Platform: PC, Xbox One, PS4
Publisher: BigBen Games
Developer: Maximum Games
Διάθεση: IGE S.A.
Κυκλοφορία:14/11/2017

Το Outcast: The Second Contact βρίσκεται εδώ και λίγες ημέρες στα ράφια των καταστημάτων. Πρόκειται για το remake του παιχνιδιού που κυκλοφόρησε το 1999 για PC, το οποίο η Bigben Games αποφάσισε να φέρει στις κονσόλες τελευταίας γενιάς. Πριν όμως ξεκινήσουμε να μιλάμε για το Second Contact και την παρουσία του στο PS4 κρίνω απαραίτητο να κάνουμε ένα μικρό φλας μπακ στο πρόσφατο παρελθόν..

Στα τέλη λοιπόν της δεκαετίας του 90, η βιομηχανία του gaming επαναπροσδιόριζε τον εαυτό της μέσα από τίτλους αξιοποιώντας την ευρηματικότητα των developers σε συνάρτηση με τις τεχνολογικές προόδους της εποχής. Πολλοί αξιοσημείωτοι τίτλοι λειτούργησαν ως ακρογωνιαίοι λίθοι για την εξέλιξη σχεδόν όλων των ειδών που γνωρίζουμε σήμερα και το Outcast είναι από τις κυκλοφορίες που μπορούν να καυχιούνται ότι βρίσκεται μέσα σε αυτούς. Αρκετά χρόνια πριν η σειρά των GTA «ξεκολλήσει» από το 2D περιβάλλον κι ενώ τα κλασσικά και επιτυχημένα adventure συνεχίζουν να ακολουθούν το «point and click/explore» μοτίβο, το Outcast έφερε μια μίνι επανάσταση στο χώρο. Δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν ήταν το πρώτο ή το μοναδικό αλλά με βεβαιότητα μπορώ να πω ότι ήταν από τα πρώτα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου που συνδύαζαν ταυτόχρονα τα στοιχεία exploration, action,adventure..ακόμα και platform! Αυτό είχε σαν συνέπεια βεβαίως να αποκτήσει πολλούς φανατικούς οπαδούς οι οποίοι όπως ήταν αναμενόμενο στο άκουσμα της αναγγελίας του remake γέμισαν με ικανοποίηση και ανυπομονησία!

Επιστρέφοντας στο παρόν και ξεκινώντας την ενασχόληση μου με το Outcast, ομολογώ ότι σχεδόν αυτόματα μπήκα σε ένα retro mood. To 2D over 2D environment artistic intro σε συνδυασμό με μια πραγματικά υπέροχη μουσική επένδυση (που από μόνη της σε ταξιδεύει) με έβαλαν για τα καλά στη θέση μου θέτοντας τους δικούς τους όρους.

Δεν πρόκειται για έναν next gen τίτλο, ούτε για κάποιο τίτλο που έρχεται να φέρει σεισμό στο κόσμο του gaming.Είναι ένα remake και tribute ταυτόχρονα στον αρχικό τίτλο, απαιτητικό για τον σύγχρονο gamer και γεμάτο συναίσθημα και πολύ νοσταλγία για τον παλαιότερο,με τις αδυναμίες του και τα προβλήματα του.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή και πριν μπούμε σε λεπτομέρειες να υπογραμμίσουμε μια βασική αλήθεια η οποία πρέπει να διατρέξει και το review και το μυαλό όσων έχουν σκοπό να ασχοληθούν με τον εν λόγω τίτλο. Το Outcast: The Second Contract αποτελεί remake παιχνιδιού του 1999. Δεν θα αποτελέσει δικαιολογία για τις αδυναμίες του, αλλά θα πρέπει να υπάρχει πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Και μιλώντας για το remake, κατά τη διάρκεια του playthrough μου στο PS4, χρησιμοποίησα αρκετές φορές το YouTube βλέποντας video από το original. H βελτίωση στο τομέα των γραφικών είναι κάτι παραπάνω εντυπωσιακή. Θα έλεγα ότι ο κόσμος και τα background έχουν σχεδόν μια «καλλιτεχνική» πινελιά ακόμα και όταν μιλάμε για τους κλειστούς χώρους όπου η λιτότητα και οι μεγάλοι άδειοι χώροι είναι χτυπητά έντονοι στο μάτι. Σε κάθε περίπτωση είτε μιλάμε για τα μοντέλα είτε μιλάμε για το περιβάλλον στο κομμάτι των γραφικών έχει γίνει πολύ καλή δουλειά κι αυτό οφείλω να το καταθέσω!

