Το PS4 διαθέτει ήδη πολλά καταξιωμένα παιχνίδια στη φαρέτρα του, πολλά από αυτά αποκλειστικά μάλιστα. Τρανά παραδείγματα είναι τα Uncharted 4, The Last of Us, Horizon: Zero Dawn, Nioh, Nier: Automata, Persona 5. Πιστεύω όμως ότι λίγο-πολύ όλοι έχουμε στο μυαλό μας μερικά παιχνίδια που κατά τη γνώμη μας -πάντα- άξιζαν μία καλύτερη τύχη, είτε από το κοινό είτε από τους κριτικούς ή και από άποψης πωλήσεων. Στο συγκεκριμένο άρθρο λοιπόν πρόκειται να παρουσιάσω μερικά παιχνίδια που κατά την ταπεινή μου άποψη άξιζαν να βρίσκονται σε καλύτερη μοίρα.

Mad Max (2015)

Ένα παιχνίδι που αν και ως open-world δεν είχε την ποικιλία που χρειαζόταν (το ίδιο όμως μπορούμε να πούμε και για τα Assassin’s Creed), πιθανότατα το πλήγωσε η ημερομηνία κυκλοφορίας του (Σεπτέμβριο του 2015 κυκλοφόρησαν Destiny: The Taken King, PES 2016, FIFA 16, καθώς και την ίδια μέρα το MGS V: The Phantom Pain και λίγες μέρες πριν το Until Dawn). Δε λέω ότι πρόκειται από τα καλύτερα παιχνίδια, αλλά το σύστημα μάχης του  και οι μάχες με τα αυτοκίνητα είναι καλοφτιαγμένα και αρκετά διασκεδαστικά, ενώ ο κόσμος πιστεύω ότι αποδόθηκε πιστά στο σύμπαν του Mad Max. Αν και νομίζω ότι όσοι το έπαιξαν το εκτίμησαν, πιστεύω θα μπορούσε να είχε λίγο καλύτερες κριτικές και πωλήσεις για αυτό που είναι. Μπορείτε να διαβάσετε και το review μας εδώ.

Lords of the Fallen (2014)

Μπορεί να μοιάζει πολύ με το Dark Souls -πείτε το και απομίμηση- και να είναι πιο εύκολο, όμως είναι μια καλή προσπάθεια από άγνωστα σχετικά studio. Παρά την κακή ιστορία του και τα ελαττώματά του, το gameplay ήταν διασκεδαστικό και είχε κάποια καλά στοιχεία στο σύστημά του. Επίσης, την εποχή που κυκλοφόρησε δεν υπήρχε Bloodborne, οπότε ήταν ένα καλό υποκατάστατο. Γενικά, ένα action-RPG που κατά τη γνώμη μου αξίζει να παιχτεί. Ο τίτλος αυτός δόθηκε και στο PS Plus οπότε αν το έχετε σας προτείνω να το δοκιμάσετε (ακόμα κι αν όχι πλέον είναι πολύ φθηνό).

Driveclub (2014)

Το Driveclub είναι ένα αποκλειστικό racing game το οποίο πληγώθηκε αρκετά στο launch του, κυρίως λόγω δυσλειτουργίας του online. Παρόλα αυτά, η (διαλυμένη πλέον) Evolution Studios στήριξε πολύ το παιχνίδι με patches τα οποία βελτίωσαν πολλά στοιχεία του παιχνιδιού (πχ. dynamic weather effects) και σιγά-σιγά αναπτύχθηκε σε ένα πολύ άρτιο arcade racing, ενώ έχει και το Bikes (DLC με μοτοσυκλέτες). Βέβαια τώρα κυκλοφόρησε και το Gran Turismo Sport, όμως πλέον μπορείτε να το βρείτε και σε χαμηλή τιμή οπότε είναι μια καλή οικονομική εναλλακτική. Εξάλλου, το ένα πρόκειται για arcade και το άλλο για simulator. Μπορείτε να διαβάσετε και το review μας εδώ.

