Platform: PS4, PC, XboxOne
Publisher: Blizzard Entertainment
Developer: Blizzard Entertainment
Διάθεση: IGE Group
Κυκλοφορία: 24/05/2016

Με τη Blizzard να «διδάσκει» σε κάθε gaming είδος με το οποίο αποφασίζει να ασχοληθεί, λογικό ήταν να περιμένουν όλοι πως και πως το επόμενο βήμα της εταιρείας. Μετά το ναυάγιο του Project Titan, η Blizzard αναδιοργάνωσε τις δυνάμεις της και εγένετο Overwatch! Με τη στροφή της, επιτέλους, στις κονσόλες, το Overwatch έρχεται day one στο PS4 και μπορούμε να πούμε πως του ταιριάζει γάντι! Δε θα μας κάνει εντύπωση αν δούμε να ανακοινώνεται κάποια console edition του Heartstone μέσα στις μέρες της Ε3 2016..

Το Overwatch αποτελεί μια μεστή multiplayer εμπειρία, επικεντρωμένη σε ένα και μόνο σκοπό, τη σύντομη και εθιστική Online διασκέδαση. Θα ξεκινήσω με αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο και νομίζω κάνει το Overwatch να ξεχωρίζει. Μιλάω για τους 21 χαρακτήρες, οι οποίοι διαφέρουν τόσο πολύ μεταξύ τους, ενώ απαιτούν τελείως διαφορετική φιλοσοφία παιξίματος από τον παίκτη. Χωρισμένοι σε 4 κατηγορίες (offence, defence, tank, support), ο καθένας τους έχει το δικό του χαρακτήρα και ξεχωριστές ιδιότητες/όπλα. Θα χρειαστεί να αφιερώσετε αρκετά sessions στον καθένα τους, προκείμενου να εκτιμήσετε και να καταλάβετε τα ελαττώματα/προτερήματα τους. Δυστυχώς δεν υπάρχει campaign mode στο παιχνίδι και ακόμα χειρότερα δεν υπάρχει το παραμικρό backstory για τον κάθε χαρακτήρα, προκειμένου ο παίκτης να μάθει την ιστορία του καθενός και να επενδύσει περισσότερο συναισθηματικά πάνω του. Μοναδικός τρόπος είναι τα shorts animations που έχει δημιουργήσει η Blizzard για τους χαρακτήρες και μπορείτε να βρείτε online.

overwatch-screen

 Γενικά το Overwatch στηρίζεται στο ρητό «easy to play, hard to master«. Ο καθένας μπορεί στην πρώτη του επαφή με τον τίτλο να μπει κατευθείαν στο ψητό, διαλέγοντας ένας από τους εύκολους χαρακτήρες πχ Soldier 76, να πετύχει μερικά kills, αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός του παιχνιδιού. Απαιτείται επένδυση χρόνου σε όλους τους χαρακτήρες προκειμένου να κατανοήσετε τα counter του καθενός, ποιος χαρακτήρας δηλαδή είναι το «αντίθετο» του άλλου, καθώς και ποιοι χαρακτήρες δένουν τέλεια σε μια επιθετική ή αμυντική ομάδα, γιατί το Overwatch είναι ένα ομαδικό παιχνίδι.  Η ομαδικότητα του παιχνιδιού ίσως ξενίσει τους μοναχικούς παίκτες που έχουν συνηθίσει σε άλλου τύπου Multiplayer games, αλλά εμένα ήταν άλλο ένα στοιχείο που με εντυπωσίασε πραγματικά. Εννοείται πως κάθε στοιχείο του παιχνιδιού έχει σκοπό να ενισχύσει την ομαδικότητα. Έπιασα τον εαυτό μου πολλές φορές να επιλέγει χαρακτήρα βάση των αναγκών της ομάδας, αν πχ δεν υπήρχε support ή tank και όχι βάσει των προσωπικών μου προτιμήσεων. Το ιδανικό μείγμα της ομάδας είναι αυτό που θα οδηγήσει στην νίκη, ενώ ο συνδυασμός μεταξύ των χαρακτήρων πολλές φορές φέρνει την ανατροπή στο ματς και στην διεκδίκηση του objective. Είναι από τα ελάχιστα παιχνίδια που είδα να επιλέγονται πάντα (και) support χαρακτήρες και όχι μόνο cool offence ή defence ήρωες, προσωπικά από τους αγαπημένους μου χαρακτήρες είναι ο Zenyatta, ενώ έδινα απλόχερα ευχές σε όποιον διάλεγε Symmetra και έβαζε την τηλεμεταφορά, γλυτώνοντας μας χρόνο από το starting point έως την καρδιά του objective όπου μπορεί να κρινόταν η μάχη. Η ομαδικότητα κρίνεται και μετά το τέλος του ματς, καθώς δεν υπάρχουν K/D ratio αλλά το παιχνίδι ξεχωρίζει τους 5 καλύτερους ήρωες και από τις δύο πλευρές βάση της συνεισφοράς τους στον αγώνα και καλεί όλους τους συμμετέχοντες να ψηφίσουν τον αγαπημένο τους. Αυτό μπορεί να είναι η πρόκληση του μεγαλύτερου συνολικού damage, του μεγαλύτερου healing, ή των περισσότερων kills. Δεν είναι τυχαίο πως το Overwatch είναι το μοναδικό  ανταγωνιστικό multiplayer παιχνίδι στο οποίο δεν κάθισα να σκεφτώ ΠΟΤΕ πόσα kills και deaths είχα, ούτε από περιέργεια.

