Platform: PS4
Publisher: Soedesco
Developer: Games Farm
Διάθεση: Enarxis Dynamic Media
Κυκλοφορία:28/10/2016

Προβληματίστηκα αρκετά με την κυκλοφορία του Air Conflicts: Secret Wars Ultimate Edition, κυρίως γιατί περίμενα κάτι καλύτερο από αυτό που αντίκρισα. Καταρχάς μιλάω για το PS4 remaster του Air Conflicts: Secret Wars, ένα παιχνίδι που πρωτοκυκλοφόρησε το 2011 στις κονσόλες προηγούμενης γενιάς και PC. Δεν διεκδίκησε δάφνες ποιότητας τότε και η εταιρεία θέλησε να του δώσει άλλη μία ευκαιρία, προσφέροντας ένα νέο πακέτο στο PS4, το οποίο αναβαθμίζει οπτικά το παιχνίδι και τα controls. Ας δούμε όμως αναλυτικότερα το τι προσφέρει η Ultimate Edition του παιχνιδιού και αν μπορεί να σταθεί επάξια ανάμεσα στις υπόλοιπες PS4 κυκλοφορίες.

Το Air Conflicts: Secret Wars είναι ένα arcade shooter με αεροπλάνα εποχής WW1 και WW2, με τα οποία καλούμαστε να φέρουμε εις πέρας κάποιες αποστολές. Έχω μια τάση προς τα arcade shooters με αεροπλάνα καθώς μερικά από τα αγαπημένα που παιχνίδια είναι τα Ace Combat, After Burner και War Thunder, έτσι μπορώ να πω με σιγουριά πως θα ήθελα κάτι αντίστοιχα ποιοτικό στο PS4. Το Air Conflicts: Secret Wars όμως δείχνει ξεκάθαρα πως πρόκειται για έναν low budget τίτλο, ήδη από την εισαγωγή γίνεται φανερό πως το κόστος κρατήθηκε χαμηλά, προφανώς για να πετύχει και μια προσιτή τιμή πώλησης.

Στο κεντρικό μενού μας δίνονται οι επιλογές για campaign, dogfights και multiplayer τις οποίες και θα εξηγήσουμε μία μία. Καταρχάς το campaign, που αποτελείται από 49 αποστολές και έχουμε την ευκαιρία να πετάξουμε αεροπλάνα του 1ου και 2ου Παγκοσμίου πολέμου σε διάφορα missions. Το low budget του τίτλου περιορίζει τα briefings των αποστολών απλά σε ένα artwork στο οποίο η κάμερα κάνει pan & scan συνέχεια, ενώ τα voice overs είναι επιεικώς ερασιτεχνικά. Τα διάφορα objectives των αποστολών μας είναι συνεχώς τα ίδια και ανακυκλώνονται, θα κληθούμε να καταστρέψουμε επίγειους και εναέριους στόχους, να προστατέψουμε συμμάχους και να πάμε από ένα σημείο στο άλλο χωρίς να μας αντιληφθούν οι εχθρικές περίπολοι. Αφού επιλέξουμε το αεροπλάνο μας, θα πετάξουμε από ερήμους έως και το Βερολίνο προκειμένου να ολοκληρώσουμε τα tasks μας, κάτι που όμως τελικά αποδείχτηκε πολύ κατώτερο του αναμενόμενου. Πρέπει να αναφέρουμε πως υπάρχουν δύο επιλογές για τον χειρισμό, arcade και simulation, οι διαφορές βέβαια είναι ελάχιστες (κάποιες μανούβρες εκτελούνται μόνο με simulation επιλογή χειρισμού) αλλά γενικά επικρατεί το arcade στοιχείο και η επιλογή simulation μένει μόνο στο όνομα. Τα πυρομαχικά μας είναι ατελείωτα, με το οπλοπολυβόλο απλά να ζεσταίνεται και τις βόμβες μας απλά να θέλουν λίγα δευτερόλεπτα έως να ξαναγεμίσουν. Για τις βόμβες εδάφους υπάρχει στόχος που μας βοηθά να πετύχουμε τους αντιπάλους, ενώ στο arcade το οπλοπολυβόλο μας έχει μια auto-aim βοήθεια που κάνει τα πράγματα ακόμα πιο εύκολα. Γενικά, οι εχθροί πέφτουν εύκολα, ενώ εμείς αντίθετα δύσκολα θα χάσουμε από αυτούς. Επιπλέον υπάρχει και το adrenaline meter, το οποίο μας βάζει σε ένα περιορισμένο χρονικά slow motion, ώστε να στοχεύσουμε ευκολότερα και να πετύχουμε με την άνεση μας τους στόχους μας.