Σε ό,τι αφορά το story με το retro intro που είπαμε και παραπάνω, μαθαίνουμε ότι μετά από συγκλονιστικές ανακαλύψεις των φυσικών της εποχής μας, η ύπαρξη των παράλληλων συμπάντων είναι πλέον μια αποδεδειγμένη πραγματικότητα και μάλιστα κάποιοι διακεκριμένοι επιστήμονες καταφέρνουν να κατασκευάσουν «πύλες» που επιτρέπουν τα ταξίδια προς τους κόσμους που βρίσκονται στα παράλληλα αυτά σύμπαντα. Κάπου εκεί όπως μπορείτε να φανταστείτε το πράγμα στραβώνει, ένα μηχάνημα σε μια μη επανδρωμένη αποστολή δυσλειτουργεί και τα ενεργειακά πεδία που δημιουργούνται από αυτή τη δυσλειτουργία απειλούν με ολοκληρωτική καταστροφή τον πλανήτη μας! (that escalated quickly!). Εδώ λοιπόν ερχόμαστε εμείς στον ρόλο του Cutter Slade (πρώην navy seal και αυθεντία στις επικίνδυνες αποστολές-ένα κράμα John Rambo και Απόστολου Γκλέτσου) να ηγηθούμε μιας ομάδας μηχανικών και επιστημόνων που θα ταξιδέψουν στον παράλληλο κόσμο, προκειμένου να διορθωθεί η βλάβη και να σωθεί ο πλανήτης από τον αφανισμό! (κλισέ).

Κάτι όμως πάει στραβά και με τον διακτινισμό του Cutter Slade και ο ήρωας μας ξυπνά στην καλύβα ενός αγνώστου, σε ένα εξωγήινο χωριό και από εκεί και μετά η ιστορία απογειώνεται..Προσωπικά δεν το κρύβω ότι μια ωραία ιστορία πάντα με συναρπάζει σε ένα video game και σε ό,τι αφορά το storytelling.. το Outcast αξίζει συγχαρητήρια!

Καλωσορίσατε στον πλανήτη Adelpha

Όχι ότι έξαφανίζονται τα χιλιόπαιγμένα κλισέ αφού πάλι θα μπούμε στο ρόλο του «ΥπερΜεσσία» που προσπαθεί να σώσει 2 κόσμους, αλλά η ιστορία κρύβει μερικές ωραίες ανατροπές,χωροχρονικές ανωμαλίες που «δένουν» όλο το lore,χαρακτήρες οι οποίοι αναπτύσσονται και πείθουν για τον ρόλο τους και έναν απολαυστικότατο πρωταγωνιστή ο οποίος σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού ισορροπεί μεταξύ σοβαρότητας και παλιπαιδισμού, υπευθυνότητας και ανωριμότητας, βιαιότητας,ευγένειας και κάφρικου χιούμορ!

Ξυπνώντας λοιπόν στον πλανήτη Adelpha, μας υποδέχεται ο πνευματικός ηγέτης των Talan μιας εξωγήινης φυλής με ανθρώπινα χαρακτηριστικά και πάθη ο οποίος μας βλέπει σαν τον Ulukai, τον εκλεκτό για τον οποίο είχε μιλήσει ο μεγάλος Προφήτης τους, ο οποίος είναι γραφτό να τους λυτρώσει από τον Τύραννο που κυβερνά με σιδηρά πυγμή τον πλανήτη Adelpha. Κάπου εδώ η μοίρα και των δύο πλανητών περιπλέκεται και ο Cutter Slade στο ρόλο του Ulukai ανακαλύπτει σιγά-σιγά την αλήθεια αλλά και το χωροχρονικό παράδοξο που τέμνει την μοίρα και των δύο κόσμων. Μετά από ένα σύντομο tutorial στο οποίο θα μάθουμε τα βασικά (αλλά όχι τα πάντα) , θα ξεκινήσει η περιπλάνηση μας και μαζί ξεκινάνε και τα προβλήματα στον τίτλο..

Το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετώπισα στο gameplay ήταν κυρίως η κίνηση και ειδικά τα άλματα.Σε σημεία που χρειάζεται ένα καλό platform performance το Outcast μοιάζει σαν να θέλει να σου σπάσει τα νεύρα ενώ άπειρες ήταν οι φορές που ενώ προσπαθούσα να στρίψω, ο παίχτης έκανε κάποια εκνευριστικά side roll αποφυγής τα οποία αντίστοιχα ποτέ δεν τα πετύχαινα όταν έπρεπε. Γενικότερα θα έλεγα ότι το παιχνίδι χωλαίνει στο τρόπο με τον όποιο ο παίχτης μας κινείται στο χώρο και σε συνδυασμό με τον (αρχαίο) τρόπο στόχευσης οι πρώτες ώρες μπορούν να αποβούν μοιραίες σε κάποιον που θα το πιάσει για πρώτη φορά στα χέρια του.

