Platform: PS4 (tested), PS4 Pro, Xbox One, Xbox One X, PC, Switch
Publisher: Konami
Developer: Konami
Διάθεση: Zegetron S.A.
Κυκλοφορία: 29/9/2019

Το Contra Rogue Corps είναι ένα παιχνίδι gun’n’run τριών διαστάσεων το οποίο έχει τρία κύρια modes· το campaign, το οποίο λαμβάνει χώρα στην Damned City, μια πόλη που έχει σχηματιστεί μετά από την εισβολή εξωγήινων, το multiplayer στο οποίο σχηματίζονται δυο ομάδες παικτών, μέχρι 4 άτομα έκαστη, και το παιχνίδι γίνεται αρκετά απρόβλεπτο και τελικώς, το couch co-op το οποίο προσφέρει τη δυνατότητα να παίξουν 2-4 άτομα από την ίδια συσκευή και να κατατροπώσουν εξωγήινους.

Το Rogue Corps ενώ δεν θυμίζει τόσο πολύ το Contra Saga, που εισήγαγε πολλούς στον κόσμο των shooters, έχει κάποιες καινοτόμες αλλαγές που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως στοιχεία εξέλιξης του παιχνιδιού (θα επανέλθουμε σε λίγο σε αυτό). Αρχικά, για τους μη εξοικειωμένους με το franchise, ο κόσμος του Contra διαδραματίζεται στο μέλλον, όπου η Γη δέχεται επίθεση από τους εξωγήινους και μια ομάδα επιλέκτων επιζησάντων αναλαμβάνουν την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού. 

Το καυστικό χιούμορ και γενικότερα η χρήση αστείων είναι αρκετά πρωτόγνωρη για τη σειρά των εν λόγω παιχνιδιών, και ενώ υπάρχει αρκετή προσπάθεια πίσω από αυτό, το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν μερικές στιγμές που γίνονται απλά αμήχανες με τις βεβιασμένες αυτές απόπειρες.

Στο Contra Rogue Corps ο ήρωας που μαθαίνει πρώτο κάποιος στο tutorial είναι ο Kaiser, ένας cyborg (άνθρωπος με μηχανικά μέρη), με τρυπάνι για χέρι, ενώ στη συνέχεια υπάρχουν άλλοι 3 ήρωες διαθέσιμοι για επιλογή. Η Ms. Harakiri είναι μία από αυτούς, η οποία έχει στην κοιλιά της… έναν εξωγήινο(!) – ο οποιος την κρατάει ζωντανή και τον οποίο και ελέγχει έχοντας καρφωμένο το κατάνα της. Ο Gentleman είναι ένας εξωγήινος με κουλτούρα και «φινέτσα» που όταν κατάλαβε τα δρώμενα στη Γη, θεώρησε σωστό να μείνει και να βοηθήσει τους ήρωες μας. Τέλος, ο Hungry Beast σε αυτό το παιχνίδι είναι ένα cyborg πάντα το οποίο παλαιότερα ήταν ένας πολύ ικανός επιστήμονας.

Σχεδόν κάθε ήρωας έχει μοναδικά όπλα και ικανότητες (π.χ. Εκτόξευση πυραύλων, τοποθέτηση ρομπότ-πύργων, χρήση μαύρης τρύπας) κάνοντας ακόμη πιο ενδιαφέρον το gameplay και πιο διασκεδαστική την συνολική εμπειρία. Στο τέλος των αποστολών, ο παίκτης παίρνει διάφορες ανταμοιβές, όπως μέρη όπλων και εξοπλισμού ή αλλαγές για τον ήρωα.

Το σύστημα αναβαθμίσεων τόσο των όπλων όσο και των χαρακτήρων είναι αρκετά κατανοητό κι εύκολο στη χρήση. Όλοι οι χαρακτήρες μπορούν να αλλάξουν όπλα και stats σύμφωνα με την αρέσκεια του παίκτη, καθώς επίσης παρέχεται η δυνατότητα να πουληθούν ακόμη και τα πρωτεύοντα όπλα των ηρώων.

