Όταν με ρωτάνε ποιο είναι το αγαπημένο μου gaming franchise το μυαλό μου πηγαίνει κατευθείαν στο Batman: Arkham. Θες επειδή ήταν παιχνίδια που έπαιξα στην κατάλληλη ηλικία; Θες λόγω της λατρείας μου στο Σκοτεινό Ιππότη γενικότερα; Θες επειδή το The Last of Us δεν μπορεί να θεωρηθεί ακόμα σειρά παιχνιδιών; Δεν ξέρω. Αυτό που γνωρίζω με βεβαιότητα είναι οτι πρόκειται για ένα franchise που χαρακτηρίζεται από εξαιρετική ποιότητα από τα γεννοφάσκια μέχρι και την ολοκλήρωση (;) του. Ένα franchise που σε συνδυασμό με την κινηματογραφική τριλογία The Dark Knight του Christopher Nolan και με το ξεκίνημα του – επίσης κινηματογραφικού – MCU, κατάφεραν μέσα σε λίγα χρόνια να φέρουν τους υπερήρωες στο επίκεντρο της pop κουλτούρας, από εκεί που για αρκετά χρόνια οι ποιοτικές ιστορίες του Batman, του Spider-Man, του Iron Man και των υπολοίπων παρέμεναν προνόμιο όσων διάβαζαν comics.

Έτσι, επέλεξα να γράψω κάποιες λέξεις για 4 από τα πιο αγαπημένα μου παιχνίδια, ίσως για να πάρω κι εγώ ο ίδιος μία «ανάσα Rocksteady«, αφού το ίδιο το studio μας έχει αφήσει στο περίμενε εδώ και 4 ολόκληρα χρόνια. Θεωρώ απαραίτητο επίσης να αναφέρω οτι γνωρίζω την ύπαρξη των mobile παιχνιδιών της σειράς. Μιλάω φυσικά για τα Arkham City Lockdown, Arkham Origins Blackgate και Arkham Underworld, ενώ δεν θα μπορούσα να παραλείψω και το Batman: Arkham VR για το PSVR. Δυστυχώς (ή ευτυχώς) δεν ασχολήθηκα ποτέ με τα προαναφερθέντα παιχνίδια, ενώ και με μία αναζήτηση που έκανα αντιλήφθηκα οτι δεν πρόκειται για κάτι το ιδιαίτερο. Έτσι, το παρόν αφιέρωμα επικεντρώνεται στα 4 κυρίως παιχνίδια του franchise, τα οποία οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε. Το κείμενο ίσως περιέχει μικρά SPOILERS. Ας ξεκινήσουμε.

Batman: Arkham Asylum

Welcome to the Madhouse Batman…Η κυκλοφορία του Arkham Asylum έσκασε ως κεραυνός εν αιθρία το 2009 και προκάλεσε πάταγο. Το παιχνίδι αποτελεί την τέλεια ενσάρκωση του Σκοτεινού Ιππότη και ικανοποίησε τόσο την κοινότητα, όσο και τους κριτικούς, αφού έλαβε καθολική αποδοχή. Το σενάριο του τίτλου είναι γραμμένο από τον Paul Dini, έναν βετεράνο στη γραφή ιστορίων του Batman, αφού εργάστηκε και στο θρυλικό Batman: The Animated Series. Μία επιλογή που πέτυχε διάνα, καθώς θεωρώ πως το storytelling ήταν ανέκαθεν το δυνατότερο σημείο της σειράς και πραγματικά αν κάτσει κάποιος να αναλογιστεί τις δυνατές αφηγηματικές στιγμές των τεσσάρων παιχνιδιών θα καταλάβει τι εννοώ. Η ιστορία του παιχνιδιού ξεκινά όταν ο πρόσφατα συλληφθέντας από τον Batman, Joker, δραπετεύει και καταλαμβάνει ολόκληρο το άσυλο Arkham, καταδικάζοντας τον ήρωα μας σε μία βραδιά απόλυτου χάους. Εκτός από τον Joker, αρκετοί ακόμη κλασσικοί villains κάνουν την εμφάνιση τους, όπως η Harley Quinn, η Poison Ivy, ο θηριώδης Bane, o φρικιαστικός Scarecrow και ο Riddler, με τον τελευταίο να αποτελεί τον κύριο λόγο που οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε πλατίνα στα συγκεκριμένα παιχνίδια.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στα αψεγάδιαστα voice-overs του τίτλου, με τις εκπληκτικές επιδόσεις των Kevin Conroy ως Batman και Mark Hamill ως Joker να εντυπωσιάζουν. Το combat του Arkham Asylum αποτέλεσε επανάσταση στο συγκεκριμένο τομέα και υιοθετήθηκε αργότερα από πολλά σύγχρονα παιχνίδια, όπως το Shadow of Mordor/War και φυσικά το Marvel’s Spider-Man, ενώ η χρήση των bat-gadgets είναι υποδειγματική. Αυτό που κάνει το Arkham Asylum να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα παιχνίδια του franchise είναι η καταπληκτική ατμόσφαιρα που καταφέρνει να χτίσει από την πρώτη στιγμή, κάτι που φυσικά γίνεται εφικτό λόγω της πιο γραμμικής φύσης του. Οι κλειστοφοβικοί διάδρομοι του ασύλου προσέφεραν τη δυνατότητα για κάποιες από τις πιο δυνατές στιγμές ολόκληρης της σειράς. Ειδικά τα segments με τον Scarecrow αποτελούν εμπειρίες που μένουν ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη, ακόμα και μία δεκαετία μετά την αρχική κυκλοφορία του τίτλου.

