Platform: PC, XOne, PS4
Publisher: Electronic Arts
Developer: Respawn Entertainment
Διάθεση: Bandai Namco Hellas
Κυκλοφορία: 28/10/2016

Μετά το πρώτο Titanfall, που κυκλοφόρησε αποκλειστικά για Xbox One και PC, η Respawn Entertainment επιστρέφει δριμύτερη με την κυκλοφορία του Titanfall 2, το οποίο αποτελεί και το ντεμπούτο της σειράς στο PS4. Η publisher εταιρεία είναι για ακόμα μια φορά η ΕΑ, η οποία (δυστυχώς) είχε τη φαεινή ιδέα να κυκλοφορήσει το Titanfall 2 στις 28 Οκτωβρίου, ανάμεσα δηλαδή στις κυκλοφορίες μεγαθήρια στο χώρο των FPS και μιλάω φυσικά για το Battlefield 1 της ίδιας της ΕΑ και το CoD Infinite Warfare της Activision. Η δικαιολογία της ΕΑ είναι πως τα δύο fps (BF1 και Titanfall) απευθύνονται σε διαφορετικό κοινό, το οποίο ναι μεν ισχύει αλλά στις 4 Νοεμβρίου κυκλοφορούσε το CoD Inifinite Warfare, οπότε όλος ο κόσμος ανέμενε το μεγαθήριο της Activision το οποίο μοιράζεται το διαστημικό setting. Με τρία AAA shooters να κυκλοφορούν μέσα σε μικρό διάστημα (πέρα από τις hardware κυκλοφορίες όπως τα PS4 Pro, PSVR, Xbox One S) το περιορισμένο ήδη budget των gamers αναγκαστικά θα προοριζόταν προς τις “ασφαλείς” επενδύσεις των σειρών Battlefield και Call of Duty. Το αποτέλεσμα; Μικρός όγκος πωλήσεων για τον στόχο του Titanfall 2, το οποίο ήδη βλέπει πτώση τιμής ούτε μήνα από την κυκλοφορία του, όπου πλέον ξεκινά κάτω των 40€ σε retail, ενώ ψηφιακά ήδη στο Origin/PS Store κινείται επίσης στα 39.99€. Θεωρώ σίγουρο πως θα υπάρχει προσφορά και ενόψει  12 Deals of Christmas. Το ειρωνικό του πράγματος είναι πως ο CEO της Respawn, Vince Zampella, είχε απέναντι του το παιχνίδι της πρώην του εταιρείας Infinity Ward και μάλιστα πακέτο με τη remastered έκδοση του Modern Warfare, ενός παιχνιδιού που ο ίδιος δημιούργησε και εξύψωσε όλο το CoD franchise!

You’ve referred to Call of Duty as “your baby.” Is it weird to have Titanfall 2 come out so close to the remastering of Modern Warfare?
It definitely feels a little odd. Call of Duty: Infinite Warfare is from my old studio, that I built. And they’re repackaging my old game that I built, on a brand that I built. So it’s kind of like you’re throwing it all against me. OK, I can live with it.

-Vince Zampella (via Glixel.com)

Η καλύτερη πίστα του παιχνιδιού, “Effects and Cause”
Η καλύτερη πίστα του παιχνιδιού, “Effects and Cause”

