Platform: PC, iPad, PS4
Publisher: THQ Nordic
Developer: Daedalic Entertainment
Κυκλοφορία: 1/12/2016

Άλλο ένα point and click adventure μας έρχεται από την Daedalic Entertainment και ακούει στο όνομα Deponia. Αν το όνομα σας λέει κάτι είναι γιατί το παιχνίδι κυκλοφόρησε το 2012 για PC και μόλις τώρα έκανε την εμφάνιση του στο PS4, ενώ αποτελεί το πρώτο μέρος της τριλογίας Deponia/Chaos in Deponia/Goodbye Deponia και του παράλληλου Deponia Doomsday. Η Daedalic Entertainment μας προσφέρει άλλο ένα αξιόλογο και δοκιμασμένο adventure στις κονσόλες μας, που φέρνει μαζί του όλα τα oldschool στοιχεία που τόσο αγαπάμε. Σε αντίθεση λοιπόν με το ολοκαίνουριο Silence, το Deponia βρίθει από αυτό το oldschool τόσο αισθητικά αλλά και τεχνικά, που μου έφερε στο μυαλό τα αξέχαστα Monkey Island παιχνίδια της αείμνηστης Lucas Arts, όπου κάτι τέτοιο μόνο καλό μπορεί να σημαίνει.

Deponia_20161226144342

Η ιστορία του Deponia έχει να κάνει με τις περιπέτειες του Rufus, ενός άτσαλου και εγωκεντρικού χαρακτήρα που επιθυμεί να ξεφύγει από το χωριό του και γενικά από τον πλανήτη Deponia, ο οποίος είναι ένας απέραντος σκουπιδότοπος. Προορισμός του είναι ο κόσμος του Elysium, μια τεχνητή πολιτεία στο διάστημα, δημιούργημα των προνομιούχων ανθρώπων που εγκατέλειψαν τον Deponia πριν από πολλά χρόνια. Φυσικά η ιστορία μας δεν αργεί να εξελιχθεί και με την πρώτη απόπειρα μας να ξεφύγουμε με έναν ερασιτεχνικό πύραυλο, καταλήγουμε να προσγειωθούμε σε ένα τραίνο των Organon (της φρουράς που καταπιέζει τους εναπομείναντες κατοίκους της Deponia) όπου γινόμαστε μάρτυρες της κακομεταχείρισης μιας Elysian από τους φρουρούς. Στην προσπάθεια μας να την σώσουμε, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να πέσουμε ξανά στον Deponia μαζί με την Elysian κοπέλα και μάλιστα να χάσει αυτή της αισθήσεις της. Από εδώ ξεκινάει ένα ταξίδι τόσο συναισθηματικό όσο και εσωτερικό του χαρακτήρα μας, όπου στην προσπάθεια του να σώσει την Goal ( το όνομα της Elysian) αυτός και την ερωτεύεται και απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τον εγωκεντρικό του χαρακτήρα και ωριμάζει. Αν και η Goal παραμένει αναίσθητη για το 90% του παιχνιδιού και δεν έχει παρά ελάχιστη συμμετοχή στα τρέχοντα σκηνικά, η αφοσίωση που δείχνει ο Rufus για την υγεία της όσο και για την μετέπειτα σωτηρία της, την κάνει να είναι πανταχού παρούσα και να αποτελεί το κεντρικό θέμα όλου του παιχνιδιού.

Γενικά, η ιστορία του Deponia είναι άκρως ενδιαφέρουσα, αν και ξετυλίγεται αποκλειστικά γύρω από την Goal και την προσπάθεια του Rufus να την εκμεταλλευτεί, αρχικά, για δικό του όφελος. Φαίνεται ότι οι δημιουργοί είχαν στο μυαλό τους πολλές συνέχειες, άρα και ευκαιρίες να επεκταθούν στον κόσμο του παιχνιδιού, καθώς σπαταλάτε πολλές ώρες μόνο και μόνο για να ξυπνήσετε την Goal, που σας παίρνει πάνω από το μισό παιχνίδι. Χωρίς να γίνεται βαρετό ποτέ, η ιστορία φαίνεται ότι κυλάει αργά μόνο και μόνο για να αφήσει χώρο για τις συνέχειες που ακολούθησαν. Όπως και να χει, αν εξαιρέσουμε το απότομο τέλος ελέου sequel,  η ιστορία θα σας κρατήσει κυρίως λόγω του άκρως διασκεδαστικού χαρακτήρα του Rufus, του πολύ καλού γραψίματος και του αστείρευτου χιούμορ. Ο Rufus από μόνος του αποτελεί highlight με τον εγωιστικό του χαρακτήρα και την άτσαλη συμπεριφορά του, θυμίζοντας Guybrush Threepwood, ενώ ο κόσμος και οι χαρακτήρες του Deponia ντύνουν πολύ καλά την όλη κωμική ατμόσφαιρα. Ο απέραντος σκουπιδότοπος φαντάζει ιδανικός για χιούμορ καταστάσεων και ιδιαίτερους χαρακτήρες που συναντάμε στο ταξίδι μας.

