Platform: PC, PS4 (tested), Xbox One
Publisher: Bandai Namco Games
Developer: Larian Studios
Διάθεση: Bandai Namco Greece
Κυκλοφορία: 31/08/2018

Ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του σε PC, το Divinity: Original Sin II έφτασε επιτέλους και στο PS4. Οι fans των RPG σίγουρα έχουν ακούσει έστω το όνομα της σειράς, ενώ άλλοι περίμεναν πως και πως να δουν το παιχνίδι στη κονσόλα τους μετά το χαμό που έγινε με την κυκλοφορία του στο PC. Είναι όμως το Divinity: Original Sin II ένα αξιόλογο port, ή είναι ένα παιχνίδι που θα έπρεπε να μείνει στο PC;

Αν και sequel του Divinity: Original Sin το Original Sin II διαδραματίζεται μια χιλιετία αργότερα και θα μπορούσε άνετα να θεωρηθεί stand-alone τίτλος. Βρισκόμαστε μεν στο ίδιο σύμπαν, αυτή τη φορά όμως οι πρωταγωνιστές μας είναι Sourcerers, μάγοι οι οποίοι χρησιμοποιούν ένα είδος μαγείας που “προσκαλεί” στον κόσμο το void, το μεγάλο κακό του κόσμου, και έτσι βρίσκονται συνέχεια στο κυνήγι.

Έτσι ξεκινά και η ιστορία όταν ο χαρακτήρας μας έχει αιχμαλωτιστεί για τη χρήση αυτής της μαγείας και πρέπει να ξεφύγει από το Fort Joy, ένα νησί-φυλακή αποκλειστικά για Sourcerers, ψάχνοντας συμμάχους και τρόπους διαφυγής. Να σημειώσουμε πως η δημιουργία του χαρακτήρα δεν είναι μικρή υπόθεση, καθώς μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε διάφορες φυλές, classes και να στήσουμε ένα backstory για τον χαρακτήρα μας. Ενώ μας δίνεται και η δυνατότητα να επιλέξουμε έναν από τους υπάρχοντες πρωταγωνιστές που έχουν στημένο backstory και skills, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως η πορεία τους στο παιχνίδι είναι προκαθορισμένη, καθώς όλα εξαρτώνται από τις επιλογές μας. Όπως και να χει πάντως οι υπάρχοντες πρωταγωνιστές μπορούν να γίνουν στην πορεία μέλη της ομάδας μας και να πάρουν όποιον ρόλο χρειαζόμαστε ανεξαρτήτως από το προκαθορισμένο class τους.

Το ότι η πορεία δεν είναι προκαθορισμένη δεν είναι μικρή κουβέντα. Το παιχνίδι δίνει πολλές επιλογές και η καθεμία οδηγεί σε διαφορετικό αποτέλεσμα, ποια side quests θα επιλέξουμε να κάνουμε, αν θα διαλέξουμε να βοηθήσουμε κάποιον ή να τον σκοτώσουμε, ακόμα και ο τρόπος με τον οποίο θα προσεγγίσουμε κάτι που θα βρεθεί μπροστά μας θα επηρεάσει την ιστορία και ίσως στην πορεία να βρεθεί στο δρόμο μας. Έτσι και με τους υπάρχοντες πρωταγωνιστές αν και ο σκοπός τους είναι ένα από την αρχή, οι επιλογές μας και το αν θα ολοκληρώσουμε τα quests τους θα επηρεάσουν την κατάληξη τους και τη συμπεριφορά τους απέναντι στον χαρακτήρα μας.

Φυσικά η ύπαρξη τόσων side quest δεν οδηγεί πάντα σε κάτι καλό. Πολλά από αυτά είναι μεν ενδιαφέροντα, ωστόσο μπορούν να απαιτήσουν ένα μεγάλο μέρος του χρόνου σου. Ένα side quest που μπορεί να φαίνεται στην αρχή απλό μπορεί να οδηγήσει σε μια αλυσίδα που θα πάρει μέχρι και 2 ώρες για να ολοκληρωθεί και σε πολλές περιπτώσεις να κουράσει τον παίκτη. Ναι μεν μπορείς να αγνοήσεις τα side quests, στην πορεία όμως θα τα βρεις ζόρικα, ανεξαρτήτου δυσκολίας, αν δεν έχεις ολοκληρώσει την πλειοψηφία από αυτά καθώς το xp που δίνουν είναι αναγκαίο και αφότου τελειώσεις ένα act δεν δίνεται η δυνατότητα να γυρίσεις πίσω και να τελειώσεις ότι άφησες.