Κατά τα άλλα το Outcast «απαιτεί» τον συγχρωτισμό με τους ντόπιους, μιας και εκτός από το main quest μας, υπάρχουν και πολλά side quest τα οποία θα αυξήσουν την δημοφιλία μας ανάμεσα στους Talan με όσα οφέλη συνεπάγεται κάτι τέτοιο. Μπορούμε σχεδόν εξαρχής να κινηθούμε στο χάρτη ελεύθερα ενώ η κίνηση μας μεταξύ των διαφορετικών περιοχών του πλανήτη γίνεται μέσω κάποιων portals (τα Daokas , τα οποία οι ντόπιοι απαγορεύεται να χρησιμοποιούν). Το παιχνίδι προωθεί λίγο περισσότερο την stealth προσέγγιση των αντιπάλων, αλλά υπάρχουν και πολλά σημεία που θα εξοντώνεται στρατιώτες σαν άλλος Terminator.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να σταθώ λίγο περισσότερο και να σας πω ότι ο Cutter Slade ξεκινάει με τις γροθιές του και ένα απλό πιστόλι, αλλά σχετικά σύντομα θα αποκτήσει μια ευρεία γκάμα όπλων και εκρηκτικών τα οποία μπορεί και να αναβαθμίσει εφόσον αποκτήσει τις κατάλληλες γνωριμίες. Το πρόβλημα της πρωτόγονης στόχευσης ξεπερνιέται σχετικά γρήγορα (άλλωστε όπως τόνισα παίζουμε ένα game του 1999 και πρέπει να συμβιβαστούμε) αλλά αυτό που με ξένισε περισσότερο είναι ότι ποτέ το παιχνίδι δεν μπήκε στον κόπο να μας φέρει σε γνωριμία με τα υπόλοιπα καλούδια που κρύβει ο σάκος του ήρωα μας. Πυροκροτητές,νάρκες,gadget τηλεμεταφοράς,gadget ολογραμμάτων και συσκευές που σε κάνουν αόρατο θα μείνουν στην αφάνεια και αχρησιμοποίητες εάν δεν σας κινήσουν την περιέργεια να τις χρησιμοποιήσετε..Εδώ δυστυχώς το outcast αδικεί τον εαυτο του και περιορίζει το action gameplay στα κομμάτια της μάχης,του stealth και του exploring αν και διαθέτει όλα τα απαραίτητα εφόδια για πολλές εναλλακτικές προσεγγίσεις, παρόλα αυτά δεν σε ωθεί επ’ουδενί στο να τα χρησιμοποιήσεις.

Κατά τα άλλα κι αφού εξοικειωθείτε με τον δύστροπο τρόπο στόχευσης (δεν θα το ξαναναφέρω,το υπόσχομαι!) ετοιμαστείτε για τα αληθινά δύσκολα και old school τερτίπια του Outcast. Προσωπικά μιλώντας με ιντριγκαραν μιας και μου θύμισαν έντονα εποχές zelda, αλλά στοιχηματίζω ότι πολλοί και ειδικά οι νεώτεροι gamers θα εκνευριστούν αρκετά. Σκεφτείτε λοιπόν έναν κόσμο όπου οι quest givers δεν είναι ορατοί στο χάρτη και οι διάφοροι npc’s που πρέπει να βρείτε δεν ξέρετε καν που είναι.O προορισμός σας δεν σηματοδοτείται από κανέναν και ο μόνος τρόπος προσανατολισμού είναι ρωτώντας τους άλλους npc’s.

Ω ναι, ξεχάστε τα gps, τις κουκκίδες και τις κατευθυντήριες γραμμές. Ο Βορράς κι ο Νότος, η Ανατολή κι η Δύση σε συνάρτηση με τα σημαίνοντα σημεία της κάθε περιοχής θα είναι η πυξίδα σας και η έκφραση«ρωτώντας πας στην Πόλη» θα γίνει η ρουτίνα σας! Αν μπούμε και στο κομμάτι το γρίφων τότε πραγματικά ίσως χρειαστεί να βγάλουμε χαρτί και μολύβι μιας και τα απλοϊκά puzzles δεν έχουν καμιά σχέση με το Outcast . Θα χρειαστεί να κουράσετε το μυαλό σας και να σημειώσετε αρκετά πράγματα προκειμένου να λύσετε κάποιους από τους γρίφους του παιχνιδιού.Όχι το Outcast δεν είναι βατό, ούτε casual gamer friendly και θα απαιτήσει από τον gamer αφοσίωση και προσοχή.