Η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στο συγκεκριμένο παιχνίδι και στα προηγούμενα της σειράς (π.χ. Neo Contra) είναι ότι το Rogue Corps δεν είναι και τόσο πρωτοποριακό για την εποχή του, αλλά δεν προσπαθεί και να αναζωογονήσει το saga. Τα γραφικά, εν έτει 2019, είναι υπερβολικά χαμηλά, ειδικά για ένα studio σαν την Konami, και είναι εμφανές πως αυτο δε συμβαίνει σκοπίμως. Αυτό όμως δεν εμποδίζει τον τρόπο παιχνιδιού από το να είναι κάτι παραπάνω από καλός.

Πιο συγκεκριμένα, το gameplay είναι αρκετά απολαυστικό με όλα τα finishers, και ειδικότερα με τα νέα όπλα, για τα οποία πλέον δε χρειάζεται να συλλέγει ο παίκτης σφαίρες, αλλά λειτουργούν με μηχανισμό ο οποίος υπερθερμαίνεται με την εκτενή χρήση, κάνοντας το παιχνίδι πιο στρατηγικό. Μετά από τις πρώτες πίστες, ο παίκτης καταλαβαίνει πως απαιτείται σωστή διαχείρηση και εναλλαγή ανάμεσα στα όπλα καθώς και άριστη και συγχρονισμένη κίνηση στον χάρτη.

Το μόνο σίγουρο είναι, ότι το να σκοτώνεις εξωγήινους με στρατηγικές τοποθετήσεις εκρηκτικών (οχημάτων, βαρελιών) και να πετάγονται στην οθόνη σου σαν Nintendo Brawler ή να τους «ψιλοκόβεις» με τεράστια πριόνια, είναι αν όχι το καλύτερο, τουλάχιστον στα τρία κορυφαία χαρακτηριστικά του παιχνιδιού.

Σε διάφορα μέρη του επιπέδου και για περιορισμένο χρονικό διάστημα, βρίσκονται 15 κάψουλες που δίνουν ακόμη μεγαλύτερη βαθμολογία στον παίκτη στο πέρας της αποστολής. Πολλές φορές, αυτές οι κάψουλες εμφανίζονται στη μέση της μάχης και μάλιστα σε ένα ψηλό σημείο, αναγκάζοντας τον παίκτη να διαλέξει αν προτιμά να την αποκτήσει και να δυσκολευτεί στην αντιμετώπιση των εξωγήινων ή να την αφήσει απλά να εξαφανιστεί, μειώνοντας έτσι την τελική του βαθμολογία.

Οι αποστολές και ο στόχος της κάθε μιας από αυτές θα μπορούσε να είναι αρκετά πιο ενδιαφέρον με τα ονόματα των περισσότερων επιπέδων να είναι κάθε άλλο παρά: «φτάσε στο τέλος του επιπέδου», ή «σπάσε όλες τις περιοχές γέννησης των εχθρών». Έπειτα, το soundtrack θα στόλιζε πολύ όμορφα το παιχνίδι, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει κάτι αξιοσημείωτο σε αυτόν τον τομέα. Πολλά είδη της Metal μουσικής θα ήταν αρμοστά με όλο το splatter των εξωγήινων και την ένταση που δίνει το παιχνίδι, όπως έχουμε δει σε αλλα παιχνίδια με παρόμοια κεντρική ιδέα.

Όσον αφορά την ανάλυση, το παιχνίδι τρέχει ομαλότατα σε PlayStation 4 Pro αλλά και σε προγενέστερες εκδόσεις της κονσόλας. Με τέτοια γραφικά βέβαια, θα ήταν αρκετά παράλογο να υπήρχαν μεγάλες απαιτήσεις και απότομα frame drops/παγώματα της οθόνης.