Το Batman: Arkham Asylum ήταν το καλύτερο superhero παιχνίδι όλων των εποχών. Μέχρι το 2011

Αξιοσημείωτες στιγμές: Η πρώτη φορά που ο Batman αντικρίζει το Arkham Asylum σε όλο του το μεγαλείο/Welcome to the Madhouse Batman/Τα επίπεδα του Scarecrow

Απογοήτευση: Το τελικό boss fight.

 

Batman: Arkham City

…όταν και κυκλοφόρησε το Batman: Arkham City. Πρόκειται για ένα sequel που πήρε όλα τα καλώς κείμενα του προκατόχου του και τα τελειοποίησε, αποτελώντας κάπως έτσι ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της προηγούμενης γενιάς. Ο Bruce Wayne (και κατά συνέπεια ο Batman) μεταφέρεται στο Arkham City, μία υπερ-φυλακή, που περιλαμβάνει μεγάλο μέρος των παρακμάζοντων προαστίων του Gotham City. Εκεί, ο μασκοφόρος εκδικητής πρέπει να ανακαλύψει περί τίνος πρόκειται το Protocol 10, ένα σχέδιο του υπεύθυνου της «φυλακής», Hugo Strange. Φυσικά, ο Strange δεν είναι ο μόνος super-villain που θα βρεθεί στο δρόμο του Batman, αφού έχουμε κυριολεκτικά παρέλαση από θρυλικούς εχθρούς του Σκοτεινού Ιππότη, ακόμα κι αν αφαιρέσουμε από την εξίσωση τον – για ακόμη μία φορά – κυρίως ανταγωνιστή, Joker. Σημειώνετε; Harley Quinn, The Riddler, Bane, Poison Ivy, Two-Face, Penguin, Mr. Freeze, Ra’s al Ghul, Deadshot, Victor Zsasz, Mad Hatter και αρκετοί άλλοι, αλλά μάλλον θα χρειαστεί ξεχωριστό αφιέρωμα για να τους αναφέρω όλους. Παράλληλα, το σύμπαν επεκτείνεται με άλλους κλασσικούς χαρακτήρες των ιστοριών του Batman, όπως η Catwoman, η Vicki Vale και ο Jack Ryder, ενώ στο πλευρό του Batman θα βρεθούν ο James Gordon, η κόρη του, Barbara, ο Robin, και ο πιστός του μπάτλερ Alfred Pennyworth, με τους 2 τελευταίους να κάνουν το ντεμπούτο τους στη σειρά.

