Platform: PS4, PS4 Pro (tested), Xbox One, Xbox One X, PC
Publisher: Activision
Developer: Infinity Ward
Διάθεση: IGE S.A.
Κυκλοφορία: 25/10/2019

Η μεγάλη επιστροφή είναι εδώ. Μετά από απουσία 8 χρόνων, η αγαπημένη – κατά γενική ομολογία – σειρά του franchise του Call of Duty επιστρέφει, με το Call of Duty: Modern Warfare να αποτελεί ουσιαστικά ένα reboot ή καλύτερα ένα reimagining της πρωτότυπης, εξαιρετικής τριλογίας. Το Modern Warfare του 2007 ήταν ίσως το πρώτο παιχνίδι που δεν φοβήθηκε να παρουσιάσει μία τόσο ωμή προσέγγιση του μοντέρνου πολέμου και ο φετινός τίτλος στοχεύει, σύμφωνα με τις δηλώσεις που προηγήθηκαν της κυκλοφορίας του παιχνιδιού, σε αντίστοιχα ώριμο κοινό. Πριν περάσουμε στην ανάλυση των όσων έχει να προσφέρει ο τίτλος, οφείλουμε ξεκαθαρίσουμε ότι τα όσα ακούγονται περί προπαγάνδας κατά των «κακών» Ρώσων δεν θα ληφθούν υπ’ όψιν στην παρούσα κριτική. Δεν περιμένει κανείς να μάθει ιστορία μέσα από το Call of Duty κι έτσι θεωρούμε περιττό να μπούμε στη διαδικασία αναζήτησης δίκαιου και άδικου. Βέβαια και η ίδια η σειρά πρέπει κάποια στιγμή να αντιληφθεί ότι δεν είναι μόνο οι Αμερικάνοι οι «καλοί», ας περάσουμε όμως στο ψητό.

Αδιαμφισβήτητα, ένα από τα σημαντικότερα selling points του παιχνιδιού ήταν το single player campaign του, ειδικά εάν λάβει κανείς υπ’ όψιν την κληρονομιά που κουβαλάει. Η ιστορία λαμβάνει χώρα ως επί το πλείστον στη Μέση Ανατολή και συγκεκριμένα στη φανταστική χώρα Urkzistan, με την τρομοκρατική οργάνωση Al-Qatala να κλέβει επικίνδυνα χημικά, με σκοπό φυσικά να τα εξαπολύσει στον υπόλοιπο κόσμο. Πρωταγωνιστές της ιστορίας μας είναι ο Λοχίας Garrick των Ειδικών Δυνάμεων και ο Alex της CIA, οι διαδρομές των οποίων θα διασταυρωθούν μετά από μία σειρά τρομοκρατικών ενεργειών στην Ευρώπη, οι οποίες συνδέονται άμεσα με τα τεκταινόμενα στο Urzikstan. Η πολυαναμενόμενη επιστροφή του Captain Price πετυχαίνει διάνα, με τον αγαπημένο μας χαρακτήρα να βρίσκεται στο πλευρό του Garrick καθ’ όλη σχεδόν τη διάρκεια του παιχνιδιού. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει επίσης στα αδέρφια Farah και Harid, οι οποίοι ηγούνται της αντίστασης στο Urzikstan, προσπαθώντας να τα βάλουν ταυτόχρονα με τρομοκράτες, αλλά και Ρώσους, οι οποίοι έχουν εκμεταλλευτεί την κατάσταση κι έχουν εγκατασταθεί στη χώρα τους. Η συμβολή των 2 τους σε όσα έχει να μας διηγηθεί το Modern Warfare είναι καθοριστικότατη, ενώ ειδικά το άψογα αφηγημένο παρελθόν της Farah προσφέρει κάποιες από τις πιο δυνατές στιγμές, ίσως ολόκληρου του franchise. Μάλιστα, η επιστροφή άλλων γνωστών μας χαρακτήρων tease-άρεται σε αρκετές στιγμές της ιστορίας, αλλά αυτό είναι κάτι που θα συμβεί σε κάποιο πιθανό sequel, χωρίς να θέλουμε να αναφέρουμε περισσότερα, προς αποφυγή spoilers.

