Platform: PC, Xbox One, PS4
Publisher: Ubisoft
Developer: Ubisoft Montreal
Διάθεση: CDMedia
Κυκλοφορία: 27/10/2017

Καλωσορίσατε στην Αίγυπτο, βάλτε καπέλο, γυαλιά ηλίου, αντηλιακό και ετοιμαστείτε για ταξίδι σε έναν από τους καλύτερους και ομορφότερους open world κόσμους που έχουν δημιουργηθεί ποτέ! Ο ενθουσιασμός μου βλέπετε δεν κρύβεται και ομολογώ ευθύς εξαρχής πως το Assassin’s Creed Origins είναι το sequel που «έπρεπε» να ρθει, μετά από την πτώση του franchise και την απαραίτητη διακοπή των ετήσιων κυκλοφοριών. Το Origins δεν είναι απλά ένα πολύ όμορφο παιχνίδι, είναι ένα sequel που ωριμάζει τη σειρά και τη φέρνει στα μέτρα και τις απαιτήσεις του σύγχρονου gaming.

Η Αίγυπτος αποτελεί εξαιρετική επιλογή για το soft reboot της σειράς, προσφέρει αυτό το μυστικιστικό στοιχείο που έχει γενικά το Assassin’s Creed και το μεγεθύνει απίστευτα. Καλά και ωραία τα «Παρίσια και τα Λονδίνα» αλλά το μυστήριο, το άγνωστο και η ανάγκη για εξερεύνηση που αναβλύζει από το Origins είναι τόσο φρέσκια που είχα καιρό να τη νιώσω σε ένα παιχνίδι, έτσι μου ήρθε η όρεξη για να ξαναδώ παλιές ταινίες-περιπέτειες τύπου Indiana Jones! Όλο αυτό βέβαια πηγάζει από την άριστη δουλειά που έκανε η Ubisoft στον τεχνικό τομέα, το ξαναλέω, το Origins είναι από τα ομορφότερα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου που φτιάχτηκαν ποτέ. Στο PS4 Pro το παιχνίδι τρέχει σταθερά σε 30fps σε Dynamic 4k ή σε 1080p supersampling, ανάλογα το monitor που διαθέτετε. Τα μόνα προβλήματα που παρατήρησα είναι σποραδικά μικρά κοψίματα στα cut-scenes, που ελπίζω να λυθούν με κάποιο update.

Tο μυστήριο, το άγνωστο και η ανάγκη για εξερεύνηση που αναβλύζει από το Origins είναι τόσο φρέσκια που είχα καιρό να τη νιώσω σε ένα παιχνίδι.

Κατά τα άλλα, όπως θα δείτε και στα 4Κ screenshots που συνοδεύουν το review μας, τα τοπία είναι εξαιρετικά, είτε μιλάμε για απλούς αμμόλοφους, είτε για πόλεις και χωράφια. Την μαγεία αυτή ενισχύει το Photo Mode, που μας επιτρέπει να περιστρέψουμε ελεύθερα την κάμερα και με φίλτρα ή χωρίς, να απαθανατήσουμε στιγμές που θα μπορούσαν άνετα να γίνουν καρτ ποστάλ ή wallpapers στην οθόνη μας. Το ίδιο όμορφη είναι και η μουσική που συνοδεύει το ταξίδι μας, ενώ άριστα είναι και τα voice overs των πρωταγωνιστών. Εδώ φυσικά δεν μπορώ να παραλείψω και να μην αναφερθώ στα ελληνικά που ακούγονται πολύ συχνά στο παιχνίδι, ειδικά σε μεγάλες πόλεις όπως η Αλεξάνδρεια. Γενικά ο ελληνισμός (μαζί με τους Ρωμαίους) είναι συνδεδεμένος με το αιγυπτιακό στοιχείο και όχι για καλό βέβαια. Οι Έλληνες παρουσιάζονται ως οι προύχοντες και προνομιούχοι της εποχής, οι πλούσιοι και υψηλή κοινωνία, ενώ γίνονται συχνές αναφορές στις αδικίες κατά των Αιγυπτίων, όπως υπερφορολόγηση, αρπαγή γης κ.α. που να ήξεραν πως θα γύριζαν «τούμπα» οι καιροί! Έτσι, στις καλές γειτονιές θα συναντήσετε πολλές ελληνικές φωνές που θα (ψιλο)επαναλαμβάνουν τις ίδιες εκφράσεις, από ρητά έως βρισιές, με την αγαπημένη μου να είναι το ξαφνικό «time to die φίλε» ενός φρουρού! Είναι ξεκάθαρο από την προφορά πως χρησιμοποιήθηκαν Έλληνες για τα voice overs ενώ Έλληνες φαίνεται πως χρησιμοποιήθηκαν και για αγγλικά voice overs σε δευτερεύοντες χαρακτήρες, καθώς η προφορά κάνει «μπαμ».