Όπως προανέφερα, το Arkham City αποτελεί τη φυσική εξέλιξη του Arkham Asylum, θέτοντας τον πήχη αρκετά υψηλότερα από τον προκάτοχό του. Αρχικά, η δράση έχει μεταφερθεί πλέον σε open-world σκηνικό, με αρκετές περισσότερες δραστηριότητες και side missions. Όπως είδαμε, οι χαρακτήρες που εμφανίζονται είναι περισσότεροι και τα boss fights είναι σαφώς βελτιωμένα, με εκείνη την αναμέτρηση με τον Mr. Freeze να ξεχωρίζει. Φυσικά, ο ίδιος ο Batman έχει στη διάθεση του περισσότερα gadgets και ικανότητες, με τη βασικότερη εξ’ αυτών να αποτελεί το gliding με την κάπα του, κάτι απαραίτητο βεβαίως σε έναν τόσο μεγαλύτερο χάρτη. Το σενάριο για ακόμη μία φορά μας έρχεται διά χειρός Paul Dini και είναι εξαιρετικό, με το τέλος του παιχνιδιού να αποτελεί μία από τις δυνατότερες στιγμές στην πορεία του Σκοτεινού Ιππότη, σε όλα τα μέσα (comics, κινηματογράφος, video games κλπ). Το παιχνίδι έλαβε και 2 εξαιρετικά DLCs, με τους Robin και Catwoman ως playable characters. Οι διαφοροποιήσεις στο gameplay και των 2 έφεραν μία ανανέωση στη συνταγή, ενώ δίνουν και αρκετό backstory για τα τεκταινόμενα του τίτλου.

Το Batman: Arkham City παραμένει, κατά την ταπεινή μου γνώμη, το καλύτερο superhero game όλων των εποχών και πρόκειται για μία από τις καλύτερες στιγμές του Σκοτεινού Ιππότη γενικότερα.

Αξιοσημείωτες στιγμές: Η αναμέτρηση με τον Mr. Freeze/Lazarus Pit/Το φινάλε

Απογοήτευση: Ο παραγκωνισμός κάποιων villains ( Bane, Two-Face )

 

Batman: Arkham Origins

Το μαύρο πρόβατο της σειράς. Όχι τόσο στη συνείδηση των περισσότερων fans, όσο για τη Rocksteady, η οποία έχει επιλέξει να αφήσει στην άκρη το Arkham Origins και δεν το συμπεριέλαβε ούτε στα remasters της τρέχουσας γενιάς, ούτε στο Batman: Arkham Collection που περιέχει τα υπόλοιπα 3 κυρίως παιχνίδια του franchise. Φυσικά, το παιχνίδι έχει αναπτυχθεί από την Warner Bros και όχι από τη «μαμά» Rocksteady και ίσως αυτό παίζει κάποιο ρόλο. Το Arkham Origins είναι ένα, κατά κάποιο τρόπο, υποτιμημένο παιχνίδι, παρότι δεν έχει πολλά να ζηλέψει από τα Asylum, City και Knight. Η ιστορία του παιχνιδιού λαμβάνει χώρα 5 χρόνια πριν τα γεγονότα του Arkham Asylum και ακολουθεί έναν νεαρό και άπειρο Batman, ο οποίος βρίσκεται ακόμη στο στόχαστρο της αστυνομίας του Gotham City. Ο άρχοντας του εγκλήματος, Black Mask, προσφέρει τεράστια αμοιβή σε όποιον του φέρει το κεφάλι του Σκοτεινού Ιππότη. Έτσι, 8 από τους πιο φονικούς δολοφόνους μαζεύονται στο Gotham, την παραμονή των Χριστουγέννων.

Οι villains του Arkham Origins αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι του παιχνιδιού, αφού πρόκειται για χαρακτήρες που είτε ντεμπουτάρουν, είτε πρωταγωνιστούν για πρώτη φορά σε Arkham παιχνίδι. Οι 8 δολοφόνοι είναι οι Bane, Deadshot, Deathstroke, Copperhead, Firefly, Electrocutioner, Killer Croc και Shiva, με τους Joker (ΠΡΟΦΑΝΩΣ), Penguin, Mad Hatter Anarky και Falcone να κάνουν επίσης την εμφάνιση τους. Αρχικά να τονίσουμε οτι το Origins έχει τα καλύτερα και πιο πρωτότυπα boss fights της σειράς, ένας τομέας στον οποίο τα υπόλοιπα παιχνίδια πάσχουν κάπως. Έπειτα, έχουμε για πρώτη φορά την αναπαράσταση εγκλημάτων, ένας μηχανισμός που έκανε την εμφάνιση του μόνο στο Origins και εμπλούτισε κάπως το detective mode του Batman. Αξίζει να αναφερθεί επίσης, οτι οι voice-actors που δανείζουν τις φωνές τους στους χαρακτήρες είναι διαφορετικοί από αυτούς των υπόλοιπων παιχνιδιών, αλλά κάνουν εξίσου καλή δουλειά, αν και είναι δύσκολο για τους Roger Craig Smith και Troy Baker να γεμίσουν τα παπούτσια των Kevin Conroy και Mark Hamill ως Batman και Joker αντίστοιχα.

