Platform: PS4 (tested), PS4 Pro, Xbox One, Xbox One X, PC
Publisher: 505 Games
Developer: Remedy Entertainment
Διάθεση: IGE S.A.
Κυκλοφορία: 27/08/2019

And she expressed herself in many different ways

Until she lost control again…….

And walked upon the edge of no escape

And laughed, «I’ve lost control»…..

Χαμένη ευκαιρία να μην μπουν οι Joy Division στο soundtrack του Control. Ευτυχώς τουλάχιστον δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για το υπόλοιπο παιχνίδι της Remedy. Μετά από την «πολυπαραγωγή» που ήταν το Quantum Break,  μπλέκοντας το gaming με την τηλεόραση σε μία μίξη που μόνο οργασμό μπορούσε να φέρει στο μυαλό της Microsoft, που προσπαθούσε διακαώς να περάσει το Xbox One σαν το κέντρο όλης της διασκέδασης, η Remedy πατάει «φρένο» και επικεντρώνεται σε μικρότερες παράλληλες παραγωγές που θα της επιφυλάσσουν μικρότερο ρίσκο, μετά την χλιαρή υποδοχή του Quantum Break και το καλύτερο; Επιστρέφει στο PlayStation μετά από 15 χρόνια!

Το Control μπορεί να είναι μια μικρότερη παραγωγή από το Quantum Break, αλλά δεν του φαίνεται. Θα έλεγε πως είναι απλά μια περισσότερο «ελεγχόμενη» παραγωγή, ενώ μοιράζεται ξεκάθαρα το τόνο, το ύφος, τη χρωματική παλέτα και στοιχεία του gameplay από το Quantum Break. Για να τελειώσω με τις συγκρίσεις, θα το παρομοίαζα με μια μίξη Quantum Break με Infamous Second Son κλεισμένο μέσα σε ένα «κουτί» για να περιορίσουμε και τα έξοδα/πόρους ενός ανοιχτού περιβάλλοντος. Εσείς αναλαμβάνετε το ρόλο της Jesse Faden, όπου αναζητώντας τον αδερφό σας καταλήγετε ως Director στο Federal Bureau of Control ή αλλιώς στο Oldest House όπως το αναφέρουν. Εκεί έχουμε ένα outbreak από υπερφυσικές οντότητες που το παιχνίδι τις ονομάζει The Hiss και καλούμαστε να βάλουμε μια τάξη, κραδαίνοντας το Service Weapon που θα δούμε παρακάτω. Όλα αυτά πολύ επιγραμματικά βέβαια, γιατί ως ένα αποκλειστικά story driven game, κάθε παραπάνω πληροφορία θα μπορούσε να αποτελέσει spoiler. Το σενάριο αποτελεί δίκοπο μαχαίρι, από τη μία είναι λουκούμι για τους λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας τύπου Twin Peaks, μου θύμισε και το The Lost Room (2006 mini TV Series που μάλλον δεν έχει δει κανείς), από την άλλη τα πράγματα είναι αρκετά περίπλοκα για να κατανοηθεί εύκολα και πλήρως. Σε αυτό συμβάλει αρνητικά και τα εκατοντάδες collectibles που έχει ο τίτλος και τα περισσότερα συμβάλλουν στην ιστορία μας με κείμενα, ηχητικά ντοκουμέντα και άλλα παρόμοια. Προσωπικά, παιχνίδι single player με βάση το σενάριο που απαιτεί τόσο διάβασμα σε optional collectibles μου ξινίζει από την αρχή και το θεωρώ αρνητικό και αδυναμία των συγγραφέων να περάσουν ένα ολοκληρωμένο σενάριο μέσα από το βασικό παιχνίδι. Στην τελική πάντως, το σενάριο το βρήκα πολύ καλό με ενδιαφέρουσα πρωταγωνίστρια, εξελίξεις και φινάλε, που «δένουν» θα έλεγα στο όλο σύμπαν των παιχνιδιών της Remedy.

Εκεί πάντως που με κέρδισε κατά κράτος το Control είναι στην αισθητική του. Τρομερό σκανδιναβικό μινιμαλιστικό design με στοιχεία κυβισμού και μια περιρρέουσα David Lynch σκηνοθεσία, με άφησαν με το στόμα ανοιχτό. Μπορεί όλο το παιχνίδι να λαμβάνει χώρα μέσα σε «ένα κτίριο», αλλά αυτό το κτίριο αποτελεί στην ουσία έναν ζωντανό οργανισμό που αλλάζει και εξελίσσεται, μοιάζει ακραία καθαρός και αποστειρωμένος αλλά ταυτόχρονα εφιαλτικός και εξωπραγματικός. Η όλη ατμόσφαιρα είναι εκπληκτική, με κυρίαρχη χρωματική παλέτα το γκρι και έντονες αντιθέσεις με το κόκκινο/μπλε/πορτοκαλί, γυαλιστερές επιφάνειες παντού , λεπτομέρειες στα δωμάτια, έντονη γραμματοσειρά και ηχητική παρουσίαση που θα ζήλευε κάθε τίτλος, είναι αυτό που πραγματικά κάνει το Control να ξεχωρίζει πανεύκολα με κάθε τι εκεί έξω και προσφέρει το κάτι παραπάνω που δένει όλο το παιχνίδι μαζί.