Τεχνικός Τομέας

Ξεκινώντας από τον τεχνικό τομέα του παιχνιδιού, να αναφέρουμε πως το Titanfall 2 στηρίζεται στην Source Engine, φυσικά ανανεωμένη, η οποία μάλιστα καταφέρνει θα σταθεί επάξια στο ύψος της. Τα γραφικά του τίτλου είναι πολύ καλά, χωρίς όμως να υπάρχει ο WOW factor όπως έχουμε δει σε ανταγωνιστικές υλοποιήσεις με νέες μηχανές γραφικών. Αντιθέτως, η μηχανή γραφικών του παιχνιδιού και το όλο στήσιμο των πιστών δείχνουν πως η απαίτηση των devs ήταν η γρήγορη εμπειρία των 60fps που θεωρείται ιδανική για ένα first person shooter. Ποτέ δε θα βρεθούμε σε μεγάλους ανοιχτούς χώρους, οι οποίοι απαιτούν μεγάλη ιπποδύναμη, αντιθέτως θα βρισκόμαστε γενικά σε περιορισμένα χωροταξικά σκηνικά, είτε αυτά είναι ένας δασικός πλανήτης, μια επιστημονική εγκατάσταση ή ένα κυνηγητό στο αέρα. Ταυτόχρονα όμως, ο σχεδιασμός των πιστών είναι τόσο έξυπνα δομημένος, που μας δίνεται η αίσθηση ότι διανύουμε τεράστιες πίστες σε διαφορετικά περιβάλλοντα και chapters, ενώ στην ουσία μπορεί να είμαστε σε μία βάση, να έχουμε μετακινηθεί σε 2-3 διαφορετικά σημεία αλλά να έχουμε κάνει τόσες εντυπωσιακές μάχες και να έχουμε ολοκληρώσει τόσο διαφορετικά objectives που πραγματικά έχει εξαλειφθεί οποιαδήποτε στιγμή βαρεμάρας και επανάληψης. Τα γραφικά είναι καθαρά, τα εφέ φωτισμού και εκρήξεων πολύ ατμοσφαιρικά και τα textures, ειδικά των φυσικών επιφανειών, πολύ αληθοφανή, ενώ όσοι τυχεροί έχετε στην κατοχή σας το PS4 Pro ετοιμαστείτε για ακόμα καλύτερο οφθαλμόλουτρο (και σε 4Κ upscale) με τα γραφικά να αγγίζουν τα high settings της έκδοσης για PC. Φυσικά, κορυφή αγγίζει η έκδοση για PC, όπου με τα settings όλα στο μέγιστο και τα textures στην επιλογή ‘Insane” δεν υπάρχει ίχνος θολούρας ή aliasing, με την γραφική πιστότητα να απογειώνεται. Όπως προείπα, η μηχανή γραφικών δείχνει πως είναι ελαφριά και με καλό scalability, οπότε ακόμα και οι κάτοχοι του απλού PS4 θα μείνετε παραπάνω από ευχαριστημένοι με την απόδοση των γραφικών και θα ευχαριστηθείτε ένα σύγχρονο τεχνικά shooter. Προσωπικά, τερμάτισα το campaign και έπαιξα πολλές ώρες multiplayer στο απλό PS4, χωρίς ίχνος προβλήματος και εντυπωσιασμένος από τα γραφικά, ενώ οι εντυπώσεις μου από τον τεχνικό τομέα απογειώθηκαν στο δεύτερο playthrough μου σε high end PC.

Ηχητικά το παιχνίδι παραμένει εντυπωσιακό και σας προτείνω ένα καλό ζευγάρι ακουστικά με καλό μπάσο, ώστε να απολαύσετε τα εφέ πυροβολισμών και εκρήξεων. Τα όπλα έχουν το βάρος που πρέπει, ειδικά όταν μιλάμε για πυροβόλα και κάθε πυροβολισμός φέρει και το ανάλογο τράνταγμα αλλά και ηχητικό εφέ που γεμίζει τα ηχεία. Φυσικά όταν είμαστε με τον Τιτάνα μας, τότε η απόλαυση των πυροβολισμών γίνεται ακόμα μεγαλύτερη είτε φέρουμε οπλοπολυβόλο, είτε rocket launcher. Εκεί που θέλω να σταθώ και να δώσω τα πραγματικά συγχαρητήρια είναι στον ηθοποιό που έκανε τα voice overs για τον BT-274, τον Titan δηλαδή που μας συνοδεύει στο campaign. Ο Glenn Steinbaum κάνει εξαιρετική δουλειά και δίνει έναν πολύ αρεστό χαρακτήρα στο τεράστιο mech, που πραγματικά αποτελεί τον “αδερφό”-μαχητή μας και δένει τον παίκτη εύκολα μαζί του. Η δε χροιά της φωνής του παραπέμπει εξαιρετικά πολύ στη φωνή του Optimus Prime, όπως την γνωρίζουμε από τα παιδικά μας χρόνια (αλλά και τις τελευταίες ταινίες), κάτι που ίσως υποσυνείδητα μου φαίνεται ότι καλύτερο για ένα Mech.

