Platform: PS4
Publisher: Activision
Developer: Vicarious Visions
Κυκλοφορία: 30/06/2017

21 χρόνια πέρασαν από τη γέννηση της μασκότ του Playstation, του αγαπημένου μας Crash Bandicoot. Το μόνο σίγουρο από όλο αυτό είναι ότι η ψυχή μας γέμισε με νοσταλγία. Για πολλούς από τους PS gamers το Crash Bandicoot ήταν το πρώτο video game που έπαιξαν ποτέ, συμπεριλαμβανομένου και εμού. Από πέρυσι που ανακοινώθηκε η remaster τριλογία δεν κρύβω ότι ήμουν ενθουσιασμένος για την επιστροφή του αγαπημένου μου platformer και του παιδικού μου ήρωα. Πέρα όμως από τη νοσταλγία το σωστό είναι να δούμε το παιχνίδι όσο πιο αντικειμενικά γίνεται, ώστε να ανταποκριθούμε και σε νεοεισερχόμενους παίκτες. Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά την τριλογία, όμως πριν ξεκινήσουμε να προειδοποιήσω ότι οι συγκρίσεις με τα original είναι αναπόφευκτες, εφόσον σκοπός είναι η βελτίωση της τριλογίας.

Ξεκινώντας με τον οπτικό τομέα, αναμφίβολα τα παιχνίδια έχουν μεγάλη γραφική αναβάθμιση. Ειδικότερα το πρώτο παιχνίδι όπου τα πολύγωνα ήταν εμφανή, τονίζονται ιδιαίτερα τα τροπικά αλλά και steampunk περιβάλλοντα. Οι λεπτομέρειες στα levels είναι προφανώς πολύ περισσότερες και τα character models έτσι όπως θα έπρεπε να είναι για ένα platformer της εποχής. Ειδικά το μοντέλο του Crash είναι χάρμα οφθαλμών για κάθε φαν, αφού φαίνεται και το τρίχωμά του. Όσον αφορά τα Crash 2 και 3 οι βελτιώσεις είναι και εκεί αρκετές και τα επίπεδα δείχνουν πιο όμορφα από ποτέ. Δεν είναι όμως όλα τόσο τέλεια. Μερικές επιλογές κατά τη γνώμη μου ήταν λανθασμένες, όπως το χρώμα του νερού στην Tomb Wader, το οποίο μοιάζει περισσότερο σαν ομίχλη ή το ρεύμα στο νερό στα levels του 2 (π.χ. Sewer or Later). Βέβαια, υπάρχει πάντα η πιθανότητα αυτές οι λεπτομέρειες να βελτιωθούν με κάποια update.

Crash Bandicoot N. Sane Trilogy_20170702104348

Το gameplay λογικά είναι γνωστό στους περισσότερους. Το πρώτο παιχνίδι είναι ένα πολύ απλό μηχανικά platformer, με άλμα και επίθεση (η γνωστή σβούρα). Σκοπός είναι να περάσετε τα ολίγον δύσκολα levels και να μαζέψετε και τα διαμάντια για πλήρη ολοκλήρωση. Τα απλά διαμάντια αποκτώνται -εκτός από κόπο- σπάζοντας όλα τα κουτιά σε ένα level, ενώ τα χρωματιστά σπάζοντας όλα τα κουτιά χωρίς χάσιμο ζωής. Για μένα το πρώτο παιχνίδι είναι το πιο αδύναμο της τριλογίας, όμως είναι ένα απλό και καλό platformer που απαιτεί timing και ακρίβεια, ενώ στο τέλος νιώθεις την ικανοποίηση ότι τα κατάφερες. Όσον αφορά το χειρισμό υπάρχουν καλά και κακά νέα. Ο γενικός χειρισμός είναι αρκετά βελτιωμένος σε σχέση με το original (ο Crash φαίνεται λιγότερο »βαρύς» και όταν χρησιμοποιείς τη σβούρα δεν προχωράει μπροστά από μόνος του), όμως μερικές φορές κάπου το χάνει. Δεν ήταν λίγες οι φορές που »μισο-πάτησα» σε μια πλατφόρμα ή κουτί και κατέληξα να κλαίω. Το τελευταίο συμβαίνει και στα άλλα δύο, όμως στο 1 είναι πιο εμφανές και ενοχλητικό λόγω της μεγαλύτερης δυσκολίας και ακρίβειας που απαιτεί.

