπεδο. Η συνεργασία της Konami με τον Θρυλικό Andres Iniesta απέδωσε καρπούς και κατάφερε να παρουσιάσει έναν πιο αργό και ρεαλιστικό χειρισμό. Οι επιθέσεις είναι χάρμα οφθαλμών, οι κάθετες, τα σουτ, οι σέντρες είναι εντυπωσιακές και ταυτόχρονα ρεαλιστικές και πραγματικά ευχαριστιέσαι να παίζεις. Ο νέος βελτιωμένος έλεγχος της μπάλας με τον δεξιό μοχλό μπορεί να σας βγάλει από πολλές δυσάρεστες καταστάσεις, παρότι θα δυσκολευτείτε να κατακτήσετε πλήρως την τεχνική. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει επίσης στα animations, που πραγματικά ώρες ώρες ρίχνουν σαγόνια, τόσο στην κίνηση με την μπάλα, όσο και στις διεκδικήσεις σώμα σε σώμα, εναέριες και μη. Ρεαλιστικότατα σπριντ, ρεαλιστικότατα άλματα και τρίπλες, γενικότερα το επιθετικό gameplay είναι σχεδόν άψογο, ειδικά εάν λάβουμε υπ όψιν τα εκπληκτικά physics της μπάλας, σε σημείο που δεν σταματούσα να αλλάζω το παιχνίδι από τη μία πλευρά στην άλλη. Αμυντικά πάντως παρατήρησα αρκετές ατασθαλείες, με την τεχνητή νοημοσύνη των αμυνόμενων να μην είναι για σεμινάριο. Οι ποδοσφαιριστές που δεν ελέγχονται από τον παίκτη δεν κινούνται προς τη μπάλα, ακόμη κι όταν αυτή περνάει ακριβώς μπροστά τους, ενώ ακόμη και η αλλαγή δρομέα δεν λειτουργεί σωστά, αφού πολλές φορές το παιχνίδι επιλέγει τον λάθος παίκτη, σε ένα συχνό και άκρως εκνευριστικό φαινόμενο. Θεωρώ επιπλέον απαραίτητο να αναφέρω πως ο ρυθμός του αγώνα συχνά πυκνά σπάει εξαιτίας της αυστηρής, σε σημείο παραλογισμού, διαιτησίας, με τα φάουλ και τις κάρτες να μοιράζονται αβέρτα, ακόμη και σε απλές διεκδικήσεις. Πιστεύουμε πως η Konami θα προβεί στη διόρθωση του εν λόγω φαινομένου, με κάποιο επόμενο patch.

Pro Evolution Soccer χωρίς συζήτηση γύρω από τις άδειες γίνεται; Δεν γίνεται. Έτσι και φέτος, η Konami δείχνει να προσπαθεί να περιορίσει το αιώνιο παράπονο των ποδοσφαιράκηδων, όσον αφορά τις ομάδες που βρίσκονται στο παιχνίδι. Οφείλω εξαρχής να αναγνωρίσω την ήδη ανακοινωμένη συμφωνία για τα δικαιώματα του Euro 2020, το οποίο του χρόνου το καλοκαίρι θα παίζει μπάλα αποκλειστικά στο γήπεδο του PES. Από εκεί και πέρα, η κατάσταση έχει ως συνήθως, με αρκετές ομάδες και κάμποσα σημαντικά πρωταθλήματα να απουσιάζουν από το παιχνίδι, είτε να βρίσκονται σε αυτό με αλλαγμένο όνομα. Κινήσεις όπως η αποκλειστική συμφωνία με τη Juventus φαντάζουν περισσότερο ως μία προσπάθεια της Konami να.. μπει στο μάτι του αντιπάλου και λιγότερο ως κίνηση ουσίας, ειδικά όταν σε Ισπανία και Αγγλία μόλις 1 (Barcelona) και 2 (Arsenal, Manchester United) εμφανίζονται με κανονικό όνομα, ρόστερ, γήπεδο και φανέλα. Φυσικά, το πρωτάθλημα Γερμανίας λάμπει δια της απουσίας του για μία ακόμη χρονιά, με τις Bayern Munich και Bayer Leverkusen να μην αρκούν για να σώσουν την κατάσταση. Αντιλαμβάνομαι οτι για πολλούς αυτό που έχει σημασία είναι το gameplay και δεν τους ενδιαφέρει έαν η Ρεάλ Μαδρίτης εμφανίζεται ως Madrid Chamartin B, αλλά προσωπικά ενοχλούμαι που το El Classico δεν θυμίζει El Classico, όπως θα έπρεπε. Φυσικά αναγνωρίζω τη μελλοντική ύπαρξη των patches, που θα φέρουν ακόμη και το ελληνικό πρωτάθλημα στο PES 2020, αλλά δεν τα λαμβάνουμε υπ’ όψιν, καθώς αποτελούν δημιουργίες της κοινότητας και δεν θα τις κρίνουμε.

