Σε ορισμένες κριτικές ταινιών, τηλεοπτικών σειρών, ή ακόμα και παιχνιδιών, γραμμένες στην αγγλική γλώσσα, παρατηρείται η χρήση της -κάπως cliché- έκφρασης «style over substance» για να τονιστεί η εξέχουσα θέση της αισθητικής, εις βάρος της ουσίας. Την ίδια έκφραση σκόπευα να αξιοποιήσω αρχικά στο συγκεκριμένο review, όμως αντιλήφθηκα πως το Back to Bed διαθέτει μία ενδιαφέρουσα παραλλαγή της εν λόγω σχεδιαστικής φιλοσοφίας. Το στυλ δεν απουσιάζει, όμως το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τα επαρκή puzzle mechanics. Αντίθετα, το, κατά τα άλλα αξιόλογο, Back to Bed υπονομεύεται από ένα προβληματικό χάσμα ανάμεσα στην αισθητική του και το gameplay του. Κάτι σαν το διαβόητο «ludonarrative dissonance», μόνο που στη θέση του αφηγηματικού στοιχείου δεσπόζει το art direction και οι υποσχέσεις του.

loot-back-to-bed-tracks-from-nowhere

Όμως, για να καταλάβετε πλήρως τι εννοώ με τα παραπάνω, οφείλω πρώτα να αναφερθώ σε μερικές βασικές πληροφορίες για τον τίτλο. To Back to Bed είναι ένα ισoμετρικό puzzle game από την ανεξάρτητη Bedtime Digital Games, εταιρεία που απαρτίζεται από Δανούς φοιτητές. Η αρχική εκδοχή του τίτλου δεν ήταν παρά ένα φιλόδοξο φοιτητικό project, το οποίο απέσπασε αρκετές και σημαντικές διακρίσεις, καταφέρνοντας μάλιστα να βρεθεί ανάμεσα στους φιναλίστ για την πρώτη θέση στην κατηγορία «Student Showcase» των βραβείων IGF 2013. Βέβαια, για να μετατραπεί το εγχείρημα σε προϊόν με περιεχόμενο που αρμόζει σε indie game εμπορικής διάθεσης, χρειάστηκαν ένα επιτυχημένο crowdfunding campaign στο Kickstarter και αρκετοί μήνες επιπρόσθετης ανάπτυξης. Μετά την κυκλοφορία του σε iOS, Android και PC, πριν από περίπου έναν χρόνο, η έκδοση για PS3, PS4 και PSVita είναι γεγονός.

BacktoBed_IChooChooChooseU_OnlySPQA1

Ο πρωταγωνιστής του Back to Bed ονομάζεται Bob. Ο Bob είναι ένας ναρκοληπτικός υπνοβάτης και, κατά συνέπεια, διατρέχει μεγάλο κίνδυνο στην καθημερινότητά του. Ωστόσο, ο παίκτης δεν χειρίζεται τον Bob αλλά τον SuBob, δηλαδή μία εκδήλωση του υποσυνείδητου του Bob, η οποία προσπαθεί να τον σώσει ενώ κοιμάται, οδηγώντας τον με ασφάλεια στο κρεβάτι του. Αυτός είναι και ο στόχος του παίκτη σε κάθε ένα από τα 30 επίπεδα του τίτλου.

Back-To-Bed-3

Από το πρώτο λεπτό, αίσθηση προκαλεί η ιδιαίτερα καλλιτεχνική εμφάνιση του τίτλου. Ρολόγια που λιώνουν, bowler hats, φαινομενικά παράδοξα επίπεδα και ο SuBob, ο οποίος μοιάζει με πράσινο σκύλο που φέρει το πρόσωπο του Bob. Η Bedtime έχει δηλώσει ξεκάθαρα πως το artstyle του παιχνιδιού είναι εμπνευσμένο από τα σουρεαλιστικά έργα των Magritte, Dali και Escher και το μοναδικό αποτέλεσμα δικαιώνει την επιλογή της. Σχεδόν κάθε πτυχή του οπτικού συνόλου ταιριάζει με την ευρύτερη αισθητική, ακόμα και τα αντικείμενα/αναπόσπαστα τμήματα του gameplay. Για παράδειγμα, το «εργαλείο» που αναγκάζει τον Bob να αλλάξει κατεύθυνση είναι ένα πράσινο μήλο, ξεκάθαρη αναφορά στο «The Son of Man», ενώ τα χείλη της Mae West αλά Dali, κοσμούν τις απολήξεις σωλήνων που «φυσούν» αέρα με τρόπο που μπορεί να παρασύρει τον κοιμισμένο χαρακτήρα.