Campaign

Κάτι που έλειπε από το πρώτο Titanfall ήταν ένα παραδοσιακό Campaign Mode με ιστορία που ακολουθεί ο παίκτης. Βασικά υπήρχε ένα είδους campaign και στο πρώτο, το οποίο στην ουσία ήταν online matches, έξω από την συνηθισμένη πορεία ενός Story Mode, κάτι που η εταιρεία υποσχέθηκε και άλλαξε στο Titanfall 2. Το campaign mode του Titanfall 2 είναι από τα πιο διασκεδαστικά πράγματα που έχω παίξει φέτος στην κονσόλα μου και μακάρι να διαρκούσε πάνω από, τις σύνηθες πλέον, 6-7 ώρες gameplay. Για να μην παρεξηγηθώ και φαίνομαι υπερβολικός, το campaign του σίγουρα δεν είναι το κάτι εξαιρετικό που θα μείνει στην ιστορία των FPS, απλά είναι τόσο καλό και διαφορετικό με ποικιλία στο gameplay, όπου λόγω των φτωχών υλοποιήσεων από ανταγωνιστικά franchises των τελευταίων ετών, το “πολύ καλό” μοιάζει εξαιρετικό στα μάτια μου. Το σενάριο από μόνο του δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο να πει, αλλά είναι τόσο αριστοτεχνικά δεμένο με το δίδυμο το πρωταγωνιστών και το σχεδιασμό των πιστών, που η ιστορία που ξετυλίγεται μας κρατά κολλημένους. Εμείς, μετά το θάνατο του επικεφαλή μας, γινόμαστε Pilots, οδηγοί δηλαδή των Titans με τους οποίους αποκτούμε ένα είδους σύνδεσης και αλληλοεξάρτησης. Με συνοδοιπόρο μας τον BT-7472 θα πορευτούμε είτε ως Ένα ή χωριστά και ένας να βοηθάει τον άλλον, ενώ υπάρχουν και διάλογοι με επιλογές, που απλά δίνουν έναν ανάλαφρο τόνο στη σχέση ανθρώπου με Τεχνητή Νοημοσύνη, χωρίς να επηρεάζουν όμως την εξέλιξη της ιστορίας. Το όλο highlight της υπόθεσης είναι ο σχεδιασμός στις πίστες που ξεφεύγει από τα καθιερωμένα corridor shooters και σε ορισμένες φορές φέρνει και λίγο σε Portal. Ειδικότερα 3-4 σημεία του campaign κρίνονται εξαιρετικά και ευφυέστατα, παράδειγμα προς μίμηση θα έλεγα προς αντίπαλα franchises. Υπάρχουν ορισμένοι gameplay μηχανισμοί, που χωρίς να κάνω spoil, θα μπορούσαν να αποτελούσαν ένα παιχνίδι μόνοι τους ή να γινόταν χρήση καθ’όλο το story. Εδώ το παιχνίδι έχει τόσα να δείξει που απλά εναλλάσσει τους μηχανισμούς ανά πίστα ώστε να κρατάει το ενδιαφέρον μας ζωντανό και πραγματικά με εξέπληξε ευχάριστα. Εκεί που θα ήθελα λίγο παραπάνω δουλειά, πέρα από το να είχε μεγαλύτερη διάρκεια, είναι η καλύτερη υλοποίηση των boss battles (ας πούμε). Συγκεκριμένα, ερχόμαστε αντιμέτωποι με 4 μισθοφόρους που έχουν τα δικά τους custom Titans αλλά αν εξαιρέσουμε τον ιπτάμενο Titan, οι υπόλοιποι ξεχωρίζουν με το παρουσιαστικό τους μεν αλλά σαν μάχη δεν προσφέρει ιδιαίτερες συγκινήσεις, απλά λίγο πιο δύσκολοι από ένα απλό mech που συναντάμε πολλάκις στο παιχνίδι. Αυτό συνδέεται και με την ΑΙ του παιχνιδιού που δεν διεκδικεί δάφνες εξέλιξης και βαδίζει στα γνωστά βατά μονοπάτια όλων των σύγχρονων shooters.

