Platform: PS4, PSVita
Publisher: PQube
Developer: 5pb
Διάθεση: Enarxis Dynamic Media
Κυκλοφορία: 24/10/2017

Το ιαπωνικό studio 5pb ευθύνεται για τη δημιουργία του visual novel παιχνιδιού Steins;Gate, για το οποίο -που παρεμπιπτόντως δε γνώριζα- δημιουργήθηκε και ομώνυμο anime (σας το προτείνω). Πολλά από τα παιχνίδια της (visual novels όλα) αποτελούν μέρος της σειράς Science Adventure, στην οποία ανήκει και το Chaos;Child. Το νέο δημιούργημα του studio αυτού κινείται σε dark πλαίσια, γεγονός που με ευχαριστεί. Πάμε όμως να δούμε αναλυτικά αν τα καταφέρνει να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στα αρκετά visual novels.

Η ιστορία του παιχνιδιού ξεκινάει με μία περίληψη ενός δυνατού και φονικού σεισμού που συνέβη το 2009 στην πόλη της Shibuya. Τα γεγονότα της ιστορίας αρχίζουν το 2015, εποχή που η πόλη έχει ανακάμψει αρκετά από το σεισμό. Εμείς μπαίνουμε στη θέση του Takuru Miyashiro, ο οποίος έζησε το σεισμό του 2009 με το χειρότερο τρόπο. Μία νέα απειλή θα προκύψει, αφού συμβαίνει μια σειρά από φόνους, των οποίων η ημερομηνία συμπίπτει με μία άλλη σειρά φόνων που συνέβησαν παλαιότερα. Ο Miyashiro και οι φίλοι του από την εφημερίδα του σχολείου του προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο των φόνων μια και καλή.

Όπως καταλαβαίνετε, το παιχνίδι πρόκειται για visual novel, οπότε gameplay ουσιαστικά δεν υπάρχει. Η αλληλεπίδραση είναι ελάχιστη, αλλά αν παίζετε παιχνίδια του είδους δεν πρόκειται να σας ενοχλήσει αυτό. Η βάση των visual novels είναι η ιστορία τους και το Chaos;Child ευτυχώς τα πάει καλά σε αυτό. Η ατμόσφαιρά του είναι ανατριχιαστική και παρουσιάζεται με ωραίο τρόπο, δείχνοντας τα γεγονότα κάπως εν μέρει περιορισμένα ώστε να βάλει και λίγο τη φαντασία μας να δουλέψει. Αν και μερικές φορές το comic relief πιστεύω ότι το παρακάνει λίγο, με τα γνωστά ιαπωνικά κλισέ όπως για παράδειγμα τα σεξουαλικά αστεία, στο σύνολό του έχει καλή πλοκή. Επίσης, σημασία στο στήσιμο της ατμόσφαιρας έχει και η μουσική του, η οποία είναι συνήθως εκεί που πρέπει.

Όντας στη θέση του Miyashiro, πολλές φορές έχουμε την επιλογή ανάμεσα σε μια θετική ή αρνητική φαντασίωση-όραμα ή τίποτα από τα δύο. Οι θετικές επιλογές συνήθως αποτελούνται από αυτά που είπα παραπάνω, ενώ οι αρνητικές συνήθως ταιριάζουν καλύτερα στο mood του παιχνιδιού. Εδώ να αναφέρω ότι το Chaos;Child έχει 7 τέλη τα οποία εξαρτώνται από συνδυασμό αυτών των επιλογών. Δυστυχώς αυτό το mechanic δεν εξηγείται καλά και λογικά θα χρειαστεί να διαβάσετε κάποιον οδηγό. Όπως και να έχει όμως, νομίζω ότι δεν ήταν κατάλληλος τρόπος καθορισμού του τέλους. Συνεχίζοντας με αρνητικό, δεν ήταν λίγες οι φορές που το παιχνίδι αργούσε να στήσει το επόμενο σημαντικό γεγονός, πράγμα που ήταν λίγο ανιαρό. Τέλος, πιστεύω οι χαρακτήρες μπορούσαν να είναι καλύτεροι και πιο αξιομνημόνευτοι.

Παρά τα θέματά του, το Chaos;Child είναι ένα καλό visual novel με ωραία ανατριχιαστική ατμόσφαιρα αλλά και αρκετό χιούμορ (άλλες φορές καλόγουστο άλλες κακόγουστο), με το οποίο θα περάσετε ευχάριστα την ώρα σας. Αν και υπάρχουν καλύτερα στο είδος του, πιστεύω ότι λόγω ξεχωριστής ατμόσφαιρας αξίζει να το δοκιμάσετε και κατά τη γνώμη μου το Vita είναι καλύτερη επιλογή για τέτοια παιχνίδια. Τέλος, να αναφέρω ότι η PQube έκανε πολύ καλή δουλειά με τη μετάφραση ενός μεγάλου παιχνιδιού με πολύ και δύσκολο κείμενο.