Εξίσου ομαδικά είναι και τα, περιορισμένα, modes του παιχνιδιού. Αν και πιθανότατα θα προστεθούν αργότερα και άλλα, τα τωρινά modes είναι απελπιστικά ελάχιστα. Ουσιαστικά μιλάμε για 3 modes (control, escort και assault) ενώ υπάρχει και το hybrid του συνδυάζει δύο από τα παραπάνω εναλλάξ αν γύρο. Τα modes μοιάζουν μεταξύ τους και  έχουμε να κάνουμε με capture points και στο escort απλά συνοδεύουμε ένα όχημα από το σημείο Α στο σημείο Β με τους αντιπάλους να έχουν στόχο να μας καθυστερήσουν ώστε να μας τελειώσει ο χρόνος που έχουμε στη διάθεση μας. Λάμπουν δια της απουσίας τους modes όπως Team Deathmatch ή Capture the Flag,  το οποίο πολύ πιθανόν να δούμε στο μέλλον. Αξιοπρόσεκτο είναι το γεγονός πως μας δίνεται η δυνατότητα σε κάθε θάνατο μας να αλλάζουμε ήρωα, κάτι που δίνει μια δυναμική στις μάχες και αλλάζει συνεχώς το τοπίο καθώς οι ομάδες προσαρμόζονται κάθε φορά στα νέα δεδομένα και υπάρχει μια συνεχής ροή στρατηγικής σκέψης στους παίκτες.

Οι πίστες που υπάρχουν στο παιχνίδι είναι 12 και δανείζονται στοιχεία από διάφορες περιοχές της Γης, μεταξύ τους και τα ελληνικά νησιά με την Ilios, ενώ συνδέονται αισθητικά με κάποιους από τους ήρωες μας και την καταγωγή τους. Αρκετά ποικιλόμορφες και διαφορετικές μεταξύ τους, δεν υπήρξε κάποια η οποία να μη μου αρέσει. Υπάρχουν βέβαια κάποια σημεία σε ορισμένες που ευνοούν πολύ τους αμυνόμενους καθώς διαθέτουν chokepoints, στενά σημεία δηλαδή, πχ μια πόρτα, στην οποία συγκεντρώνεται όλη η δράση αναγκαστικά και αν οι αμυνόμενοι είναι σωστά οργανωμένοι, τότε είναι ας πούμε εξαιρετικά δύσκολο να σπάσεις την άμυνα.

Εξαιρετικές είναι οι εντυπώσεις μου από τον τεχνικό τομέα του Overwatch. Υιοθετώντας ένα αλά Pixar ύφος στα γραφικά, η Blizzard εξασφαλίζει στην ουσία πως τα γραφικά του παιχνιδιού της δε θα ξενίζουν μετά από χρόνια και δε θα θεωρούνται ξεπερασμένα. Πολύχρωμα, με όμορφο σχεδιασμό από το χαρισματικό χέρι των καλλιτεχνών της Blizzard, δίνουν έναν ξεχωριστό τόνο στο παιχνίδι ενώ ταυτόχρονα δείχνει πως το Overwatch στοχεύει ένα ευρύ κοινό όλων των ηλικιών, με γραφικά τύπου animation ταινιών Pixar και απουσία αίματος, παρά τη βία. Αυτός ο καρτουνίστικος σχεδιασμός βέβαια ευνοεί και την απόδοση του παιχνιδιού, ειδικά στις κονσόλες, όπου πετυχαίνει τα 60fps στα 1080p. Ηχητικά, συνοδεύεται από ένα όμορφο soundtrack μεν, ψιλοαδιάφορο δε. Εκεί που ξεχωρίζει είναι στα voice overs των ηρώων με πολλές αστείες ατάκες να εναλλάσσονται ακόμα και μεταξύ των ηρώων, ενώ έχουν την κατάλληλη χροιά και πιστότητα που ταιριάζει στον χαρακτήρα του κάθε ήρωα.

