Platform: PC, PS4, Xbox One
Publisher: Square Enix
Developer: Deck Nine
Διάθεση: CDMedia
Κυκλοφορία: 31/08/2017

Χρειάστηκαν 2 μήνες υπομονής, αλλά επιτέλους το τρίτο και τελευταίο επεισόδιο του prequel του εξαιρετικού Life is Strange, Before the Storm, είναι εδώ. Τα πρώτα 2 επεισόδια έγιναν δεκτά με ενθουσιασμό και μετά το άρτιο δεύτερο επεισόδιο, οι προσδοκίες για το season finale ήταν υψηλές. Η αλήθεια είναι πως η γεύση που μου έμεινε ολοκληρώνοντας το Hell is Empty (ο τίτλος του επεισοδίου) είναι γλυκόπικρη…

Σεναριακά, το επεισόδιο ξεκινάει εκεί που τελείωσε το προηγούμενο και μετά τη σοκαριστική αποκάλυψη για τους γονείς της Rachel, η ίδια διακατέχεται από την έντονη επιθυμία να ανακαλύψει τα πάντα για το παρελθόν της. Φυσικά, ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο της κολλητής της, Chloe, η οποία ανεβαίνει τον δικό της γολγοθά μετά τα προβλήματα που της έτυχαν εντός και εκτός σπιτιού. Γι’ άλλη μία φορά η αλληλεπίδραση των 2 πρωταγωνιστριών είναι συγκλονιστική και γεμάτη συναισθήματα, κάτι που βέβαια αποτελεί το δυνατό σημείο ολόκληρου του franchise. Η Chloe και η Rachel αναπτύσσουν κι άλλο τη σχέση τους και με έκαναν να αναρωτιέμαι ποιο από τα δίδυμα Chloe – Rachel ή Max- Chloe θεωρώ το πιο ενδιαφέρον. Το voice acting, τόσο των πρωταρχικών όσο και των δευτερευόντων χαρακτήρων, δίνει γι’ άλλη μία φορά ρέστα και ο παίκτης μέσα στα πρώτα λεπτά του επεισοδίου έχει μπει ήδη για τα καλά στο νόημα. Δυστυχώς τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως θα περίμενε κανείς…

Παρότι η πρώτη 1μιση ώρα του παιχνιδιού αφήνει υποσχέσεις για ένα συγκλονιστικό φινάλε, εκείνο δεν έρχεται ποτέ…Το δεύτερο μισό του επεισοδίου είναι κάπως κακογραμμένο και είναι προφανής η βεβιασμένη προσπάθεια να κλείσει η αφήγηση με όσον το δυνατόν λιγότερα κενά, κάτι που όμως φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα. Ως μεγάλος fan του Life is Strange, περίμενα να μάθω περισσότερα πράγματα για τα όσα μεσολάβησαν ανάμεσα στη γνωριμία των 2 κοριτσιών και στο βασικό παιχνίδι, κάτι που όμως έμεινε μόνο στη θεωρία και δεν έγινε ποτέ πράξη. Τα ερωτήματα που μένουν αναπάντητα είναι αρκετά και ακόμα και η ίδια η ανάπτυξη του σεναρίου του επεισοδίου χωλαίνει σοβαρά, αφού όλα εξελίσσονται με φρενήρη ρυθμό από ένα σημείο κι έπειτα. Τα κύρια θέματα που πραγματεύεται το επεισόδιο φτάνουν στην κατάληξη τους πολύ «άνοστα» και με άκρως σπασμωδικές κινήσεις από πλευράς developers.