Ένα άλλο μειονέκτημα είναι πως στο παιχνίδι, ακόμη και στο singleplayer, δεν υπάρχει η κλασική παύση – «pause» με ένα μικρό μενού ρυθμίσεων ή κάτι παρόμοιο. Αντ’αυτού μπορείς να παραμετροποιήσεις το παιχνίδι, καθώς ο χρόνος τρέχει και πιθανότατα οι εχθροί σου σε σκοτώνουν. Ακόμη και να υπάρξει κάποια ανάγκη, δεν μπορείς να κάνεις κάτι παρά μόνο να χάσεις μια ζωή από τις δύο που παρέχονται εξ αρχής. Όταν όμως χάνονται και οι 2, καθώς δεν υπάρχει κάποιο save point, είσαι αναγκασμένος να ξεκινησεις όλη την αποστολή από την αρχή, όσα βαρετά σημεία και να είχε.

Τα bosses του παιχνιδιού από την άλλη, δε θα χαρακτηρίζονταν βαρετά, αλλά αρκετά κουραστικά. Αναλυτικότερα, πολλά από αυτά δίνουν στον παίκτη ένα μικρό χρονικό περιθώριο για να δράσει, κι αυτό κάνοντας ελάχιστη ζημιά, με τη διαδικασία αυτή να επαναλαμβάνεται, με τον χρήστη να αναγκάζεται να αποφεύγει όλες τις επιθέσεις. Η πληθώρα όμως των τελικών εχθρών είναι όσο απεχθή πρέπει για να σε κάνει να τα μισήσεις και να αρχίσεις να τα σκοτώνεις!

Η δυσκολία του Rogue Corps το κάνει να μοιάζει έως ένα επίπεδο με παιχνίδια τύπου Dark Souls, καθώς όσο ανεβαίνει η δυσκολία τόσο πιο κουραστικό γίνεται ενώ ταυτόχρονα περιορίζει τον παίκτη στο να χρησιμοποιεί τους ίδιους μηχανισμούς ξανά και ξανά. Τα άλματα των ηρώων, που χαρακτηρίζουν το franchise από το πρώτο κι ολας παιχνίδι, δε χρησιμοποιούνται αρκετά, καθώς το μεγαλύτερο μέρος των αποστολών είναι σε επιπεδο έδαφος, κάνοντας τον παίκτη να αγνοήσει την μοναδικότητά τους. 

Παρ’όλα αυτά, το παιχνίδι ενώ είναι αρκετά ενδιαφέρον για τους καινούριους χρήστες, οι παλιοί δε θα το ευχαριστηθούν στο έπακρο. Αυτό όμως,  πιθανότατα πρόκειται να αλλάξει. Πιο συγκεκριμένα, φημολογείται πως η Konami θα προσφέρει μελλοντικά περισσότερο δωρεάν υλικό, καθώς επίσης έχουν αναφερθεί τα ονόματα των Bill και Lance, των ηρώων του πρώτου Contra παιχνιδιού. Μετά από μία τέτοια ανακοίνωση, περιμένουμε τους αρχικούς ήρωες να κάνουν την επική εμφάνισή τους και να μας ψυχαγωγήσουν, προκαλώντας μας ταυτόχρονα λίγη νοσταλγία.

Εκτός από μερικά προαναφερόμενα προβλήματα, το παιχνίδι είναι αρκετά καλό, και κυρίως διασκεδαστικό. Μπορεί να μην έχει πλοκή που να προκαλέσει ρίγη τους σκληροπυρηνικούς fans, ή μουσική που να εντείνει το gameplay, αλλά σίγουρα έχει πλάκα να σκοτώνεις εξωγήινους με κάθε πιθανό τρόπο και να τους στέλνεις στον πλανήτη τους με τεράστιες εκρήξεις.

Αν ακόμη έχετε ανάμεικτα αισθήματα για το αν θα αγοράσετε το παιχνίδι, μπορείτε να δείτε το trailer παρακάτω: