Platform: PC, Xbox One, PS4, Switch
Publisher: SEGA
Developer: SegaSoft, PagodaWest Games
Διάθεση: Zegetron S.A.
Κυκλοφορία:15/08/2017

Πέρασαν 25 «μόλις» χρόνια από τη πρώτη μου επαφή με τον Sonic τον σκαντζόχοιρο στο θρυλικό Sega Megadrive και η αλήθεια είναι ότι είναι από τους τίτλους που έχω στα αγαπημένα μου. Μπορεί η δημοτικότητα του να μην είναι στα ίδια επίπεδα, χάρη στους μέτριους τίτλους που μας έχει δώσει η Sega τα τελευταία χρόνια, αλλά στην εποχή των 16 Bit η μασκότ της εταιρείας κόντραρε στα ίσια τον Mario και αν μη τι άλλο είχε γνωρίσει τεράστια επιτυχία. Κύριο προσόν η ασύλληπτη ταχύτητα, τα όμορφα γραφικά που είχαν σαν αποτέλεσμα κάποια από τα καλύτερα 2D platform παιχνίδια. Το Sonic Mania προσπαθεί να επαναφέρει τον ήρωα μας στις ρίζες και το παιχνίδι είναι ουσιαστικά ο διάδοχος των τίτλων του Megadrive. Μπορεί όμως η πετυχημένη φόρμουλα να σταθεί επάξια μετά από τόσα χρόνια; Για να δούμε παρακάτω…

Ξεκινώντας με το σενάριο του Sonic Mania, που φυσικά ελάχιστα απασχολεί, ξεκινάει μετά τα γεγονότα του Sonic & Knuckles και αφού η τριάδα των ηρώων μας έσωσε το Angel Island. Ωστόσο μια παράξενη τεράστια ενέργεια ανιχνεύεται στο νησί και οι Sonic, Tails και Knuckles θα τρέξουν για να δούνε τι συμβαίνει. Όμως τα ρομπότ του Eggman φτάνουν πρώτα και βρίσκουν ένα περίεργο αντικείμενο το Phantom Ruby που τα μεταμορφώνει σε The Hardboiled Heavies δίνοντας τους νέες δυνάμεις και εμφάνιση. Όλοι μαζί μεταφέρονται στη κλασική Green Hill Zone και το κυνήγι για την ανάκτηση του Phantom Ruby ξεκινάει, ενώ στη διεκδίκηση φυσικά μπαίνει και ο Dr Robotnik… Τίποτα το ιδιαίτερο, αλλά και ποιος νοιάζεται.

Αυτό που μετράει είναι το gameplay και αυτό θα ευχαριστήσει αν μη τι άλλο όλους τους fan των αρχικών 2D τίτλων. Από την αρχική οθόνη με το «Segaaa» να ακούγεται δυνατά και τις γνώριμες πίστες με το soundtrack της εποχής θα σας ξυπνήσουν τις ευχάριστες αναμνήσεις των παιδικών σας χρόνων μιλώντας βέβαια για τους λίγο μεγαλύτερους gamers, που συνεχίζουμε ακόμα και σήμερα να απολαμβάνουμε το αγαπημένο μας χόμπι. Αυτοί λοιπόν είναι που θα εκτιμήσουν περισσότερο το Sonic Mania,  αλλά και οι νεότεροι που θέλουν να παίξουν ένα καλό platform που ταυτόχρονα θα λειτουργήσει και ως μάθημα ιστορίας μπορούν να το δοκιμάσουν. Το παιχνίδι μένει απόλυτα πιστό στις ρίζες του και περιέχει 12 ζώνες από δύο επίπεδα η κάθε μία. Ανάμεσα σε αυτές υπάρχουν κλασικές από τα παλιότερα παιχνίδια που είναι επανασχεδιασμένες και νέες δημιουργίες που στέκονται πολύ καλά και διατηρούν το ύφος. Κάθε πίστα έχει το boss fight στο τέλος που δεν είναι και ιδιαίτερα μεγάλης δυσκολίας, αλλά έχουν ποικιλία, καθώς θα παίξουμε μέχρι και ένα γύρο Dr. Robotnik’s Mean Bean Machine, ένα puzzle παιχνίδι πρόγονος του Puyo Puyo για όσους το θυμούνται. Εκτός όπως από το Story Mode υπάρχει και το 1 εναντίον 1 σε local multiplayer με χωρισμένη οθόνη και το time attack που προσπαθούμε να τελειώσουμε το κάθε act στον καλύτερο δυνατό χρόνο, ενώ υπάρχουν και τα απαραίτητα online leaderboards.