Φυσικά δε λείπουν τα microtransactions που, ευτυχώς, έχουν να κάνουν μόνο με διάφορα cosmetics όπως skins, emotes και voice lines, ενώ δεν απαιτείται η αγορά τους, μιας και ανεβαίνοντας level κερδίζουμε lootboxes τα οποία ανοίγουμε και μπορούμε να πετύχουμε το οποιοδήποτε cosmetic. Παρόλα αυτά, όταν μιλάμε για ένα full price τίτλο, νομίζω πως τα microtransactions μπορούσαν να παραληφθούν και τα διάφορα cosmetics να δίνονται ως ανταμοιβή στους παίκτες σε κάθε level up, μιας και απουσιάζει κάποιο leveling system για τους ήρωες.

Περνάω στο συμπέρασμα μου για το Overwatch. Είναι άλλο ένα διαμάντι από την Blizzard και αξίζει τα διάφορα δεκάρια που απέσπασε από Μέσα του εξωτερικού; Οι απαντήσεις επιγραμματικά είναι ΝΑΙ και ΟΧΙ αντίστοιχα. Ναι, είναι ένας τίτλος διαμάντι από την συνήθης ύποπτη Blizzard. Προσφέρει καθαρό, απλό και εθιστικό gameplay που σε κάνει να κολλάς και να λες «άντε ακόμα ένα γύρο», ενώ ταυτόχρονα όσοι επενδύσουν χρόνο στους ήρωες, θα γίνουν masters σε κάθε μάχη. Η εταιρεία έχει υποσχεθεί πως κάθε επιπλέον περιεχόμενο από modes, ήρωες κτλ θα διατεθεί δωρεάν, κάτι που αυξάνει την αξία του παιχνιδιού ως επένδυση για το μέλλον, ενώ τέλη Ιουνίου περιμένουμε και το competitive mode που θα παίξει σημαντικό ρόλο στην διάρκεια που θα έχει το Overwatch στο μέλλον. Όχι, γιατί στην παρούσα του φάση, σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί το δέκα που έχω δει σε μερικά sites. Φτωχό σε περιεχόμενο από πλευράς modes, χωρίς competitive mode, χωρίς campaign, μετά τον ενθουσιασμό με τους ξεχωριστούς ήρωες πολλοί θα είναι αυτοί που θα το βάζουν μια στο τόσο για μερικά ματς αν έχουν περιορισμένο χρόνο. Όλα αυτά μαζί με τα (αδιάφορα) microtransactions από έναν τίτλο που ζητάει 60€ και θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και free to play, δεν είναι λίγα.

Γενικά, το Overwatch ανήκει σε εκείνα τα παιχνίδια που μόνο αν περάσουν 1-2 χρόνια και αναπτυχθεί πλήρως το σχέδιο της εκάστοτε εταιρείας, μπορεί να εκτιμηθεί δίκαια. Στο παρόν σημείο, το Overwatch προσφέρει άπλετη εθιστική διασκέδαση αλλά σε περιορισμένη βάση, ειδικά αν δούμε τον ανταγωνισμό. Προτείνεται άφοβα σε αυτούς που ξέρουν τι αγοράζουν (ή έμαθαν μετά το παρόν review) και έχουν σκοπό να ασχοληθούν μαζί του καιρό ώστε να βγουν κερδισμένοι από την οποιαδήποτε προσθήκη της Blizzard ή αν ασχολούνται κυρίως με multiplayer παιχνίδια. Εξαιρετικό gameplay και ίσως το πιο ισορροπημένο ανταγωνιστικό multiplayer που χω δει, το διαμαντάκι της Blizzard θέλει τη φροντίδα και τον χρόνο του για να αναδειχτεί πλήρως όπως του αρμόζει, χωρίς όμως να παύει να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες κυκλοφορίες της χρονιάς.