Platform: PC, PS4 (tested), Xbox One
Publisher: Ubisoft
Developer: Ubisoft
Διάθεση: CDMedia
Κυκλοφορία: 20/03/2018

Το 2014 η Ubisoft έδωσε στη δημοσιότητα δύο τίτλους για το πετυχημένο franchise της, Assassin’s Creed. Ανάμεσα σε αυτούς είδαμε για το PS4 το Assassin’s Creed Unity και για το PS3 το Assassin’s Creed: Rogue. Το τελευταίο αποτελούσε ένα αποχαιρετιστήριο δώρο για τους κατόχους του PS3, καθώς το franchise περνούσε στις κονσόλες τωρινής γενιάς με ανανεωμένες προοπτικές. Έπειτα από 4 χρόνια, λοιπόν, η γνωστή developer φέρνει στο προσκήνιο για άλλη μια φορά τον τίτλο, σε μία remaster έκδοση για όσους δεν ήρθαν σε επαφή μαζί τους σε πρωταρχικό στάδιο. Είναι όμως άξιο των τωρινών απαιτήσεων του community;

 

Σχετικά με την πλοκή του τίτλου το Rogue τοποθετείται μετά το Assassin’s Creed: Black Flag και πριν το Assassin’s Creed III. Στο πρωταγωνιστικό ρόλο έχετε τον Shay Cormac, μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες του franchise του Assassin’s Creed. Σε πρωταρχικό στάδιο ακολουθείται τα μονοπάτια των Assassins –στους οποίους leader είναι ο Achilles ( AC III)- ενώ οι μετέπειτα εξελίξεις θα σας οδηγήσουν στο πλευρό του Haytham Kenway. Όσον αφορά τη σύγχρονη εποχή, βρισκόμαστε ένα χρόνο μετά τα γεγονότα του Black Flag στην Abstergo. Σε αυτό το σημείο θα αναλάβετε έναν ανώνυμο χαρακτήρα, μέσω του οποίου θα ξεκλειδώνεται τις αναμνήσεις του Shay.

Σε γενικές γραμμές, το concept του Assassin’s Creed: Rogue είναι αρκετά πρωτοποριακό, με έξυπνο σενάριο και σχετικά ωραίες ερμηνείες. Αν και σε πρώτο στάδιο, ο όλος τίτλος φαινόταν ως το απόλυτο μηδενικό απέναντι στο Unity, ως μια τελευταία προχειροδουλειά της Ubisoft για το PS3, καταφέρνει και κλέβει τις παραστάσεις ακόμη και το 2018. Η οπτική ενός Assassin που κατέληξε Templar ήταν και είναι αρκετά κομψή, ενώ καταφέρνει και εξαλείφει τη μονολιθικότητα και τη στασιμότητα προηγούμενων τίτλων. Από την άλλη, η μόνη αρνητική χροιά του όλου concept είναι οι ελάχιστες κορυφώσεις και εκπλήξεις του σεναρίου, που δυστυχώς δεν καταφέρνουν να απογειώσουν τον τίτλο.

Σχετικά με το gameplay το Assassin’s Creed: Rogue ακολουθούσε την τότε “κλασική” συνταγή των Assassin’s Creed, έχοντας ως πρότυπο το Black Flag. Στην ουσία ο τίτλος αποτελεί ένα copy-paste του προηγούμενου, με κάποιες εναλλαγές στους ήρωες, τον εξοπλισμό σας και με λίγες νέες προσθήκες. Μαζί όμως με το κλασικό μοτίβο έρχονται και τα τότε προβλήματα. Ακόμη και στη remaster έκδοση οι δυσλειτουργίες της κάμερας παραμένουν φανερές, με τον Shay να μην ανταποκρίνεται άμεσα σε κάθε εντολή του. Από την άλλη, έντονα είναι και κάποια bugs, τα οποία όμως περιορίστηκαν και δεν μπορούν πλέον να κρασάρουν το παιχνίδι όπως στην αρχική έκδοση.

Συνεχίζοντας, το combat system παραμένει αρκετά οικείο και γνώριμο, ασχέτως με τις νέες αλλαγές που ακολούθησαν από το Unity και έπειτα. Σίγουρα μπορεί να ξινίσει ένα μεγάλο ποσοστό του community το οποίο ήρθε σε επαφή με το Origins, αλλά και πάλι το Rogue παραμένει, σε τελικό στάδιο, αρκετά ευχάριστο και προσεγμένο.

Αυτό βέβαια που κλέβει την παράσταση και παρουσιάζει έντονα σημάδια νοσταλγίας είναι οι κλασικές ναυμαχίες, τις οποίες γνωρίσαμε στο Black Flag και εξελίχθηκαν στο Rogue. Η μαχητική Μόριγκαν επάνω στα κύματα του Βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού με συνδυασμό την αναβαθμισμένη γραφική επένδυση του τίτλου είναι απλά κάτι το μαγευτικό, με το οποίο θα θέλετε να περάσετε ώρες ενασχόλησης.

Ένα ακόμη θετικό χαρακτηριστικό του τίτλου είναι ότι παρουσιάζει άφθονο υλικό προς ενασχόληση. Αν και το main story είναι το μικρότερο που έχουμε συναντήσει σε AC τίτλο, τα υπόλοιπα side quests και η συλλογή των collectibles θα σας πάρουν αρκετές ώρες. Όλα αυτά σε συνδυασμό με το διαθέσιμο dlc υλικό αυξάνουν ακόμη περισσότερο την αξία του τίτλου –ειδικά στη χαμηλή τιμή την οποία βρίσκεται.

Φτάνοντας στο γραφικό τομέα, εδώ η Ubisoft έκανε τρομερή δουλειά, δίνοντας αλλαγές τεραστίου επιπέδου. Η νέα γραφική επένδυση του τίτλου είναι έκδηλη σε μεγάλο βαθμό από την πρωταρχική έκδοση, ενώ θυμίζει κάλλιστα τίτλο νέας γενιάς –τουλάχιστον στις αρχές του PS4. Τα background του Βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού, αλλά και των υπόλοιπων τοπίων είναι αισθητικά όμορφα και προσεγμένα, ενώ τα λοιπά animations και textures σχεδιασμένα στην λεπτομέρεια.

Στα του ήχου το Assassin’s Creed: Rogue δεν έχει τις πιο δυνατές ερμηνείες που έχουμε δει σε AC τίτλο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάποιες κορυφώσεις ή μονόλογοι του Shay δεν δίνουν ρεσιτάλ. Από την άλλη, η μουσική επένδυση και τα sound effects φαίνεται να λειτουργούν ομαλά.

Εν κατακλείδι, το Assassin’s Creed: Rogue Remastered αποτελεί μια δυνατή επιστροφή στη gaming αυλαία και στις κονσόλες νέας γενιάς, με νέα γραφική επένδυση που θυμίζει τίτλο –με τα τωρινά στάνταρ-, αλλά και μια ιστορία έκπληξη για την πορεία του franchise. Αν χάσατε το βιντεοπαιχνίδι πίσω στο PS3, στην τωρινή τιμή, έχοντας και το έξτρα υλικό αποτελεί μια καλή και τίμια αγορά για μελλοντική ενασχόληση.