Γενικότερα, το σενάριο είναι βαρύ. Αρκετά βαρύ. Η Infinity Ward παίζει συχνά – πυκνά με τους ηθικούς φραγμούς τον παίκτη, αφού τον φέρνει αντιμέτωπο με καταστάσεις τόσο δυσάρεστες και ταυτόχρονα τόσο οικείες για όποιον ασχολείται με όσα συμβαίνουν στον κόσμο γύρω του. Κάποιες σκηνές είναι – ή μπορούν να γίνουν – μία πραγματική γροθιά στο στομάχι, αφού οι αποστολές διέπονται από ρεαλισμό και δεν βλέπουμε πράγματα να συμβαίνουν μόνο χάριν εντυπωσιασμού. Η αντιμετώπιση πραγματικών τρομοκρατών, σε κατοικημένη περιοχή, η είσοδος σε μία γιάφκα και ο καθαρισμός αυτής, το θέαμα ζωντανών ανθρώπων που απαγχονίζονται, η προσπάθεια να παραμείνει ο παίκτης ζωντανός σε μία ανάκριση που συμβαίνει εις βάρος του, ήταν κάποια από τα θεάματα που δεν περίμενα να αντικρίσω σε Call of Duty, με την πορεία που είχε πάρει η σειρά. Θα κρατούσατε το μυστικό μίας ολόκληρης οργάνωσης, θυσιάζοντας παράλληλα τη ζωή ενός αγαπημένου σας προσώπου. Θα προσπαθούσατε να απενεργοποιήσετε τη βόμβα στο στήθος ενός αιχμαλώτου, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή των υπολοίπων; Η μάνα που έτρεξε στο δωμάτιο, το έκανε για να προστατεύσει το παιδί της ή για να εμφανίσει κάποιο όπλο; Τα ερωτήματα που θέτει το campaign είναι πολλά και τα περισσότερα αφορούν καθαρά την ηθική του καθενός. Αυτός είναι ο πόλεμος κι έτσι οφείλει να μας παρουσιάζεται. Ακριβώς αυτός ο ρεαλισμός και η ωμότητα με την οποία παρουσιάζονται τα γεγονότα μας κέρδισαν και θεωρούμε πως πρόκειται για ένα από τα καλύτερα campaigns που μας έχει χαρίσει η σειρά. Το μόνο μας παράπονο είναι η διάρκεια, αφού το παιχνίδι ολοκληρώνεται σε 6 περίπου ώρες στη hardened δυσκολία. Θεωρούμε ότι αυτή τη φορά υπήρχαν οι βάσεις για να γίνει το κάτι παραπάνω στη διάρκεια, αλλά εντάξει μην τα θέλουμε και όλα δικά μας. Κατά τ’ άλλα, οι 14 αποστολές φέρουν την απαραίτητη ποικιλία, προσφέροντας τη δυνατότητα για διαφορετικές προσεγγίσεις, ενώ το pacing της ιστορίας είναι εξαιρετικό, αφού η ακατάπαυστη δράση «σπάει» ακριβώς στις στιγμές που θα έπρεπε, με διαφορετικού είδους αποστολές από αυτές που μας έχει συνηθίσει η σειρά. Δεν θα αναφέρουμε περισσότερα, είναι προτιμότερο για τον καθέναν να τις δει μόνος του.

Modern Warfare χωρίς δυνατό multiplayer γίνεται; Φυσικά και όχι. Έτσι, και το φετινό παιχνίδι παρουσιάζει ένα υπέρ του δέοντος πλήρες multiplayer mode, ίσως ένα από τα πληρέστερα που έχουμε συναντήσει. Δεν θα σταθούμε καθόλου στα γνωστά μας modes, όπως τα Team Deathmatch, Headquarters, Domination, Search and Destroy, Free for all, σίγουρα όλοι γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται το καθένα. Όλα λειτουργούν άψογα, όλα είναι copy – paste των προηγούμενων COD και αυτό δεν ενοχλεί κανέναν. Εκεί που θα δώσουμε βάση είναι στα Realism, το οποίο είναι ένα Team Deathmatch, που αφαιρεί κάθε ένδειξη από το interface και παρακινεί τον παίκτη να φερθεί τακτικά κι έξυπνα για να επιβιώσει, λαμβάνοντας υπ’ όψιν προσεκτικά τους ήχους των βημάτων και την κατεύθυνση των σφαιρών. Είναι ένα mode που ταιριάζει πολύ στο fast-paced μοντέλο του Call of Duty και αφαιρεί κάθε είδους πλεονέκτημα, θέτοντας τα skills του κάθε παίκτη στο επίκεντρο. Στο Cyber Attack η μια ομάδα καλείται να εντοπίσει την EMP συσκευή και να την τοποθετήσει στη βάση της αντίπαλης ομάδας ή να προστατέψει την δική της βάση από τις αντίστοιχες ενέργειες των αντιπάλων. Η ομάδα που θα καταφέρει να κάνει την συσκευή να εκραγεί ή να εξολοθρεύσει όλους τους αντιπάλους, κερδίζει τον γύρο. Το mode αποτελείται από πέντε γύρους και βάζει στο παιχνίδι και τα revives, εάν κάποιος συμπαίκτης πέσει από εχθρικά πυρά.