Αν αυτό το γεγονός σας βρίσκει αντίθετους τότε απλώς προσπεράστε τον τίτλο αυτό. Το κομμάτι της πρόκλησης είναι ίσως το δυνατότερο σημείο του Outcast και η μεγαλύτερη ανταμοιβή είναι η ικανοποίηση που θα νιώσεις όταν θα λύσεις κάποιον από τους γρίφους του ολομόναχος μιας και δεν κυκλοφορούν και πολλά walkthroughs στον κόσμο…!

Και αφού ξεπεράσαμε τον άγαρμπο τρόπο κίνησης και τον ακόμα πιο άγαρμπο τρόπο στόχευσης (στ’αλήθεια είναι η τελευταία φορά που το λέω!) πάμε σε κάποια πιο σοβαρά προβλήματα τα οποία όμως ίσως λύνονται και ευκολότερα με ένα μικρό patch στο μέλλον. Μέχρι τότε όμως στον τεχνικό τομέα το Outcast μας κάνει νερά. Υπάρχουν τυφλά σημεία σε κάποιες περιοχές από τα οποία δεν μπορείς να ξεκολλήσεις παρά μόνο με quit/load. Υπήρχαν στιγμές που βρέθηκα να αιωρούμαι στο κενό και να κολυμπάω στην στεριά και η μόνη λύση ήταν να ξαναφορτώσω το παιχνίδι.Στα καλά νέα της υπόθεσης είναι ότι το autosave είναι συχνό, ενώ μετά από κάθε «σημαντική» στιγμή το παιχνίδι σώζει την πρόοδο σας κι έτσι είναι σχεδόν απίθανο να χάσει κάποιος όσα με κόπο απέκτησε..Πάλι καλά δηλαδή γιατί μου παρουσιάστηκε και το φαινόμενο το παιχνίδι να κρασάρει όταν χρησιμοποιούσα κάποια από τα Daokas και αυτό ίσως ήταν και το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετώπισα κατά την διάρκεια του παιχνιδιού. Πέρα όμως από το εκνευριστικό της υπόθεσης δεν επιφέρει καμιά επίπτωση στην πρόοδο της ιστορίας και του παιχνιδιού.

Ανεξάρτητα όμως από τα προβλήματα, το τελικό πρόσημο σε εμένα ήταν θετικό. Αν θα μπορούσα να συνοψίσω την εμπειρία μου μετά από αρκετές ώρες ενασχόλησης και μια σχετικά εύκολη αλλά διόλου ευκαταφρόνητη πλατίνα θα έλεγα ότι το Outcast αποτελεί ένα παιχνίδι όπου η εξερεύνηση και η περιπέτεια εμφανίζονται έτσι όπως θεμελιώθηκαν στα πρώτα δειλά βήματα των games σε τρισδιάστατους κόσμους.

Όταν δεν βρίσκεστε σε μάχη,θα περπατήσετε πολύ ταξιδεύοντας από περιοχή σε περιοχή, θα περάσετε πολλές ώρες συνομιλώντας με τους npc’s μαζεύοντας τις απαραίτητες πληροφορίες και ίσως συγκρατώντας ονόματα σε κάποιο σημειωματάριο ή στο κινητό σας..Αντίστοιχα θα περάσετε αρκετή ώρα στο ingame notebook και στο inventory σας ψάχνοντας το κατάλληλο αντικείμενο ή την πληροφορία που το παιχνίδι ποτέ δεν θα σας δώσει στο πιάτο. Σίγουρα τα γραφικά και η εμφάνιση δεν θα σας συναρπάσουν, ενώ ο μηχανισμός κίνησης και στόχευσης θα σας σπάσουν τα νεύρα μέχρι να τον αφομοιώσετε, αλλά αν θέλετε να βιώσετε την εμπειρία ενός old school adventure το Οutcast αποτελεί την καλύτερη επιλογή.

ο κόσμος της Adelpha κρύβει πολλούς κινδύνους

Πριν κλείσω το review θα ήθελα να κάνω και μια μικρή αναφορά στην τιμή η οποία αυτή τη στιγμή με μια πρόχειρη ματιά retail κυμαίνεται λίγο κάτω από τα 40€. Κατά την προσωπική μου άποψη η τιμή του είναι ελαφρώς τσιμπημένη μιας και μιλάμε για ένα παιχνίδι το οποίο μπορεί να είναι εξαιρετικά απολαυστικό,αλλά μετά τον τερματισμό του( και ίσως κι ένα δεύτερο walkthrough για 100% completion) αποκτά εντελώς κειμηλιακή αξία.