Αφήνοντας πίσω τον εντυπωσιακό τεχνικό τομέα, πάμε στο ζουμί του παιχνιδιού, που είναι η ιστορία και το gameplay. Ο Bayek αποτελεί σίγουρα μια από τις καλύτερες προσωπικότητες ασσασσίνων που είχε η σειρά και σίγουρα πιο ενδιαφέρον και αξιομνημόνευτος χαρακτήρας από τους αντίστοιχους του Unity και Syndicate. Με την γυναίκα του Aya, ο Bayek έχει ξεκινήσει ένα ταξίδι εκδίκησης προκειμένου να πάρει το αίμα του πίσω για τον πρόωρο χαμό του υιού του και φυσικά όλο αυτό θα τον οδηγήσει σε κάτι πολύ μεγαλύτερο.. Η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα και θα σας κρατήσει, προσφέροντας αξιόλογα main quests με ποικιλία και highlights από φοβερές εκτελέσεις έως αρένες και ιπποδρομίες, αλλά πιο ενδιαφέρουσα βρήκα την βελτίωση στα side quests, που αποτελούν και αυτά μικρές αυτόνομες ιστορίες. Εσείς, ως προστάτης των αδυνάτων, θα κληθείτε να αναλάβετε «εθελοντικά» πολλά side missions ώστε να βοηθήσετε τους συντοπίτες σας και αυτά μπορεί να είναι από απλά fetch quests έως αποστολές που θα οδηγήσουν σε 2-3 περαιτέρω objectives. Κάθε περιοχή και πόλη έχει τα δικά της χαρακτηριστικά side quests, πχ σε ένα φτωχό χωριό συνήθως τα sides έχουν να κάνουν με αδικίες κατά των αδυνάτων όπως να «τακτοποιήσετε» τον συλλέκτη φόρων που είναι σκληρός, να δείτε γιατί εξαφανίζονται χωρικοί, αν έχουν ποτάμια ή βάλτους τότε ίσως έχουν πρόβλημα με κροκόδειλους ή ιπποπόταμους. Σε πόλεις και ναούς δε, τα πράγματα είναι συνήθως πιο σύνθετα και έχουν να κάνουν με δόλο και πισώπλατα μαχαιρώματα. Γενικά, τα sides διαφέρουν και μοιάζουν ταυτόχρονα, μπορεί η ιστορία να είναι διαφορετική, αλλά ο στόχος είναι συνήθως ο ίδιος: σκότωσε εκείνον, ελευθέρωσε τον άλλον, ευτυχώς με συχνές μίξεις άλλων objectives μεταξύ τους που ελαφρύνουν και κάνουν πιο ενδιαφέρουσα την εμπειρία μας.