Ένα ακόμη παράπονο από το Hell is Empty είναι η διάρκεια του. Μπορεί οι 2μιση ώρες που διαρκεί το επεισόδιο να είναι αρκετές, όμως ο ρεαλιστικός χρόνος gameplay είναι πολύ μικρός. Η εξερεύνηση περνάει σε δεύτερο ρόλο, αφού η δομή του επεισοδίου δεν προσφέρει ευκαιρία για κάτι παραπάνω από συζητήσεις με NPCs, οι οποίες αν και άκρως ενδιαφέρουσες, δεν αρκούν για να κρατήσουν το ενδιαφέρον του παίκτη ζωντανό. Επιπρόσθετα, υπάρχει μόνιμα η αίσθηση οτι οι επιλογές που κάνει κάποιος δεν έχουν κανένα αντίκτυπο στο σενάριο. Η εξέλιξη της ιστορίας μοιάζει προκαθορισμένη και πολλά από τα όσα συμβαίνουν θα έπρεπε να προσφέρονται ως επιλογές και όχι ως μονόδρομος, καθώς ένιωσα αρκετές φορές οτι χάνεται η ροή της πλοκής, αφού αλλού ήθελα να το πάω και αλλού με πήγαινε. Εδώ είναι σημαντικό να αναφερθεί πως αρκετές από τις αντιδράσεις των πρωταγωνιστών είναι τελείως out-of-character. Με άλλα λόγια, η βιαστική αφήγηση επηρεάζει τους χαρακτήρες του παιχνιδιού και τους κάνει να θυμίζουν καρικατούρες του πραγματικού τους εαυτού από το πουθενά, κάτι που χαντακώνει το εξαιρετικό χτίσιμο προσωπικοτήτων που είχαμε στα πρώτα 2,5 επεισόδια.

Σίγουρα, τα προβλήματα που αναφέρθηκαν ήδη είναι αρκετά σημαντικά για ένα παιχνίδι που ως κύριο μέλημα του έχει την αφήγηση και το σενάριο. Εκεί που όμως μετριάζονται κάποιες από τις αρνητικές εντυπώσεις για το συγκεκριμένο επεισόδιο είναι στις μικρές πινελιές που μαεστρικά έχει προσθέσει η Deck Nine, ως άλλη Dontnod. Οι πινελιές αυτές έρχονται με τη μορφή αναφορών στο πρωτότυπο Life is Strange. Μπορεί οι αναφορές αυτές να μην είναι πολλές αλλά έρχονται και πατάνε επίμονα το κόκκινο κουμπάκι της νοσταλγίας τις στιγμές που απαιτείται. Σημαντικότερη όλων μία συγκλονιστική σκηνή που εμφανίζεται μετά τα credits και πρόκειται για κάτι το ανατριχιαστικό. Φυσικά όλα αυτά που έχουν αναφερθεί ήδη λαμβάνουν χώρα υπό τη συνοδεία ενός εξαιρετικού, γι’ άλλη μία φορά, soundtrack κάτι το οποίο δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση μιας και έχουμε συνηθίσει σε πανέμορφες συνθέσεις στα παιχνίδια Life is Strange.

Κλείνοντας, κρίνεται απαραίτητη μία ανασκόπηση ολόκληρης της σεζόν των 3 επεισοδίων. Παρά λοιπόν το βιαστικό season finale και με μία κρυφή ελπίδα οτι τα ερωτήματα που μένουν να αιωρούνται θα απαντηθούν σε κάποιο άλλο παιχνίδι, το Before the Storm κρίνεται άκρως επιτυχημένο. Παρότι η ποιότητα του δεν είναι στο επίπεδο του πρώτου Life is Strange, τα περισσότερα από τα στοιχεία που μας έκαναν να αγαπήσουμε το παιχνίδι της Dontnod Entertainment κάνουν και εδώ την εμφάνιση τους. Με κορυφαία στιγμή το δεύτερο εξαιρετικό επεισόδιο, το Before the Storm είναι ένα prequel που μας ανοίγει την όρεξη για την επερχόμενη δεύτερη σεζόν του παιχνιδιού και αλλάζει αρκετά το πως θα κρίνονται από εδώ και στο εξής κάποιοι από τους κατοίκους του Arcadia Bay.

Συνολική Βαθμολογία LiS Before the Storm : 8
Episode 1 Review
Episode 2 Review