Platform: PS4
Publisher: Square Enix
Developer: Team Ninja, Koei Tecmo
Διάθεση: CDMedia
Κυκλοφορία: 30/01/2018

Η Square Enix σε συνεργασία με την Team Ninja μας έφερε τη συνέχεια στη σειρά Dissidia Final Fantasy. Το NT φέρνει αρκετές διαφορές σε σχέση με τα προηγούμενα Dissidia, ενώ είναι και φιλικό προς νέους παίκτες τόσο όσον αφορά το story αλλά και το gameplay, θα τα πιάσουμε όμως με τη σειρά.  

Ας ξεκινήσουμε με την ιστορία του παιχνιδιού η οποία ξεκινά λίγο καιρό μετά το τελευταίο Dissidia. Την θέση του Cosmos έχουν πάρει πλέον η Materia και ο Spiritus, οι δύο νέοι θεοί αυτού του κόσμου, οι οποίοι με τη σειρά τους φέρνουν ήρωες και ανταγωνιστές από όλο το Universe του Final Fantasy να πολεμήσουν μεταξύ τους. Όσο προχωρά όμως η ιστορία οι χαρακτήρες και οι θεοί καταλαβαίνουν πως έχουν να αντιμετωπίσουν κάτι διαφορετικό από τις προηγούμενες φορές.

Το Story Mode του παιχνιδιού φαίνεται από πρώτης όψεως να έχει αρκετά κεφάλαια, όσο προχωράς όμως καταλαβαίνεις πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Τα κεφάλαια αποτελούνται κυρίως από κάποια μικρά cinematics και βασικές μάχες και φτάνοντας στο τέλος ερχόμαστε στο συμπέρασμα πως δεν έχει δοθεί μεγάλη βάση στην ιστορία. Παρατηρούμε μια πολύ καλή ιδέα για πλοκή στην οποία όμως το παιχνίδι δεν εμβαθύνει όσο θα έπρεπε, αντ’ αυτού όλη η ιστορία σαν σύνολο είναι ένα κομμάτι που παίρνει πολύ λίγη ώρα και εν τέλει όσο καλή και αν είναι φαίνεται ως κάτι ρηχό, πράγμα που δεν περιμένουμε από ένα τίτλο Final Fantasy, ακόμα και μη αριθμημένο.

 

Όσο μικρή είναι η ιστορία όμως τόσο μεγάλη είναι η διαδικασία για να την ξεκλειδώσουμε. Το ΝΤ ξαναφέρνει το σύστημα Memoria, όπου μαζεύουμε memoria προκειμένου να ξεκλειδώσουμε κομμάτια της ιστορίας, είτε αυτό σημαίνει cinematics, είτε μάχες, είτε ένα σετάκι που περιέχει και τα δύο. Η όλη διαδικασία των memoria όμως, καταντά ένα πολύωρο grinding και όσο περνά η ώρα χάνεται η διασκέδαση. Οι τρόποι για να μαζέψεις memoria περιλαμβάνουν κυρίως τις online μάχες, όπου η κάθε νίκη μπορεί να σε επιβραβεύσει με memoria, ωστόσο η νίκη εξαρτάται από τα άλλα δύο άτομα που βρίσκονται στην ομάδα σου, και δεν είναι καθόλου ευχάριστο συναίσθημα το να εξαρτάσαι από άλλους όταν απλά θες να προχωρήσεις την ιστορία του παιχνιδιού. Ένας άλλο τρόπος είναι τα offline battles ενάντια σε CPU, τρόπος ομολογουμένως ευκολότερος, αλλά όπως είπα και πριν το πολύ το grinding καταντά βαρετό και στην πορεία χάνεται η ουσία του παιχνιδιού.

Μιας που αρχίσαμε να μιλάμε για τις μάχες του παιχνιδιού ας εμβαθύνουμε λίγο στο σύστημα και στα modes που υπάρχουν. Το βασικότερο είναι πως πλέον οι μάχες γίνονται 3v3, το battle system θυμίζει αρκετά action/ hack ‘n’ slash παιχνίδια και ξεφεύγει λίγο από τα βασικά fighting, ενώ δε λείπουν και τα RPG στοιχεία όπως leveling, cosmetics και customization. Ο κάθε ήρωας έχει δύο γενικά EX skills και ένα χαρακτηριστικό, ενώ οι ρόλοι χωρίζονται σε Vanguard, Assassin, Specialist και Marksman.

Το κυριότερο mode του NT είναι το Online Mode. Η μεγαλύτερη βάση φαίνεται να δίνεται εκεί και όλα σε οδηγούν εκεί, αφού είναι το μόνο mode όπου μπορείς να παίξεις ενάντια σε άλλους παίκτες, ενώ μέχρι και το story σε ωθεί να παίξεις online για να προχωρήσεις. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει καν η δυνατότητα casual παιχνιδιών, η μόνη μας επιλογή είναι οι ranked μάχες, είτε solo, όπου η ομάδα μας αποτελείται από τυχαίους παίκτες, είτε με μια ομάδα φίλων.