Crash Bandicoot N. Sane Trilogy_20170701213430

Τα άλλα παιχνίδια προσφέρουν μεγαλύτερη ποικιλία, όπως κρυφά levels ή με οχήματα, ενώ σκοπός είναι η απόκτηση του κρυστάλλου (που σχεδόν ποτέ δεν τον χάνεις) και δευτερεύων σκοπός τα διαμάντια. Σε γενικές γραμμές πιστεύω -και πάντα πίστευα- ότι τα 2 και 3 είναι πιο διασκεδαστικά παιχνίδια, λόγω του καλύτερου χειρισμού και ποικιλίας που προσφέρουν, ενώ συνάμα δεν είναι και ενοχλητικά όπως καμιά φορά το 1. Το platforming είναι λιτό αλλά πολύ ικανοποιητικό. Το slide είναι μία καλή προσθήκη γιατί αφενός στο 2 έχει εχθρούς που αντιμετωπίζονται μόνο έτσι αφετέρου το άλμα έχει μεγαλύτερο ύψος. Έτσι, όπως και τα original φυσικά, φαίνονται να είναι αναβαθμισμένα παιχνίδια και με μεγαλύτερη ελευθερία. Μερικά προβλήματα που αντιμετώπισα αφορούν και πάλι το χειρισμό, αυτή τη φορά στο τρίτο παιχνίδι. Ένα πρόβλημα ήταν τα άλματα στις »αραβικά» levels, συγκεκριμένα στα τραμπολίνα. Δεν κατάλαβα ακριβώς πού οφείλεται το πρόβλημα, αλλά όταν πατάς στο τραμπολίνο και στη συνέχεια κάνεις διπλό άλμα, κάπου χάνεται το input και τελικά δεν καταλήγεις στο ύψος που θες. Στα time trials μου δημιούργησε έντονη δυσαρέσκεια, αφού δεν έχω καταλάβει ακόμα πώς δουλεύει. Το σίγουρο είναι ότι στο original αυτό το πρόβλημα δεν υπήρχε. Το δεύτερο πρόβλημα είναι ο ενοχλητικός κατά τη γνώμη μου χειρισμός στα levels με το jet ski της Coco. Όσο κι αν προσπάθησα, ακόμα νιώθω φόβο μήπως πέσω σε κάποια βόμβα ή δεν σπάσω κουτί, αφού το jet ski κάπως γλιστράει στα πλάγια, με αποτέλεσμα να μην είναι ακριβές, σε αντίθεση με το original.

Crash Bandicoot N. Sane Trilogy_20170702141025

Ένα τελευταίο μου παράπονο είναι η μουσική και όχι τόσο η ίδια η μουσική αλλά η έντασή της. Ναι μπορώ να πω ότι τα περισσότερα κομμάτια δε μου αρέσουν όσο τα original (φυσικά κάποια μου αρέσουν περισσότερο), αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν ακούγονται όσο θα έπρεπε. Πολλές φορές όσο έπαιζα προσπαθούσα να ακούσω την έκδοση του κομματιού της remaster τριλογίας, ενώ θα έπρεπε να δίνει την ατμόσφαιρα και ένταση που έδινε το original. Βέβαια, τα κομμάτια γενικά φαίνεται ότι έχουν δουλευτεί και είναι όλα καλές προσπάθειες και μερικά άλλης προσέγγισης και το εκτιμώ.

Crash Bandicoot N. Sane Trilogy_20170702193540

Πέρα από τα όποια παράπονά μου, γιατί προφανώς ένας μεγάλος φαν έχει και απαιτήσεις από ένα τέτοιο remaster, η τριλογία καταφέρνει σε μεγάλο βαθμό το σκοπό της και αυτός είναι να ξαναζήσουμε με νέα δεδομένα το μεγαλείο του Crash. Η τριλογία φαίνεται ότι έχει δουλευτεί με αγάπη και η Vicarious Visions δέχτηκε μεγάλο feedback από τους φανς και σε πολλές περιπτώσεις τους άκουσε κιόλας, γεγονός λίγο δύσκολο για τα σημερινά δεδομένα. Τα παιχνίδια ναι είναι παλιά και μηχανικά λιτά, αλλά άκρως διασκεδαστικά, για αυτό άλλωστε τα αγαπήσαμε. Δεν μπορώ να μιλήσω από την πλευρά ενός νέου παίκτη που δεν έχει ξαναπιάσει κλασικό Crash στα χέρια του. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι πρόκειται για ένα απλό platformer, το οποίο λείπει γενικά στις μέρες μας και πιστεύω ότι με λίγο ανοιχτό μυαλό θα είναι μια καλή εμπειρία για όλους. Το πακέτο είναι 3 παιχνίδια σε καλή τιμή (40 ευρώ) και με τρία platinum trophies για όποιον ενδιαφέρεται. Θέλω να πιστεύω ότι τα μικρά προβλήματα που έχει θα βελτιωθούν με update ώστε εν τέλει να μείνουμε ευχαριστημένοι. Να πούμε απλά ένα ευχαριστώ από όλους τους φανς στη Sony, Activision και Vicarious Visions που μας άκουσαν και εκπλήρωσαν την επιθυμία μας. Όσο για το μέλλον του Crash θέλω να ελπίζω ότι η επιτυχία της τριλογίας θα φέρει νέα παιχνίδια στο προσκήνιο, αυτή τη φορά πιο νέου τύπου, καθώς και remasters των Crash Team Racing και Crash Bash, είδη τα οποία έχουν επίσης εκλείψει στο Playstation.