Ιδανική προσθήκη στην ενδιαφέρουσα ιστορία μας αποτελεί τόσο η άριστη κωμική γραφή από τους δημιουργούς, με καυστικά αστεία και καλόγουστο χιούμορ, όσο και τα πολύ καλά voice overs. Εξαιρετική απόδοση από τους ηθοποιούς που σας βάζουν στο κλίμα και κρατάνε τη ροή του λόγου, με τον Rufus να διαθέτει έναν εξαιρετικό voice over ηθοποιό που του αποδίδει τέλεια τον εξυπνάκια χαρακτήρα του, με τον τόνο της φωνής του να ταιριάζει με την εξωτερική εμφάνιση του πρωταγωνιστή.

Στα γραφικά του παιχνιδιού, έχουμε να κάνουμε με ζωγραφισμένα old school 2D γραφικά, τα οποία διαθέτουν ένα μοναδικό art style. Το να παράγεις artwork με θέμα τη ζωή σε έναν σκουπιδότοπο φαντάζει πολύ δύσκολο και όμως, οι καλλιτέχνες της Daedalic πιστεύω πως κατάφεραν να απεικονίσουν εξαιρετικά τη μικρογραφία μιας κοινωνίας που ζει και υπομένει τις δυσκολίες της, περιτριγυρισμένη από βουνά απορριμμάτων που άφησε πίσω του ο ανεξέλεγκτος πολιτισμός τους. Το σχέδιο διαθέτει άπειρες λεπτομέρειες που μπορείτε να παρατηρήσετε και σε συνδυασμό με τη χρωματική παλέτα που χρησιμοποιείται, δίνει μια ζεστή ζωντάνια στο παιχνίδι. Βέβαια όπως προείπα το παιχνίδι πρωτοκυκλοφόρησε το 2012 και αν το συγκρίνεται με τα σημερινά 2D adventure games που βγαίνουν, φαίνεται ότι από τα γραφικά του λείπει αυτή η “γυαλάδα” που έχουν τα σύγχρονα games. Παρόλα αυτά, δύσκολα θα απογοητευτείτε από τα όμορφα σχεδιασμένα γραφικά του και το animation του Deponia, ίσα ίσα, σε πολλούς adventure-αδες ίσως ξυπνήσει όμορφες αναμνήσεις από adventure παιχνίδια που παίξανε στο παρελθόν και που πλέον δύσκολα συναντάμε, ιδιαίτερο εκτός PC.

Στα του gameplay, το Deponia είναι ένα καθαρόαιμο point and click adventure και καταφέρνει να κάνει πανεύκολα τη μετάβαση του στις κονσόλες. Ο χειρισμός του είναι εύκολος καθώς μπορείτε να έχετε τον αριστερό αναλογικό ως δείκτη ή να χρησιμοποιείται τα R1/L1 για να πηγαίνετε από σημείο σε σημείο ενδιαφέροντος. Το τελευταίο είναι εξαιρετικά χρήσιμο γιατί αποφεύγετε το pixel hunting, κάτι που λόγω του σχεδίου και των λεπτομερειών θα ήταν αναπόφευκτο. Τα αντικείμενα με τα οποία αλληλεπιδράτε δεν ξεχωρίζουν από το περιβάλλον και οι ενέργειες που μπορείτε να κάνετε ενεργοποιούνται μόνο αν το πλησιάσετε, ή απλά (και καλύτερα) αν τα βλέπετε με το R1/L1. Τα puzzles του παιχνιδιού μάλλον θα σας πονοκεφαλιάσουν αρκετά, αν και τα περισσότερα έχουν μια λογική επίλυση, ενώ τα minigames που υπάρχουν έχετε την επιλογή να τα αποφύγετε αυτόματα. Υπάρχουν βέβαια κάποια σημεία που η υπομονή σας ίσως εξαντληθεί για το πως να προχωρήσετε παρακάτω, κάτι που ίσως κάνει αναπόφευκτη τη χρήση κάποιου οδηγού επίλυσης που θα βρείτε online. Γενικά πάντως βρήκα ευφάνταστες τις σπαζοκεφαλιές που μου προσέφερε το παιχνίδι και δείχνουν ξεκάθαρα τις επιρροές τους από τις ρίζες του είδους, ποιος θα το φανταζόταν όλα αυτά που έπρεπε να κάνω για να δημιουργήσω έναν καφέ espresso! Αν και το παιχνίδι περιορίζεται στο χωριό Kuvaq του Rufus, με αποτέλεσμα να επισκέπτεστε τα ίδια και τα ίδια μέρη, κατάφερε να με κρατήσει τόσο συγκεντρωμένο που μόλις τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, σκέφτηκα πως μας προσφέρει περιορισμένα σκηνικά.

Deponia_20170107204253

Καταλήγοντας, το Deponia αποτελεί (άλλο) ένα εξαιρετικό adventure προσθήκη στην βιβλιοθήκη του PS4. Με πιο old school ρίζες από τις σύγχρονες κυκλοφορίες (Yesterday Origins, Silence), καλοσχεδιασμένα και λεπτομερή 2D γραφικά, ανάλαφρο και καλόγουστο χιούμορ με πολύ καλά voice overs, πέφτει ολίγον τι θύμα του σχεδιασμού της εταιρείας για πολλαπλά sequels, με αποτέλεσμα την αργή εξέλιξη της ιστορίας και των περιορισμένων σκηνικών που λαμβάνει χώρα. Θα σας χαρίσει άνετα 8-10 ώρες εξερεύνησης και διασκέδασης, ενώ προτείνεται και για  τους platinum hunters. Οι λάτρεις του είδους μην τυχόν το χάσετε, ενώ αναμένουμε να απολαύσουμε και τα sequels.