Εδώ εμφανίζονται κάποια επιπλέον προβλήματα καθώς το matchmaking παίρνει ώρα να βρει παίκτες και πολλές φορές μας “ταιριάζει” με παίκτες διαφορετικού rank, ενώ σπάνια υπάρχει συνοχή σε μια ομάδα και μπορεί να βρεθούμε με συμπαίκτες που έχουν επιλέξει τον ίδιο ρόλο/ χαρακτήρα με εμάς. Πέρα από αυτό οι servers του NT δεν είναι όπως θα περιμέναμε από ένα online game και παρατηρούμε πολλές φορές lag και disconnects.

Τα offline mode από την άλλη σου δίνουν κάποιες παραπάνω δυνατότητες και δεν πάσχουν από προβλήματα των server ή της σύνδεσης σου ή των συμπαικτών σου. Τα modes που αναφέρονται παρακάτω τα συναντάμε και στο online mode, αλλά μόνο στα custom games, τα οποία δεν είναι πολυσύχναστα και είναι αρκετά δύσκολο να μπεις σε game. Το offline mode περιλαμβάνει τα Gauntlet battles τα οποία πέρα από τα κλασσικά 3v3 battles όπου πρέπει απλά να νικήσεις τους αντιπάλους σου, συναντάμε και τα core battles. Εκεί σκοπός της κάθε ομάδας είναι να καταστρέψει πρώτη των κρύσταλλο της αντίπαλης ομάδας, πράγμα που απαιτεί στρατηγική αφού η κάθε ομάδα θα πρέπει να έχει αμυντικούς και επιθετικούς παίκτες. Το τελευταίο και λιγότερο δημοφιλές είδος μάχης είναι τα summon battles, όπου όπως φαίνεται και από το όνομα ερχόμαστε αντιμέτωποι με κάποια summon. Αυτές οι μάχες είναι στην ουσία boss fights και τις συναντάμε στο story mode. Να σημειωθεί πως τα Gauntlet Battles επιβραβεύουν τους παίκτες με memoria και θησαυρούς ανάλογα με το πόσο καλό είναι το αποτέλεσμα.

Οι συγκεκριμένοι θησαυροί πέρα από το gauntlet mode μας δίνονται σε κάθε είδος battle και περιέχουν διάφορα cosmetics, όπως διαφορετικές ενδυμασίες για τους ήρωες μας και διαφορετικές εμφανίσεις για τα όπλα τους. Περιέχουν επίσης κάποια voice lines και soundtrack για να εμπλουτίσουμε τη συλλογή μας και να ακούμε το soundtrack της επιλογής μας κατά τη διάρκεια της μάχης.

Το soundtrack του παιχνιδιού πάντως είναι ένα από τα πιο δυνατά του σημεία, όπως και τα γραφικά. Φυσικά ήταν αναμενόμενο από την Square Enix να μην μας απογοητεύσει σε αυτούς τους τομείς. Τα cinematic αν και μικρά όπως είπαμε παραπάνω, είναι πάντα προσεγμένα ενώ όσα αφορούν μάχες είναι πανέμορφα και η κάθε μάχη επική.

Το παιχνίδι έκανε release με 28 χαρακτήρες και 7 summons, αριθμοί που φαίνονται ικανοποιητικοί, ωστόσο θα ήθελα να δω κάποιους χαρακτήρες ακόμα, καθώς προστέθηκαν μονάχα 4 ήρωες, αλλά από ότι φαίνεται το Dissidia δεν απέφυγε τη μάστιγα των DLC. Ένα ακόμα πράγμα που θα θέλαμε να δούμε είναι το 2 Player Versus, αφού όπως κάθε fighting game η γλύκα είναι στο να παίξεις ξύλο με τους φίλους σου στο σπίτι. Δυστυχώς όμως η εταιρεία έδωσε πολύ μεγάλη έμφαση στο online και παραμέρισε όλα τα υπόλοιπα, ίσως έχοντας βλέψεις για την esports σκηνή.

Συνοψίζοντας βλέπουμε έναν τίτλο στη σειρά που ίσως να μην χρειαζόταν. Ένα καλό story που μένει όμως παραμελημένο για να ανθίσει το online κομμάτι. Διάφορα modes που βλέπουν όμως λίγο φως και κυρίως ενάντια σε cpu, καθώς υπάρχει έλλειψη του 2 players versus. To Dissidia NT μάλλον είχε το βλέμμα του στην ανταγωνιστική esports σκηνή και άφησε στην άκρη όλα τα άλλα εξίσου σημαντικά κομμάτια που έκαναν τα προηγούμενα Dissidia αυτό που ήταν. Ίσως τελικά η σειρά να ήταν ήδη ολοκληρωμένη και χωρίς αυτό όπως πίστευε και ο Tetsuya Nomura.