Μπορεί το Arkham Origins να μην πρωτοτυπεί ιδιαίτερα σε σχέση με τους προκατόχους του, αλλά αποτελεί ένα πολύ καλό παιχνίδι και ένα αξιότατο οrigin story, τόσο για τον Σκοτεινό Ιππότη, όσο και για το σύμπαν του Arkham franchise γενικότερα.

Αξιοσημείωτες στιγμές: Η μάχη με τον Deathstroke/Οι διάλογοι με τον Alfred/The Joker’s Therapy session

Απογοήτευση: Ο άδειος ανοιχτός κόσμος

 

Batman: Arkham Knight

Το 2015 κυκλοφόρησε το τελευταίο(;) κεφάλαιο του θρυλικού franchise, Batman: Arkham Knight. Το σενάριο του παιχνιδιού λαμβάνει χώρα ένα χρόνο μετά τα γεγονότα του Arkham City, με έναν τσακισμένο Batman στο προσκήνιο. Τη σκυτάλη του main villain αναλαμβάνουν ο Scarecrow, ο οποίος προκαλεί πανικό και οδηγεί στην εκκένωση ολόκληρου του Gotham City, καθώς και ο μυστηριώδης Arkham Knight. Φυσικά, ένα κάρο villains από το παρελθόν του Batman κάνουν δύσκολη τη ζωή του Σκοτεινού Ιππότη ΚΑΙ σε αυτή την περίπτωση, με τους περισσότερους εξ’ αυτών να έχουν αναφερθεί ήδη στο παρόν αφιέρωμα. Εκείνοι που εμφανίζονται για πρώτη φορά στη σειρά είναι – μεταξύ άλλων – οι Professor Pyg και Man-Bat (το χειρότερο jump-scare που έχω «φάει» ποτέ). Τα voice-overs επανέρχονται σε γνώριμα πρότυπα, μετά το διάλλειμα του κυρίως cast στο Arkham Origins και για ακόμη μία φορά ξεχωρίζουν.

Το παιχνίδι επιτρέπει για πρώτη φορά τη μετακίνηση στο Gotham City με τη χρήση του Batmobile, κάτι που οι φίλοι της σειράς επιζητούσαν επί σειρά ετών. Η προσθήκη του Batmobile κατέληξε να είναι δίκοπο μαχαίρι, αφού για πολλούς η Rocksteady το παράκανε με τη χρήση του οχήματος και κατέληξε να είναι αγγαρεία, ειδικά σε κάποια boss fights, όπως αυτά με τον Deathstroke και τον Riddler. Φυσικά, η μετακίνηση με το Batmobile παραμένει ένα αναπόσπαστο κομμάτι του χαρακτήρα του Batman. Ένας ακόμη τομέας που δίχασε κριτικούς και fans είναι η αποκάλυψη της ταυτότητας του Arkham Knight, αφού όσοι ασχολούνται με comics είχαν μαντέψει από νωρίς ποιος κρύβεται πίσω από τη μάσκα του villain. Ευτυχώς, το εξαιρετικό storytelling, το gameplay και ο τεχνικός τομέας (όχι στα PCs) συνεχίζουν να είναι σε υψηλότατο επίπεδο και αποτελούν τα δυνατά χαρτιά του Arkham Knight.

Παρά την αμφισβήτηση που δέχτηκε, το Arkham Knight αποτελεί έναν πολύ δυνατό επίλογο (προς το παρόν) για το franchise και κλείνει με πολύ ωραίο τρόπο την ιστορία του Σκοτεινού Ιππότη.

Αξιοσημείωτες στιγμές: Οι παραισθήσεις με τον Joker/The Perfect Crime/Το Batmobile

Απογοήτευση: Tο Batmobile/Αρκετά boss fights

Κανείς δεν γνωρίζει τι μέλλει γενέσθαι με το franchise. Πολλά ακούγονται για ένα νέο Superman παιχνίδι, κάτι που θα σχετίζεται με το Suicide Squad, ένα νέο Arkham prequel, αλλά η Rocksteady έχει εξαφανιστει από την επικαιρότητα και τηρεί σιγή ιχθύος. Δεν ξέρω έαν η ύπαρξη ενός ακόμη Batman: Arkham παιχνιδιού θα έβγαζε ιδιαίτερη λογική, αλλά ας μη γελιόμαστε, η ανακοίνωση του και μόνο θα προκαλούσε πάταγο. Ο χρόνος θα δείξει.