Δεν θα μπορούσαμε να κλείσουμε πριν αναφερθούμε σε ένα από τα πολυ δυνατά χαρτιά του PES, αυτό του τεχνικού τομέα. Το παιχνίδι οπτικά είναι ένα οφθαλμόλουτρο και αυτό ισχύει για κάθε τομέα του. Εντυπωσιάστηκα από κάποια αληθοφανέστατα μοντέλα παικτών και δη αυτών που έχουν εμπλακεί σε motion capture, ουσιαστικά δηλαδή σε παίκτες ομάδων όπως η Juventus και η Manchester United. Οφείλω πάντως να τονίσω οτι όσοι δεν πέρασαν από scan δεν είναι το ίδιο τυχεροί και απέχουν αρκετά από τους πλήρως licensed παίκτες. Εντυπωσιακή είναι πάντως η απεικόνιση των licensed γηπέδων του PES 2020, με μεγαλειώδεις κατασκευές όπως τα Allianz Arena και Camp Nou να αποτελούν πιστές απεικονίσεις των πραγματικών. Ειδικά όταν κάποιος αγώνας λαμβάνει χώρα κατά το ηλιοβασίλεμα, οι εξαιρετικοί φωτισμοί που προσφέρει η Fox Engine κάνουν το παιχνίδι σε τέτοιους ναούς του ποδοσφαίρου να φαντάζει ονειρικό. Από την άλλη, ηχητικά ο τίτλος δεν εντυπωσιάζει, με τον Αγγλικό σχολιασμό των Jim Beglin και Peter Drury να είναι τουλάχιστον αξιοπρεπής και με τον ελληνικό των Χρήστου Σωτηρακόπουλου και Γιώργου Θαναηλάκη να παραμένει ένα cringefest, εξαιτίας της προσπάθειας της άμεσης μετάφρασης Αγγλικών φράσεων στα Ελληνικά, καθώς και λόγω της συχνότητας με την οποία επαναλαμβάνουν τις ίδιες φράσεις. Παρά τη δεδομένη ποιότητα των 2 Ελλήνων σχολιαστών, στο παιχνίδι μοιάζουν σκιές των εαυτών τους και ειλικρινά αδυνατώ να καταλάβω γιατί τα ποδοσφαιράκια είναι ακόμη τόσο πίσω στους σχολιασμούς αγώνων, ειδικά από τη στιγμή που η 2K έχει δείξει το δρόμο με τη δουλειά της στη σειρά NBA. Ευελπιστούμε πως από την επόμενη γενιά θα έχουμε καλύτερα αποτελέσματα.

Συνοψίζοντας, προσωπικά το eFootball Pro Evolution Soccer 2020 με δίχασε. Και αυτό γιατί, το κυρίως κομμάτι του, με άλλα λόγια το gameplay, εντυπωσιάζει και έχω περάσει εξαιρετικά στις ώρες που του έχω αφιερώσει μέχρι τώρα. Το περιτύλιγμα όμως δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων. Η έλλειψη modes, κάποιων σημαντικών αδειών, καθώς και οι servers της Konami που χωλαίνουν, αφήνουν τον παίκτη με πολύ λίγες επιλογές στη διάθεση του. Η εταιρεία οφείλει να διατηρήσει το υψηλοτάτου επιπέδου gameplay της σειράς και παράλληλα να βρει τη χρυσή τομή στα «γύρω-γύρω», εμπλουτίζοντας το παιχνίδι με νέα modes και δραστηριότητες, κάνοντας παράλληλα περισσότερες ουσιαστικές προσπάθειες σε ό,τι αφορά τις ομάδες και τις διοργανώσεις που εμφανίζονται στις ετήσιες κυκλοφορίες της. Εάν πάντως δεν ενδιαφέρεστε για την αυθεντικότητα των όσων παίζετε, το PES 2020 είναι ακριβώς αυτό που ψάχνετε.

Ένας εξαιρετικός εξομοιωτής ποδοσφαίρου.