Yakuza 0 (2017)

Μία από τις σειρές της Sega που στη Δύση βρίσκεται στην αφάνεια. Λόγω αυτού, τα παιχνίδια αυτά έρχονται δύσκολα προς τα εδώ, όμως τελευταία αρχίζει να πηγαίνει καλύτερα. Στην περίπτωση αυτή, μιλάμε για χαμηλές πωλήσεις, αφού από κριτικές το παιχνίδι πήγε πολύ καλά και όσος κόσμος το έπαιξε το εκτίμησε. Το σύστημα μάχης του είναι καλό και η ιστορία βγαλμένη από ιαπωνικό film noir, αλλά το δυνατό του σημείο είναι η ποικιλία από side περιεχόμενο, όπως διασκεδαστικά και άκρως αστεία minigames (karaoke, bowling, διαχείριση καμπαρέ) και ωραίες ιστορίες στα side quests. Φυσικά, ένα must παιχνίδι για όποιον έχει αγάπη για την Ιαπωνία και πιστεύω αξίζει τη στήριξη, ώστε να συνεχίσει κιόλας την πορεία του στη Δύση. Μπορείτε να διαβάσετε και το review μας εδώ.

Ys VIII: Lacrimosa of Dana (2017)

Ένα άκρως διασκεδαστικό JRPG που πιστεύω θα χαρούν και όσοι δεν ασχολούνται ιδιαίτερα με το είδος, λόγω του action και hack n’ slash στοιχείου. (αρχή rant) Πήγε αρκετά καλά από κριτικές, αλλά αν αναλογιστούμε ότι το Final Fantasy XV, το οποίο θεωρώ κατώτερο παιχνίδι, πούλησε εκατομμύρια και αυτό πιθανότατα δε θα φτάσει ούτε ένα εκατομμύριο, πιστεύω ότι αξίζει μια θέση σε αυτό το άρθρο. Αν και »ποιοτικά» (γραφικά, μουσική, cutscenes) σίγουρα δεν το ανταγωνίζεται, ως σύνολο είναι πιο διασκεδαστικό και πιο ολοκληρωμένο και όλα αυτά με μπάτζετ δεν ξέρω κι εγώ πόσο μικρότερο (τέλος rant). Όσοι ενδιαφέρεστε για ένα καλό action-RPG, σας το προτείνω ανεπιφύλακτα, ενώ αποτελεί και πολύ καλή επιλογή για το Vita. Μπορείτε να διαβάσετε και το review μου εδώ.

Anima: Gate of Memories (2016)

Υπάρχουν νομίζω για όλους αυτά τα παιχνίδια (αυτά που λέμε »guilty pleasure» και στα αγγλικά), τα οποία αναγνωρίζουμε ότι »αντικειμενικά» έχουν κάποια προβλήματα, αλλά παρόλα αυτά μας αρέσουν και πιστεύουμε ότι δεν είναι τόσο άσχημα όσο ακούγεται. Για μένα αυτό το παιχνίδι είναι ένα από αυτά. Πρόκειται για ένα παιχνίδι που βασίζεται σε επιτραπέζιο RPG και πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια στήριξης μέσω Kickstarter. Σίγουρα δεν πιστεύω ότι είναι αριστούργημα, αλλά οι κριτικοί νομίζω ότι το βαθμολόγησαν σκληρότερα απ’ότι του άξιζε, ειδικά αν αναλογιστούμε τη χαμηλή τιμή του (αρχική τιμή 20 ευρώ digital και retail). Ένα action-RPG που έχει τα θέματά του (voice acting και platforming κάτω του μετρίου, μικρή ανακρίβεια στα controls), αλλά γενικά ένα διασκεδαστικό RPG με ωραίες ιδέες και αρκετά δύσκολο.

 

Volume (2015)

Ένα top-down stealth indie game που δεν τα πήγε άσχημα στις κριτικές, αλλά ο κόσμος το παρέβλεψε αρκετά. Πρόκειται για ένα παιχνίδι που είναι ξεκάθαρα επηρεασμένο (και μοιάζει πολύ κιόλας) από τα VR Missions του Metal Gear Solid. Απλό και διασκεδαστικό gameplay με μέτρια δυσκολία. Προφανώς και δεν πρόκειται για κάτι επαναστατικό, αλλά ιδιαίτερα στην τιμή που διατίθεται (18 ευρώ και μάλιστα cross-buy, ενώ αυτές τις μέρες είναι προσφορά στα 5 ευρώ) είναι μια καλή επιλογή αν θέλετε κάτι του είδους του. Μπορείτε να διαβάσετε και το review μου εδώ.