Έπειτα, το Ground War mode είναι ουσιαστικά η προσπάθεια του COD να δημιουργήσει το δικό του Grand Operations που πρώτο έφερε το Battlefield, ρίχνοντας 100 συνολικά παίκτες στη μάχη, σε έναν τεράστιο χάρτη και παρακινώντας τους να κατακτήσουν τις 5 βάσεις. Το mode λειτουργεί καλά, είναι κάτι που έλειπε από τη σειρά, αν και τα συνεχόμενα killstreaks που εύκολα δημιουργούνται με τόσους ταυτόχρονους παίκτες, συνθέτουν μία ώρες – ώρες εκνευριστική κατάσταση, αφού ο ουρανός γεμίζει σύντομα με ελικόπτερα και αεροπλάνα, τα οποία δεν επιτρέπουν στον παίκτη να κάνει βήμα. Το αγαπημένο μας όμως νέο mode είναι το Gunfight mode, το οποίο λαμβάνει χώρα σε πολύ μικρούς χάρτες και θέτει αντίπαλες 2 ομάδες των 2 παικτών. Νικήτρια ανακηρύσσεται η ομάδα που θα φτάσει πρώτη στις 6 νίκες, με το loadout και των 2 ομάδων αλλάζει κάθε 2 γύρους, ενώ κόντρα στα προγνωστικά βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην τακτική που θα επιλέξετε εσείς και ο συμπαίκτης σας. Είναι πιθανότατα το πιο εθιστικό mode ολόκληρου του multiplayer, αφού διαρκεί λίγα μόνο λεπτά. Εάν έχουμε να προσάψουμε κάτι στο multiplayer είναι οι λίγοι χάρτες που βρήκαμε διαθέσιμους όταν ασχοληθήκαμε μαζί του, αφού η κοινότητα ζήτησε από την Infinity Ward να αφαιρέσει τους νυχτερινούς χάρτες από το rotation των modes και αυτό διότι το gameplay στις βραδινές αποστολές διαφέρει αρκετά από τις υπόλοιπες. Βέβαια οι νυχτερινοί χάρτες σύντομα θα επανέλθουν και θα προστεθούν και νέοι, οπότε σύντομα θα υπάρχει η απαιτούμενη ποικιλία. Μαζί με την ποικιλία βέβαια, ευελπιστούμε και για καλύτερους χάρτες γενικότερα, αφού εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, το design των υπαρχόντων πιστών είναι κάπως αδιάφορο και δεν συγκρίνονται εύκολα με τους αξιομνημόνευτους χάρτες του παρελθόντος της σειράς. Για τους λάτρεις του customization να αναφέρω πως φυσικά και οι παραμετροποιήσεις του gear είναι άπειρες, δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο.

Το περιεχόμενο του Modern Warfare δεν σταματά εδώ, αφού το παιχνίδι περιέχει και co-op αποστολές, οι οποίες χωρίζονται ουσιαστικά σε 3 μέρη. Το Survival mode, που είναι αποκλειστικό στο PlayStation 4 για ένα χρόνο, μας θύμισε έντονα το Zombies των προηγούμενων COD, αφού μας ρίχνει σε ένα χάρτη, μαζί με 3 ακόμη άτομα και μας θέτει αντιμέτωπους με κύματα εχθρών, τα οποία φυσικά σε κάθε γύρο γίνονται και πιο δύσκολα, ενώ οι παίκτες έχουν τη δυνατότητα να «αγοράσουν» όπλα και πολεμοφόδια από συγκεκριμένα κουτιά σε διάφορα σημεία του χάρτη. Στο Classic Special Ops πολεμάμε κύματα εχθρών με τα εφόδια που βρίσκονται διάσπαρτα στην πίστα, ενώ το ζουμί βρίσκεται στο Special Ops mode. Πρόκειται για ένα mode που περιέχει 4 αποστολές, οι οποίες αποτελούν ουσιαστικά μία συνέχεια του campaign, χωρίς φυσικά να επεκτείνει ιδιαίτερα το κεντρικό lore. Σε αυτό, η τετραμελής ομάδα των παικτών καλείται να φέρει εις πέρας διάφορα κλασσικά objectives, όπως το escort κάποιων σημαντικών προσώπων, η μεταφορά σημαντικών αντικειμένων, η καταστροφή ή υπεράσπιση terminals κι άλλα τέτοια. Παρότι οι συγκεκριμένες αποστολές παρουσιάζουν αυξημένο ενδιαφέρον, μιας που περιέχουν ψήγματα αφήγησης, προς το παρόν διακατέχονται από τεράστιο επίπεδο πρόκλησης, σε σημείο που θεωρούνται unbalanced. Οι εχθροί παραείναι πολλοί και πολύ επιθετικοί, ενώ μέσα σ’ όλα οι παίκτες έρχονται αντιμέτωποι με ελικόπτερα, τανκς και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Εάν κάποιος από τους 4 πέσει και οι υπόλοιποι δεν προλάβουν να τον κάνουν revive, τότε ο ίδιος θα πρέπει να περιμένει ένα λεπτό μέχρι να ξαναπέσει με αλεξίπτωτο στη μάχη, Battle Royale style. Βέβαια, η εμπειρία μας είναι με αγνώστους μέσω Internet και όχι με κάποιους φίλους, κάτι που θα επέτρεπε τη διαφορετική προσέγγιση καταστάσεων, αλλά όταν βρίσκεστε περικυκλωμένοι από 100 εχθρούς, τι σχέδιο να καταστρώσετε..; Ίσως κάποιο patch να βελτιώσει την κατάσταση, αλλά προς το παρόν το mode απευθύνεται κυρίως στους πιο hardcore παίκτες.