Το combat system του παιχνιδιού είναι turn based και ενώ μπορεί να φανεί αρχικά αρκετά εύκολο έχει αρκετές ιδιοτροπίες και θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Πέρα από το ότι πρέπει να προσέχεις πόσα action points θα ξοδέψεις προκειμένου να καταφέρεις αυτό που θέλεις, υπάρχουν διάφοροι συνδυασμοί που απαιτούν προσοχή και μπορούν πολλοί εύκολα να τιμωρήσουν αυτούς που παίζουν αυθαίρετα. Το κάθε είδος μαγείας αφήνει και ένα συγκεκριμένο status στο περιβάλλον, ένα spell φωτιάς για παράδειγμα θα κάψει και το έδαφος, ενώ αν υπάρχει λάδι στο έδαφος η φωτιά μπορεί να εξαπλωθεί ακόμα πιο εύκολα. Έτσι έρχονται και διάφοροι συνδυασμοί που μπορούν να επηρεάσουν τη μάχη, καθώς όταν χρησιμοποιήσεις ένα ξόρκι νερού σε μια φλεγόμενη επιφάνεια θα δημιουργηθεί ατμός και θα πέσει η ορατότητα του παίκτη, πράγμα που σημαίνει πως θα είναι δύσκολο να χτυπήσεις αντιπάλους που στέκονται εκεί.

Ανάμεσα σε αυτές τις ιδιοτροπίες είναι και το γεγονός πως τα undead πλάσματα έχουν αντίθετη συμπεριφορά όσον αφορά το healing, τρώνε damage δηλαδή από τα healing spells και potions και ο μόνος τρόπος να τους θεραπεύσεις είναι το δηλητήριο. Αυτοί οι συνδυασμοί μπορούν να φανούν χρήσιμοι και αναγκαίοι κάποιες φορές και εκτός μάχης, αφού μερικές φορές προκειμένου να προχωρήσεις ή να ξεκλειδώσεις κάτι, θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις κάποιο στοιχείο με κάποιο spell και να ψάξεις εναλλακτικές αν δεν έχεις μάθει το συγκεκριμένο spell. Στις μάχες κάποιες φορές υπάρχουν “φιλικά” npcs τα οποία δεν ελέγχουμε και δυστυχώς το AI δεν είναι και ότι καλύτερο, αφού έτυχε πολλές φορές να χτυπήσουν αντίπαλο με AOE ξόρκι χωρίς να υπολογίζουν πως είναι και κάποιος δικός μου χαρακτήρας εκεί, γεγονός που μπορεί να κοστίσει και μια ολόκληρη και δύσκολη μάχη.

Από το Divinity 2 δε λείπουν διάφορα είδη γρίφων. Άλλοι που, όπως είπαμε και παραπάνω, απαιτούν να χρησιμοποιήσουμε κάποιο ξόρκι για να ξεκλειδώσουμε κάτι, άλλοι που απαιτούν περισσότερο ψάξιμο, καθώς κάποιες φορές μπορεί να χρειαστούμε διάφορα στοιχεία για να λύσουμε ένα μυστήριο, ενώ φυσικά δε λείπουν και διάφορες σπαζοκεφαλιές.

Το παιχνίδι φέρνει πάντως ένα πολύ όμορφο περιβάλλον, με αντίστοιχη επική μουσική, πολλές προοπτικές εξερεύνησης που μπορούν να φάνε άπειρες ώρες από το gameplay. Ένας κόσμος φαντασίας που σου δίνει την αίσθηση πως βρίσκεσαι σε ένα session Dungeons and Dragons, η κάθε σου επιλογή έχει και ένα αντίκτυπο σε αυτόν τον κόσμο και ακόμα και το μικρότερο side quest μπορεί να επιλυθεί με διάφορους τρόπους.