Πιο πάνω ανέφερα τα side missions ως «εθελοντικά» εντός εισαγωγικών, γιατί στην ουσία ως ένα σημείο, δεν είναι καθόλου! Ο χαρακτήρας μας έχει leveling system και κάθε level που ανεβαίνει κερδίζει ένα skill point με το οποίο «ανοίγει» το skill tree του με τις διάφορες ιδιότητες-βελτιώσεις που μπορεί να δεχτεί. Ομοίως κάθε quest έχει ένα προτεινόμενο επίπεδο που πρέπει να φτάσετε για να σας φανεί βατό, ενώ στα main quests υπάρχει ελάχιστο δυνατό level που πρέπει να φτάσετε για να σας τα ανοίξει το παιχνίδι. Ακόμα και οι απλοί φρουροί αν είναι έστω 2 level δυνατότεροι από εσάς τότε σκούρα τα πράγματα, ενώ συνηθίζουν να μαζεύονται πολλοί μαζί και τριγύρω σας, κάτι που κάνει την οπισθοχώρηση απαραίτητη. Γενικά ξεχάστε τον χαμό που σκορπούσατε στα προηγούμενα Assassins παιχνίδια σπαμάροντας το τετράγωνο και το τρίγωνο για αποφυγή. Πλέον η ανάγκη για stealth kills έγινε πιο επιτακτική, ενώ το σύστημα μάχης έχει αλλάξει εξολοκλήρου φέρνοντας σε Dark Souls φάση. Απλή και δυνατή επίθεση με τα R1/R2, άμυνα με ασπίδα L1 και δυνατότητα parry με κύκλο, κίνηση αποφυγής με τετράγωνο , κλείδωμα στόχου με R3, μόνιμο τρέξιμο, είναι μερικές από τις βασικές κινήσεις του νέου συστήματος μάχης που πλέον απαιτεί τακτική και περισσότερη επιδεξιότητα από τον παίκτη. Σε όλα αυτά προσθέστε έξτρα δυνατές επιθέσεις με κράτημα του R2, rage επιθέσεις όταν γεμίζει το adrenaline bar και πασπαλίστε με ένα χαμό από διαφορετικά όπλα (σπαθιά, διπλά σπαθιά, ακόντια, τσεκούρια κ.π.α.) το καθένα με το δικό του στυλ επίθεσης, leveling και rarity με έξτρα ιδιότητες, δυνατότητα για ξεχωριστό equip 2 melee όπλων και 2 τόξων (που χωρίζονται σε 4 είδη), εργαλεία όπως βόμβες φωτιάς ή καπνού, crafting που ανεβάζει τα stats μας, έμποροι όπλων/ρούχων/αλόγων και κυνήγι θησαυρών για ξεχωριστό loot, ε και καταλαβαίνεται πως πλέον μιλάμε για έναν action/RPG τίτλο βαθύτερο από το πρόσφατο Horizon, ελαφρύτερο από το The Witcher 3.

Η εξέλιξη αυτή θεωρώ πως ήταν άκρως απαραίτητη, φάνηκε ακόμα πιο έντονη γιατί το προηγούμενο παιχνίδι που ασχολήθηκα ήταν το Shadow of War  που κάνει χρήση του συστήματος μάχης «σπαμάρισμα τετράγωνο, τρίγωνο αποφυγή» που εννοείται προσφέρει ατόφια «‘άμυαλη» δράση και διασκέδαση, αλλά το Origins έδειξε αμέσως ωριμότερο, πιο απαιτητικό, λίγο πιο «ψαγμένο», ενηλικιώθηκε θα λέγαμε. Φυσικά πάλι με ανεβασμένο level και με κάποιο καλό legendary όπλο στο επίπεδο σας και με καλά stats μπορείτε να σκορπίσετε τον θάνατο σε ένα μικρό στρατόπεδο, αλλά δε θα αργήσει η ώρα που θα πλακώσουν οι ισχυρότεροι φρουροί ή οι Φύλακες (Phylakes).