Multiplayer Mode

Φυσικά, ο λόγος ύπαρξης τέτοιων παιχνιδιών είναι το multiplayer καθώς εκεί “βγάζει τα λεφτά του”, καλό το campaign mode και προσωπικά θέλω όχι μόνο να υπάρχει σε κάθε shooter αλλά να είναι και προσεγμένο, αλλά τις δεκάδες/εκατοντάδες ώρες οι gamers τις ξοδεύουν σε ένα καλό multiplayer game. Και ευτυχώς το Titanfall 2 έρχεται να εκπληρώσει κάθε μας επιθυμία σε αυτό τον τομέα. Πατάει πάνω στα χνάρια του προκατόχου του και βελτιώνεται από κάθε άποψη. Οι πίστες έχουν όλες πολύ καλό σχεδιασμό και προσωπικά δε βαριέμαι να παίζω ούτε μία, κρατώντας μια ισορροπία μεταξύ ανοιχτών και κλειστών χώρων. Το vertical gameplay φυσικά είναι στα καλύτερα του εδώ καθώς το wall running σε συνδυασμό με την ύπαρξη γάντζου είναι από τα βασικά για την κίνηση μας και όπως φαντάζεστε η κινητικότητα των παικτών είναι φρενήρης. Ανά δευτερόλεπτα βρίσκεσαι να τρέχεις στο έδαφος, να τρέχεις πλαγίως σε τοίχο, να ίπτασαι προς κάποια σκεπή ενός κτηρίου, να πηδάς πάνω σε αντίπαλο Titan και να κάνεις rodeo, να καλείς τον δικό σου Τιτάνα, να μπαίνεις μέσα και να μάχεσαι με άλλους Τιτάνες, να αφήνεις τον Τιτάνα σου να μάχεται μόνος του και εσύ να την κάνεις κυνηγώντας τους πιλότους τον οποίον σκοτώνεις στον αέρα όταν αυτός έχει εκτιναχθεί από τον κατεστραμμένο του Titan… Το παραπάνω σκηνικό είναι μια απλή καθημερινότητα σε ένα Multiplayer game του Titanfall 2.