Αποφάσισα να κλείσω το αφιέρωμα με κάποια fun facts γύρω από το franchise, τα οποία προσωπικά με εντυπωσίασαν. Φυσικά, όλα τα παιχνίδια περιέχουν τεράστια πληθώρα από Easter Eggs που είτε προοικονομούν τους villains των sequel είτε αποδεικνύουν την ύπαρξη άλλων ηρώων και vilains της DC και δεν μπορούν να αναφερθούν όλα.

  • Τα σχέδια για το Arkham City βρίσκοντα κρυμμένα στο Arkham Asylum. Συγκεκριμένα, πίσω από έναν τοίχο στο γραφείο του Warden Sharp, ο οποίος πέφτει με τη χρήση του explosive gel και κρύβει πίσω του τα blueprints για την κατασκευή της υπερ-φυλακής του sequel.
  • Το Arkham Asylum επρόκειτο να είναι movie tie-in για το The Dark Knight. Το studio που είχε αναλάβει το project ήταν η Pandemic, με μηχανή ανάπτυξης εκείνη του The Saboteur. Όμως, τα deadlines που είχε θέσει η EA, σε συνδυασμό με την πτώχευση του studio πέρασαν το project στα χέρια της Rocksteady, με το studio να διατηρεί το ύφος των ταινιών του Nolan, αλλά να δίνει τη δική του οπτική για τον Σκοτεινό Ιππότη.
  • Χρειάστηκαν 2 ολόκληρα χρόνια για τη δημιουργία των animations της κάπας του Batman. Ένα μέλος της ομάδας αφιερώθηκε αποκλειστικά στην κάπα του ήρωα, η οποία κατέληξε να περιέχει 700 διαφορετικά animations και ήχους.
  • Το Batmobile είναι σχεδόν ίσο σε μέγεθος με ένα παιχνίδι του Xbox 360. Συγκεκριμένα η κονσόλα της Microsoft μπορεί να επεξεργαστεί μέχρι 256 mb για παιχνίδια ταυτόχρονα, ενώ το όχημα του Batman απαιτούσε 160 mb μόνο του.
  • Ο Troy Baker είναι ο μόνος που έχει δανείσει τη φωνή του και στον Batman και στον Joker. Συγκεκριμένα, ο ηθοποιός αντικατέστησε τον Mark Hamill στο Arkham Origins, ενώ αργότερα κατάφερε να πρωταγωνιστήσει ως Batman στα 2 παιχνίδια της Telltale Games, Batman: The Telltale Series και Batman: The Enemy Within. Παράλληλα, οι φωνές των Two-Face και Robin στο Arkham City ανήκουν επίσης στον Baker.
  • Οι κινήσεις της Harley Quinn πιστώνονται σε άντρα. Εάν ανήκετε σε όσους εντυπωσιάστηκαν από το sex appeal που η Rocksteady κατάφερε να προσδώσει στο χαρακτήρα της πρώην Harleen Quinzel, σας περιμένει μία μεγάλη έκπληξη. Το motion capture για την Harley, τον Batman και τον Joker έγινε από τον ίδιο άνθρωπο, τον Art Lenavat, έτσι την επόμενη φορά που θα ασχοληθείτε με τα παιχνίδια έχετε υπ’ όψιν οτι πίσω από τη χαριτωμένη Harley και τον θηριώδη Batman βρίσκεται το ίδιο άτομο.
  • Ο Batman βρίσκεται στη λίστα του Deadshot…ως Bruce Wayne. Στην αρχή του Arkham City, όπου ο Bruce είναι αιχμάλωτος και ένας τρόφιμος της φυλακής του φωνάζει «Bruce Wayne, είσαι στη λίστα μου», πρόκειται για τον γνωστό σε όλους μας Deadshot. Αργότερα, όταν ο Batman έχει την ευκαιρία να ρίξει μία ματιά στη λίστα του Deadshot, βλέπει όντως να αναγράφεται το όνομα Bruce Wayne.

It’s not who I am underneath, but what I do that defines me.