Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Το παρόν κείμενο δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη κριτική, δεν περιέχει εμπεριστατωμένη άποψη για τα υπέρ και τα κατά, δεν θα έχει αναφορές σε τεχνικό τομέα, gameplay ατοπήματα και συγγραφικές ατασθαλίες. Πρόκειται πιο πολύ για μία βουτιά στις παιδικές αναμνήσεις, μία εξόρμηση στο λαβύρινθο της φαντασίας ενός 10χρονου αγοριού, ένα προσωπικό ταξίδι σε εποχές ξεχασμένες, που με νοσταλγία αναπολεί ο καθένας από εμάς. Άλλωστε, τα προαναφερθέντα αποτελούν τον αυτοσκοπό του The Awesome Adventures of Captain Spirit και συνθέτουν πιθανότατα τον ίδιο τον λόγο ύπαρξης του.

Αναμφίβολα, η παιδική ηλικία αποτελεί, ακόμη και άθελα του, την πιο δημιουργική περίοδο στην προ-ενηλικίωση του ατόμου. Είναι η εποχή που ένα κομμάτι χαρτί είναι ικανό να αποτελέσει τον καμβά στον οποίο αποτυπώνονται οι σκέψεις και τα θέλω ενός παιδιού. Η περίοδος κατά την οποία το πέταγμα των σκουπιδιών δεν είναι μία απλή αγγαρεία, αλλά μία ακόμη ευκαιρία για παιχνίδι. Τα χρόνια εκείνα, στη διάρκεια των οποίων μία σκοτεινή αποθηκούλα μπορεί να είναι γεμάτη με τέρατα και κινδύνους, τα οποία μόνο σε κινηματογραφικές ταινίες απαντώνται και που μόνο φορώντας την κάπα του υπερήρωα μπορεί κάποιος να τα κατατροπώσει. Είναι ένα κομμάτι της ζωής του ανθρώπου, κατά τη διάρκεια του οποίου η θέληση για ζωή, η όρεξη για σκανδαλιές, η αστείρευτη ενέργεια για το οτιδήποτε αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.

Πρωταγωνιστής του παιχνιδιού είναι ο Chris, ένα 10χρονο αγόρι. Γράψτε λάθος. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο του παιχνιδιού αναλαμβάνουν οι αναμνήσεις του καθενός και χειριζόμενοι τον μικρό Chris και το alter ego του, Captain Spirit, ένα χειμωνιάτικο χιονισμένο πρωινό, καλούμαστε να τις αναβιώσουμε. Ή ακόμη, για κάποιους από εκείνους που θα ασχοληθούν με το The Awesome Adventures of Captain Spirit, τους δίνεται η ευκαιρία για 2 περίπου ώρες να ζήσουν κάτι που για τον εκάστοτε λόγο, ίσως απουσίαζε από τα πιο ανέμελα χρόνια της ζωής τους. Η ανεμελιά, η οποία για χρόνια επιτυγχανόταν μέσω της αστείρευτης φαντασίας και αποτελούσε την πιο δυνατή πανοπλία απέναντι στην κάθε κακουχία που ένα μικρό παιδί ίσως έχει αντιμετωπίσει. Έτσι, όπως αναμένεται, ούτε η ζωή του Chris είναι ρόδινη. Άλλωστε, αν νόμιζε κανείς πως η Dontnod θα επέτρεπε στη συναισθηματική φόρτιση να απουσιάζει από το εν λόγω spin-off, μάλλον δεν έχει ασχοληθεί με το Life is Strange έως σήμερα.

Κάνοντας μία μικρή αναφορά στο gameplay του τίτλου, αυτό κινείται στα πρότυπα που έχουμε συνηθίσει έως τώρα στα Life is Strange και Before the Storm. Ο Chris αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του και ο παίκτης κάνει επιλογές μικρής σημασίας και σχηματίζει την ιστορία με τις δικές του πινελιές. Το παιχνίδι δεν έχει πραγματικό στόχο. Το μόνο που κάνει είναι να προτείνει στον παίκτη να εξερευνήσει, να φαντασιωθεί και να παίξει, όπως θα έκανε ένα παιδί, ξυπνώντας το πρωί. Εντάξει, οι δραστηριότητες του Chris είναι μετρημένες και παρουσιάζονται ως objectives, τα οποία πρέπει να έρθουν εις πέρας για να ολοκληρωθεί η ιστορία, αλλά ο παίκτης δεν νιώθει σε καμία στιγμή οτι είναι υποχρεωμένος να κάνει μία αγγαρεία για να δει τα credits. Η Dontnod καταφέρνει με χαρακτηριστική ευκολία να μας μεταφέρει τη συνείδηση του Chris και μας επιτρέπει να πειραματιστούμε, να αναζητήσουμε και να ανακαλύψουμε, χωρίς την παραμικρή δέσμευση. Άλλωστε, τι δεσμεύσεις έχει ένα 10χρονο αγόρι το τελευταίο Σαββατιάτικο πρωινό πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων; Και σε αυτή ακριβώς την ελευθερία κινήσεων κρύβεται όλη η ουσία του παιχνιδιού, ενώ κάπως έτσι λύνεται και η όποια απορία για το αν η ιστορία του Chris έχει ουσιαστικό περιεχόμενο.

Η αλήθεια είναι πως το The Awesome Adventures of Captain Spirit κλείνει κάπως απότομα. Όπως κάθε παιχνίδι στον κόσμο του Life is Strange, αφήνει ένα αίσθημα χαρμολύπης. Παρόλα αυτά κλείνει με μία υπόσχεση, η οποία πιθανότατα θα επηρεάσει το επερχόμενο Life is Strange 2, αφού η ιστορία του Chris λαμβάνει χώρα ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο παιχνίδι. Δεν βλέπω το λόγο για κάποιον που αγάπησε τα προηγούμενα παιχνίδια της Dontnod, να μη δώσει μία ευκαιρία στην πιο ιδιαίτερη (και δωρεάν) προσπάθεια της έως σήμερα.