Γενικά όπως φαντάζομαι καταλάβατε, μιλάμε για ένα γρήγορο shooter που απαιτεί αντανακλαστικά και άμεσες κινήσεις για να επιβιώσεις στην μάχη, φυσικά όταν καλείτε τον Titan της επιλογής σας τότε ο ρυθμός αλλάζει, το gameplay μεταμορφώνεται και εσείς γίνεστε πιο βαρύς σε κίνηση αλλά θανατηφόρος για κάθε πιλότο στο πέρασμα σας, έχοντας ως πραγματικούς αντιπάλους μόνο τους απέναντι Titans. Αυτή η ποικιλία και η εναλλαγή στο gameplay είναι για μένα το κλειδί της επιτυχίας του multiplayer καθώς δεν υπήρξε στιγμή που να βαρέθηκα ένα match και να περιμένω πως και πως να τελειώσει. Επίσης, υπάρχει αυτή η αίσθηση συνεχούς progression, καθώς με κάθε μάχη κάτι ξεκλειδώνεται, είτε αυτό είναι οπλισμός είτε απλά skins. Εδώ να επισημάνουμε πως οι δημιουργοί υπόσχονται την συνεχή υποστήριξη του τίτλου με νέο περιεχόμενο, χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση, ενώ λάμπει δια της απουσίας του το season pass, κάτι εξαιρετικά σπάνιο (δυστυχώς για το είδος). Το παραπάνω μόνο χαρά σκορπάει στους fans καθώς δείχνει επιτέλους σεβασμό στο fanbase, το οποίο προφανώς και θα βοηθηθεί ώστε να μεγαλώσει μετά από το φιάσκο που περιγράφω στην εισαγωγή του review. Ήδη ετοιμάζεται το πρώτο update το οποίο θα φέρει νέο όπλο, Titan Kits και έναν νέο χάρτη από το πρώτο Titanfall, ενώ γίνεται και η εισαγωγή micro transactions τα οποία υπόσχονται πως θα είναι αποκλειστικά για cosmetics αντικείμενα.

“We will have no in-game currency exchange. No locked loot boxes, crafting shards or pay-to-win weaponry. No RNG,” […] “If you see something you like, you buy it and that’s it. These in no way effect stats and are purely cosmetic.”

Στα των Modes τώρα, υπάρχουν τα απλά Pilots Vs Pilots (μόνο πιλότοι), Last Titan Standing (μόνο Τιτάνες), Capture the Flag, Free for All, Hardpoint με τα Attrition και Bounty Hunter να ξεχωρίζουν. Ειδικότερα το Bounty Hunter αναδεικνύεται από τα αγαπημένα μου modes, στο οποίο οι δύο αντίπαλες ομάδες μαζεύουν χρήματα σκοτώνοντας στρατιώτες της ΑΙ και μέσα σε ένα χρονικό διάστημα πρέπει να “καταθέσουν” τα λεφτά τους στην τράπεζα που υπάρχει στον χάρτη, νικητής κρίνεται η ομάδα με τα περισσότερα χρήματα. Φυσικά φαντάζεστε τι γίνεται όταν πλακώνουν όλοι πάνω όπου εμφανίζονται στρατιώτες ΑΙ ή στην τράπεζα, ενώ κάθε kill αντιπάλου μας δίνει τα μισά λεφτά που έχει πάνω του. Θα προτιμούσα βέβαια μία πιο challenging AI ώστε αν είναι ο πραγματικός τρίτος παίκτης του mode, ενώ τώρα απλά μιλάμε για bots που τα ρίχνουμε πανεύκολα.

Εν κατακλείδι, το Titanfall 2 πρόκειται σίγουρα για ένα από τα καλύτερα FPS των τελευταίων ετών και προσφέρει άφθονη διασκέδαση και φρεσκάδα στο είδος. Δείχνει ότι το franchise έχει ψωμί να μας δώσει, αν και οι πωλήσεις του κατακρεουργήθηκαν από το πρόγραμμα κυκλοφορίας του. Ακόμα και έτσι όμως αναδεικνύεται ποιοτικότερο του ανταγωνισμού, όχι μόνο στο ίδιο είδος αλλά και πολλών άλλων ΑΑΑ κυκλοφοριών που κατέκλυσαν την αγορά τους μήνες Οκτώβριο-Νοέμβριο και απογοήτευσαν είτε με την ποιότητα τους είτε με τις πωλήσεις τους. Προσωπικά, όταν ένα παιχνίδι με κάνει να ανυπομονώ να το ξαναπαίξω πως και πως, τι στιγμή που περνάνε από τα χέρια μου το 90% των νέων κυκλοφοριών κάθε μήνα, ε δε μπορεί, κάτι έχει κάνει πολύ σωστά.