Φυσικά αυτό που έκανε τον Sonic να ξεχωρίζει ήταν το απλό, γρήγορο και διασκεδαστικό gameplay και εδώ παραμένει ίδιο και απαράλλακτο με αυτό της 16 bit εποχής. Οι πίστες έχουν σχεδιαστεί με την ταχύτητα κατά νου, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει χώρος για εξερεύνηση, το αντίθετο μάλιστα. Υπάρχουν διάφορα μονοπάτια που μπορούμε να ακολουθήσουμε σε κάθε πίστα και αρκετά unlockables και μυστικά, οπότε υπάρχει replayability για να ξαναπαίξουμε αρκετές φορές τις ίδιες πίστες. Το παιχνίδι αναμιγνύει έξοχα τα καλύτερα στοιχεία των αρχικών τίτλων, όπως το save system του Sonic 3 (ναι πλέον δε θα αντέχαμε να παίζουμε ένα παιχνίδι από την αρχή μέχρι το τέλος χωρίς save, όπως τότε το Sonic 1 στο Megadrive) και τα  bonus stages των Sonic CD και του Sonic 3. Εδώ να προσθέσουμε ότι υπάρχει και μια 13η ζώνη που φανερώνει το πραγματικό τέλος του παιχνιδιού, αλλά θα χρειαστεί να μαζέψετε και τα 7 Chaos Emeralds από τα bonus stages, που δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Εκτός του Sonic υπάρχουν και οι Tails και Knuckles που έχουν διαφορετικές ικανότητες και μας δίνουν δυνατότητα να παίξουμε λίγο διαφορετικά. Ο Tails μπορεί να πετάξει χρησιμοποιώντας την ουρά του, ενώ ο Knuckles έχει την ικανότητα να σκαρφαλώνει στους τοίχους.

Ο χειρισμός είναι πανεύκολος και χρειάζεται μόλις ένα πλήκτρο για τα άλματα και τον αναλογικό μοχλό για την κίνηση στο χώρο. Το κύριο προσόν του Sonic είναι η ταχύτητα, αλλά ευτυχώς υπάρχει μεγαλύτερη ακρίβεια στις κινήσεις μας σε σχέση με το παρελθόν. Μαζεύουμε δαχτυλίδια που μας δίνουν τη δυνατότητα αν πέσουμε πάνω σε αντίπαλο ή σε κάποιο εμπόδιο όπως τα καρφιά να μη χάνουμε απευθείας και να συνεχίζουμε, οπότε πάντα πρέπει να έχουμε στη κατοχή μας. Το spin attack είναι μια κίνηση που χρησιμοποιούμε αρκετά και ο Sonic όταν έχει μεγάλη ταχύτητα και πατήσουμε κάτω στον μοχλό γίνεται μια μπάλα και μπορεί να καταστρέψει αντιπάλους στο πέρασμα του ακόμα και τοίχους που οδηγούν σε μυστικά περάσματα. Η απλότητα ήταν ένα από τα ατού στην εποχή των 16 bit και μπορεί εύκολα ο οποιοσδήποτε να το δοκιμάσει. Γενικά δε θα αντιμετωπίσετε καμία δυσκολία και δεν υπάρχουν πολύπλοκες κινήσεις για να μας προβληματίζουν.

Στα του τεχνικού τομέα το παιχνίδι μπορεί να μοιάζει ως μια HD έκδοση των παλιότερων τίτλων, αλλά έχει γίνει καλή δουλειά. Τα animations είναι εξαιρετικό, το frame rate σταθερό, ενώ και τα backgrounds έχουν περισσότερες λεπτομέρειες. Μπορεί να διατηρείται πιστό κοντά στις 16 bit εκδόσεις, όμως υπάρχουν περισσότερα και πιο ζωντανά χρώματα (εδώ μου έρχεται στο μυαλό η κόντρα με τα 64 χρώματα στην οθόνη που υποστήριζε το Megadrive σε σχέση με τα 256 του Super NES). Μπορεί ορισμένοι να ξενίσουν που η Sega δε προσπάθησε να εκμοντερνίσει πλήρως το Sonic Mania, αλλά προσωπικά θεωρώ ότι ήταν καλύτερη η επιλογή που έγινε, καθώς μη ξεχνάμε ότι πρόκειται για έναν επετειακό τίτλο που ποντάρει και στο συναίσθημα της νοσταλγίας. Ηχητικά ισχύουν πάνω κάτω τα ίδια με τα μουσικά κομμάτια που ακούγονται να είναι remaster των παλιών, αλλά υπάρχουν και καινούριες συνθέσεις που ταιριάζουν απόλυτα στο ύφος του παιχνιδιού.

Το Sonic Mania έρχεται να μας υπενθυμίσει γιατί ο μπλε σκαντζόχοιρος έγινε σήμα κατατεθέν της Sega στις αρχές του 90 και το gameplay του μπορεί να σταθεί εύκολα και στη σημερινή εποχή. Νομίζω είναι αυτονόητο ότι όσοι μεγάλωσαν με τα Sonic στο Megadrive θα πρέπει ήδη να το έχουν στη κατοχή τους, ενώ και οι νεότεροι που θέλουν να δοκιμάσουν ένα εξαιρετικό λίγο old school platform μπορούν να το δοκιμάσουν και θα το καταευχαριστηθούν. Είναι ο τίτλος Sonic που περιμέναμε εδώ και τόσα χρόνια και μας αποζημιώνει για τις διάφορες μετριότητες που έχουν κυκλοφορήσει κατά καιρούς τα τελευταία χρόνια. Μακάρι και το Sonic Forces που κυκλοφορεί τον επόμενο μήνα να είναι παρόμοιας ποιότητας και να συντελέσει και αυτό στην άνοδο του αγαπημένου μας ήρωα.