Είναι λοιπόν το Assassin’s Creed Origins ένα ΤΕΛΕΙΟ παιχνίδι; Σαφώς και όχι. Βρήκα πολύ δύστροπο τον τρόπο που αλλάζεις όπλα/τόξα/εργαλεία με τον σταυρό καθώς μέσα στην ένταση της μάχης χάνεται εύκολα η «μπάλα» με διπλά πατήματα δεξιά αριστερά ή κράτημα για τα εργαλεία λιγότερο από αυτό που ήθελε και ξανά κλικ και αλλαγή λάθος όπλου και πάει λέγοντας, συνηθίζεται μεν αλλά βρέθηκα να κάνω λάθη πάνω στην ένταση ακόμα και μετά από 30 ώρες παιχνιδιού. Τα side quests περιστρέφονται γύρω από συνηθισμένους άξονες αλλά ευτυχώς δεν πνίγουν το παιχνίδι γιατί είναι μετρημένα ενώ υπάρχουν και μερικά που ξεχωρίζουν. Προβλήματα υπάρχουν και με την κάμερα κατά τη διάρκεια των μαχών, ειδικά όταν έχετε πολλούς εχθρούς μαζί σε περιορισμένα περιβάλλοντα, ενώ η ΑΙ μερικές φορές είναι άνιση, ή θα πέσει ένας μετά τον άλλον στην παγίδα του «σφυρίγματος» ή θα μας εντοπίζουν με το παραμικρό αν εμφανίσουμε λίγο το κεφαλάκι μας.. Το ίδιο άνισο είναι και το σύστημα αυτόματης οδήγησης (χιε χιε) όπου το άλογο μας πάει μόνο του μέσω προκαθορισμένων οδών στον objective μας. Άλλοτε μου ήταν χρήσιμο γιατί μπορεί να τσέκαρα το κινητό μου ή να έπινα νερό όσο αυτό πήγαινε και άλλοτε απλά σας χάνει χρόνο καθώς ακολουθεί προκαθορισμένα μονοπάτια που μπορεί να σας κάνουν διπλάσια και τριπλάσια ώρα για να φτάσετε, χώρια το ότι σκουντουφλάτε σε χωρικούς και άλλα ζωντανά. Το μεγαλύτερο όμως μειονέκτημα του Origins είναι, προσωπικά, ο πρόλογος του έως να πέσουν οι τίτλοι αρχής. Θεωρώ πως έχει την χειρότερη εισαγωγή στη σειρά, κακή έναρξη, στα χαμένα η συνέχεια, αποπροσανατολισμός λόγω των αλλαγών για τους γνώστες της σειράς, φτωχή πρώτη περιοχή εξερεύνησης, μηδέν εντυπωσιασμός για τον νεοεισερχόμενο παίκτη σε έναν τόσο σημαντικό τίτλο. Καταλαβαίνω πως λειτουργεί ως ένα είδος tutorial, αλλά ξοδεύεται έτσι ένα ανέμπνευστο δίωρο gameplay, τη στιγμή που θα μπορούσα να σκεφτώ πολλούς περισσότερους και εντυπωσιακότερους τρόπους για την αρχή του πολυαναμενόμενου νέου Assassin’s Creed παιχνιδιού σε ένα setting όπως η Αίγυπτος.

Ποικιλία από επιλογές για να ακουμπήσετε τις… δραχμές σας.

Εννοείται πως τα microtransactions είναι εδώ σε όλη τους τη μεγαλοπρέπεια και σε όλες τους τις μορφές, από ability points, drachma packs και «time savers» , με κανονικό χρήμα μπορείτε να αγοράσετε και να προχωρήσετε τον χαρακτήρα σας γρηγορότερα αλλά σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω πως θα τα χρειαστείτε. Διαχειριστείτε καλύτερα τα μικροοικονομικά σας πουλώντας όπλα/items ή μαζεύοντας χρυσό και θα μπορέσετε να αγοράσετε δυνατά όπλα, να κάνετε upgrade στο level σας κάποιο αγαπημένο legendary ή ακόμα και να τζογάρετε 3000 coins στο αντίστοιχο loot box του εμπόρου νομά, που βρίσκετε σε τυχαία σημεία κάθε φορά.

Παρά τα παραπάνω ατοπήματα, το Origins παραμένει ένα εξαιρετικό παιχνίδι, τόσο από μόνο του, όσο και μέσα στο franchise. Τα όποια λάθη του είναι μικρά και θα τα ξεχάσετε μονομιάς όταν βρεθείτε να κυνηγάτε αστερισμούς για να ξεκλειδώσετε το κρυμμένο μυστικό της Σφίγγας ή να βρείτε το μυστικό θάλαμο της Μεγάλης Πυραμίδας. Αφήστε το Origins να σας ταξιδέψει, όσο λίγα triple-A παιχνίδια τελευταία.