Ένας τέτοιος κόσμος μάλλον απαιτεί και περισσότερη ταχύτητα. Πολλές φορές ένιωσα ότι οι χαρακτήρες μου περπατάνε αργά και όταν μια αποστολή σε στέλνει συνέχεια από το ένα χωριό στο άλλο, εύχεσαι να μπορούσες να κινηθείς γρηγορότερα. Αυτή την αίσθηση είχα λίγες φορές και στις μάχες, όπου προσευχόμουν να βρεθεί μια επιλογή fast forward και να έρθει ο γύρος μου, αφού μερικές φορές ακόμα και τα npc παίρνουν χρόνο να σκεφτούν τι κίνηση θα κάνουν.

Σε σχέση πάντως με το PC το gameplay στο PS4 δεν έχει μεγάλες διαφορές. Το παιχνίδι λειτουργεί άψογα και με χειριστήριο χωρίς να δημιουργούνται ιδιαίτερα προβλήματα στο aiming, καθώς με το δεξί αναλογικό ο παίκτης μπορεί να στοχεύσει όπου επιθυμεί εφ’ όσον είναι βέβαια προσεκτικός, καθώς οι γρήγορες κινήσεις μπορούν να επιφέρουν λάθη και ο στόχος να ξεφύγει για λίγα χιλιοστά. Το αρνητικό στην κίνηση είναι πως σε αντίθεση με το PC δεν μπορείς να επιλέξεις τον προορισμό σου και ο χαρακτήρας σου να πάει αυτόματα βρίσκοντας μόνος του το μονοπάτι. Οι παίκτες κινούνται με το αναλογικό και πρέπει να βρουν ποιον δρόμο θέλουν να ακολουθήσουν και το αναφέρω αυτό γιατί έτυχε μερικές φορές να υπάρχουν σκάλες που δε φαίνονται με πρώτη ματιά και μου πήρε ώρα να καταλάβω πως θα φτάσω στον προορισμό μου.

Ένα μεγάλο πρόβλημα μετά από αρκετές ώρες gameplay φαίνεται να είναι το inventory. Όσο ανεβαίνει το strength ενός χαρακτήρα τόσο περισσότερα αντικείμενα μπορεί να κουβαλήσει και τόσο μεγαλύτερος χαμός γίνεται μέσα στο inventory του. Υπάρχουν μεν δυνατότητες ταξινόμησης που το διευκολύνουν, κάποιες φορές όμως δε βοηθά ούτε αυτό. Είναι εύκολο να βρεις ένα spellbook ή κάτι που “lootαρες” πριν 2 λεπτά, ωστόσο αν ψάχνεις ένα quest item που δεν πέφτει σε μια συνηθισμένη κατηγορία όπως είναι τα spellbooks, μπορεί να χρειαστεί να κοιτάξεις ένα ένα τα πράγματα που υπάρχουν στη τσάντα σου μέχρι να το βρεις, διότι δεν υπάρχει η δυνατότητα ταξινόμησης αλφαβητικά.  

Αξιοσημείωτα πάντως είναι τα multiplayer modes. Υπάρχει αρχικά το co-op splitscreen mode όπου μπορείς να παίξεις με την παρέα σου, αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση και χάρηκα ιδιαίτερα όταν κατάλαβα περί τίνος πρόκειται ήταν το game master mode. Πρόκειται για ένα mode που θυμίζει ακόμα περισσότερο Dungeons and Dragons, αφού ένας παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του game master και άλλοι 4 είναι οι ήρωες που θα αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε δυσκολία τους εμφανίσει αυτός.

Γενικότερα το Divinity: Original Sin 2 θέλει το χρόνο του. Από πρώτη όψη μπορεί να φανεί βαρετό, όσο περισσότερο προχωράς όμως τόσο περισσότερο κολλάς, με εξαίρεση φυσικά κάποια εκνευριστικά side quests, καθώς όσο ξεδιπλώνεται η ιστορία τόσο περισσότερο ανταμοίβεσαι και παίρνεις μια αίσθηση αναγνώρισης. Φυσικά δε λείπουν κάποια αρνητικά αλλά δεν είναι αρκετά για να απωθήσουν καποιον, απέναντι σε μια τόσο καλή πλοκή και σε βαθύ gameplay.