Αυτό που ίσως μας εντυπωσίασε περισσότερο στο Modern Warfare είναι ο καταπληκτικός του τεχνικός τομέας. Παίζοντας σε PS4 Pro, το παιχνίδι τρέχει σε 4K, 60fps μονίμως, χωρίς το παραμικρό drop σε campaign και multiplayer και πραγματικά είναι ίσως ότι πιο κοντινό έχουμε δει σε επόμενη γενιά κονσολών. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι λεπτομερέστατα, τα animations ανθρώπων, όπλων, οχημάτων είναι ρεαλιστικότατα, οι εκφράσεις των προσώπων των βασικών χαρακτήρων στα cutscenes είναι σαν να παρακολουθούμε ταινία και όχι video game, ενώ τα textures και οι φωτισμοί ρίχνουν σαγόνια σε κάθε ευκαιρία. Όλο αυτό οφείλεται στη μεγάλη βελτίωση που προσέδωσε η Infinity Ward στη μηχανή γραφικών της και το αποτέλεσμα είναι ολοφάνερο. Εξίσου εντυπωσιακός είναι ο ηχητικός τομέας, πρόκειται ίσως για ότι πιο άρτιο έχουμε συναντήσει, με καταπληκτικό voice acting στο campaign και πραγματικά τους βγάζω το καπέλο. Το multiplayer κομμάτι του τίτλου τρέχει άψογα, δεν παρατηρήσαμε καθόλου lag, οι servers λειτουργούν αψεγάδιαστα, δεν χρειάστηκε ποτέ να περιμένουμε πάνω από λίγα δευτερόλεπτα για να μπούμε σε match και γενικότερα πρόκειται για ένα υποδειγματικό launch, το οποίο θα πρέπει να αποτελέσει φωτεινό παράδειγμα για αρκετές εταιρείες εκεί έξω. Επιπροσθέτως, τουλάχιστον προς το παρόν, τα microtransactions και τα loot boxes λάμπουν δια της απουσίας τους και ευελπιστούμε πως η κατάσταση θα παραμείνει ως έχει, κόντρα στις επιταγές των καιρών. Είναι απόλαυση να παίζεις ένα online παιχνίδι, χωρίς να δέχεσαι συνεχή καταπίεση από προτάσεις για in-game αγορές και πλέον το βλέπουμε πολύ σπάνια.

Συνοψίζοντας, το Call of Duty: Modern Warfare είναι ένα εξαιρετικό FPS. Η επιστροφή του campaign είναι θριαμβευτική και το mode τιμά με χαρακτηριστική άνεση το βαρύ όνομα που φέρει, θέτοντας τον παίκτη αντιμέτωπο με πληθώρα ηθικών προβληματισμών. Το multiplayer είναι πληρέστατο και η πλήρης απουσία microtransactions το κάνει να μοιάζει υποδειγματικό, ενώ ο τεχνικός τομέας του τίτλου είναι αψεγάδιαστος και ίσως ότι πιο «next gen» έχουμε δει έως σήμερα. Θεωρούμε πως το παιχνίδι θα ικανοποιήσει τόσο τους βετεράνους της σειράς, όσο και τους νεοφερμένους σε αυτή, αφού προσφέρει επιλογές για κάθε λογής απαιτήσεις. Οπλιστείτε και ριχτείτε στη μάχη!