Ο τεχνικός του τομέας σίγουρα είναι από τους κορυφαίους στα σύγχρονα παιχνίδια, με πολύ όμορφα γραφικά στο PS4 Pro, αν και με αρκετά frame drops στις μάχες και χειροτερεύει όσο προχωράτε και γίνεται πιο πολύπλοκο το παιχνίδι/περιβάλλοντα. Δεν μπορώ να πω πως μου διαλύουν την ευχαρίστηση, αλλά ναι, είναι σπαστικά, ειδικά όταν μιλάμε για το Pro, δεν μπορώ να φανταστώ καν πως τρέχει στα PS4/Xbox one βασικά μοντέλα. Είναι από τα παιχνίδια που δείχνουν πως θα επωφελούνταν πολύ αν έβγαιναν στην επόμενη γενιά, ειδικά με τη χρήση ray tracing που αναμένουμε στις επόμενες κονσόλες. Στο PC το Control αποτελεί benchmark για Ray Tracing εφαρμογές, κάτι που οι κονσολάκιδες θα πρέπει να περιμένουμε για να απολαύσουμε. Στον ηχητικό τομέα το Control σίγουρα διεκδικεί δάφνες για το sound design του, με τα ηχητικά του εφέ που θα απολαύσετε, ειδικά αν έχετε μια καλή ηχόμπαρα/ακουστικά, από την άλλη το μουσικό soundtrack δεν αποτελεί και κάτι το ιδιαίτερο. Στα voice overs θεωρώ πως έγινε πολύ καλή δουλειά και απόλαυσα όλους τους ηθοποιούς.

Σχεδιαστικά, το Control ακολουθεί την λογική των metroidvania παιχνιδιών, δηλαδή βάση μας είναι η εξερεύνηση και το back tracking με σκοπό να ανοίγουμε περιοχές του χάρτη κάθε φορά που αποκτούμε και μία νέα ιδιότητα. Τα περισσότερα βέβαια είναι κρυμμένα πίσω από τη λογική των key cards με levels, κάτι που υπάρχει από αρχαιοτάτων χρόνων στα video games και σίγουρα θα προτιμούσα κάτι καινούριο, ειδικά όταν έχουμε στα χέρια μας μια πρωταγωνίστρια με υπερδυνάμεις που μπορεί να πετά και να ξεριζώνει τοίχους. Παράλληλα βέβαια, εκτός από τα πάμπολλα collectibles, υπάρχουν και side missions που τα περισσότερα τα βρήκα αξιόλογα, προσθέτουν στους χαρακτήρες του παιχνιδιού πριν το ξέσπασμα του Hiss και φυσικά μεγαλώνουν και το παιχνίδι. Συνολικά για να το τερματίσετε με μερικά side missions θα σας πάρει ένα 15ωρο και υπολογίζω πως βγάζει άνετα ένα 20ωρο αν ασχοληθείτε με περισσότερα side missions και collectibles. Θεωρώ πως η διάρκεια του είναι τόση όσο πρέπει, χωρίς να κουράζει και γίνεται μονότονο. Υπόψιν βέβαια πως ήδη υπάρχει προς αγορά season pass με δύο story DLCs, οπότε αν δεν χορτάσατε, επενδύστε παραπέρα.

Και περνάμε στη μάχη, που στην ουσία είναι το μισό παιχνίδι. Κραδαίνοντας το Service Weapon , ένα «ζωντανό» όπλο που αλλάζει μορφές από shotgun έως machine gun και δέχεται και ορισμένα perks που γίνονται craft, σε συνδυασμό με μια πλειάδα από υπερδυνάμεις όπως η αιώρηση, η τηλεκίνηση κ.α. είστε μια ασταμάτητη φονική μηχανή. Απέναντι σας θα βρείτε μια ποικιλία εχθρών που απαιτούν να τους πολεμήσετε με τακτική και με συνδυασμούς των δυνάμεων σας για να έχετε αποτέλεσμα. Η μάχη είναι απολαυστική και δεν σταματάτε να κινήστε, υπάρχει επιλογή για κάλυψη μεν, αλλά βρήκα πως βολεύει μόνο για να γίνει cooldown το όπλο μας και να συνεχίσω μετά τα dodges, τις αιωρήσεις, τα ξηλώματα τοίχων και τις καταστροφές στο περιβάλλον, που παρεμπιπτόντως εντυπωσιάζουν και είναι χορταστικές.

Το Control είναι η θετική έκπληξη της χρονιάς και ένας λόγος για να πάρει η Remedy τα πάνω της. Δεν είναι το τέλειο action game, αλλά ποιο είναι. Είναι ένα ολοκληρωμένο πακέτο που θα προσφέρει ευχαρίστηση στους gamers με την ξεχωριστή αισθητική του, τα ιδιαίτερα γραφικά του, το άψογο sound engineering και τις δυνατές τους action στιγμές, μένοντας πίσω μόνο από ορισμένα τεχνικά ατοπήματα (βλ. frame rate), ένα αδιάφορο soundtrack, ένα κυκεώνα από story collectibles, ίδια γκρίζα περιβάλλοντα και ορισμένες απαρχαιωμένες επιλογές στην εξερεύνηση. Το καλύτερο φυσικά είναι πως η Remedy επέστρεψε για τα καλά, δείχνοντας πως έχει τον…έλεγχο και τα παιχνίδια της σίγουρα αξίζουν να παιχτούν από όλους μας, χτυπήστε άφοβα.