f75176f41e16fbc0bda90f1725d6f363b2150625Τα τριάντα επίπεδα του Back to Bed χωρίζονται σε δύο θεματικές περιοχές (Rooftop Trouble και Harbour Hazards). Κάθε επίπεδο δεν διαφοροποιείται οπτικά από τα υπόλοιπα, αλλά ενσωματώνει τα χρώματα και τις επιφάνειες της εκάστοτε περιοχής. Ως εκ τούτου, η γοητεία των καλλιτεχνικών στοιχείων του τίτλου υπονομεύεται σημαντικά από μία έλλειψη ποικιλίας. Αυτή η έλλειψη δεν ενοχλεί απαραίτητα, όμως καθιστά σχεδόν απαγορευτική τη σύγκρισή του Back to Bed με παρόμοιες, αποστομωτικά όμορφες κυκλοφορίες, όπως το Monument Valley. Τεχνικά, δεν διέκρινα κάτι ιδιαίτερα αξιέπαινο ή αξιόμεμπτο, γεγονός θετικό, αν αναλογιστεί κανείς πως ο τίτλος αποτελεί console port μικρής παραγωγής για smartphones. 1080p και 60 fps στο PS4. Σταθερό frame rate (30 fps;) και ισορροπημένη, διαυγής ποιότητα εικόνας στο Vita.

2014-08-08_00005

Προχωρώντας στο gameplay, οι mobile ρίζες του Back to Bed γίνονται ξεκάθαρες. Τα επίπεδα είναι μικρά, με διάρκεια που σπάνια ξεπερνά το πεντάλεπτο, ενώ η δυσκολία τους παραμένει αρκετά βατή καθ’ όλη τη διάρκεια του πρώτου playthrough (μετά γίνεται διαθέσιμο το Nightmare Mode, το οποίο θυμίζει New Game Plus και εισάγει επιπρόσθετες απαιτήσεις σε κάθε επίπεδο). Συνεπώς, είναι πρόδηλο το ότι το PSVita είναι η de jure πλατφόρμα για να απολαύσει κανείς αυτό το δημιούργημα. Δεν προορίζεται για σοβαρή και πολύωρη ενασχόληση, αλλά για την περιστασιακή ολοκλήρωση μερικών σουρεάλ επιπέδων μέχρι να έρθει ο καφές ή μέχρι να φτάσει το μετρό στον σταθμό που επιθυμείτε. Ωστόσο, μπορείτε να συνεχίσετε το παιχνίδι σας και στα PS3/PS4, αφού το Back to Bed υποστηρίζει τις -πάντα καλοδεχούμενες- λειτουργίες Cross-Buy και Cross-Save.

loot-back-to-bed-beds-are-your-friendsTo puzzles του τίτλου είναι καλά, αν και αρκετά προβλέψιμα από άποψη μηχανισμών. Ως SuΒob, τοποθετείτε μήλα σε ποικίλες θέσεις για να αλλάξετε την κατεύθυνση του Bob και ορισμένων εχθρικών… παρουσιών αλλά και για να εμποδίσετε τη ροή του ανέμου από τους προαναφερθέντες σωλήνες, ενώ μερικές φορές ψάχνετε γέφυρες για να επιτρέψετε στον Bob να διασχίσει επικίνδυνα κενά. Αυτό είναι όλο το παιχνίδι και, δυστυχώς, πλαισιώνεται από ένα αρκετά τυπικό level design που «κουμπώνει» άβολα πάνω στο εμπνευσμένο art style, δημιουργώντας το ιδιαίτερα ενοχλητικό δίπολο πρωτοτυπίας και συντηρητισμού που ανέφερα στον πρόλογο.

back-to-bed-listing-thumb-01-ps4-ps3-psv-us-07aug15

Κατά τα άλλα, αρνητική εντύπωση μου προκάλεσε η αδικαιολόγητα υψηλή τιμή του τίτλου. Ακόμα και στα 13,49 ευρώ (17,99 χωρίς την έκπτωση που προσφέρει το PS Plus), οι 2-3 ώρες σχετικά επαναλαμβανόμενου puzzle gameplay δεν δικαιολογούν το κόστος. Συγκριτικά, η έκδοση για Steam κοστίζει μόλις 5,49 ευρώ, ενώ το παιχνίδι είναι πολύ πιο φθηνό στα App Store και Google Play Store.

Εν ολίγοις, το Back to Bed είναι κομψό, ευχάριστο και περιστασιακά ξεχωριστό, όμως τα «αλλά» του απογοητεύουν. Δεν το μετατρέπουν σε κακή κυκλοφορία, μα σε μία που θα μπορούσε να είναι σημαντικά καλύτερη.