Ως προς το gameplay του τίτλου πρέπει να πω το highlight είναι οι αερομαχίες, οι οποίες έστω και arcade, δίνουν μια κάποια ανάταση στο gameplay και ο παίκτης θα ασχοληθεί αρκετά και θα διασκεδάσει. Δυστυχώς όμως αυτό θα περάσει γρήγορα και το ενδιαφέρον μας χάθηκε ήδη μετά τις πρώτες αποστολές, καθώς κάναμε συνέχεια τα ίδια. Ενδεικτικό είναι πως ακόμα και η προσγείωση ή απογείωση γίνεται αυτόματα, χωρίς κόπο από μέρους μας, αρκεί να περάσουμε μέσα από κάποια «δαχτυλίδια», ανεξαρτήτου ταχύτητας και μετά αναλαμβάνει το παιχνίδι. Γενικά το campaign δεν αποτελεί κάτι το αξιόλογο, υπάρχει απλά για να υπάρχει, μη προσφέροντας κάτι ιδιαίτερο, ειδικά στην PS4 εποχή, αλλά το ίδιο θα σκεφτόμουν και να έπαιζα το παιχνίδι το 2011 στο PS3 μου.

Τα Dogfights είναι στην ουσία custom matches, όπου μπορούμε να παίξουμε σε όποια πίστα του campaign θέλουμε και απλά να καταρρίψουμε αεροπλάνα χωρίς να ανησυχούμε για τα objectives. Μπορούμε να επιλέξουμε το αριθμό των αεροπλάνων, το respawn time, να υπάρχει kill limit ή time limit και να φάμε την ώρα μας σε αερομαχίες, χωρίς να εμπλακούμε με το campaign. Καλή επιλογή μεν, αλλά και αυτή καταντά ρηχή και επαναλαμβανόμενη, είναι ουσιαστικά μόνο για μια γρήγορη ενασχόληση ενός 10λέπτου ή 15λέπτου, όταν δεν έχετε περισσότερο χρόνο στη διάθεση σας και θέλετε να παίξετε κάτι στα γρήγορα.

Γιατί όμως να μην μπείτε να παίξετε online και να έχετε αντιπάλους σας άλλους gamers αντί της εύκολης ΑΙ και να αυξηθεί δραματικά το challenge και η αξία του τίτλου; Μέσα από το κεντρικό μενού υπάρχει επιλογή για multiplayer όπου μας δίνεται η επιλογή για τοπικό Lan ή «Playstation Network». Δυστυχώς όμως όσο και αν προσπαθήσαμε οι servers είναι… ερημικά άδειοι. Ποτέ δεν κατάφερα να βρω ένα lobby ώστε να μπω με άλλους, ενώ όταν έγινα εγώ host απλά έκανα βόλτες μόνος μου σε ένα χάρτη και δεν μπήκε ποτέ κανείς. Μεγάλο πλήγμα για το παιχνίδι οι άδειοι servers καθώς το είδος προτείνεται για online matches και στην ουσία θα ήταν το μοναδικό χαρακτηριστικό που ίσως κρατούσε το ενδιαφέρον του παίκτη.

Και αφού είδαμε όλα τα παραπάνω, ας αναφερθώ και στον τεχνικό τομέα, οπού και εκεί το low budget κάνει περίτρανα την εμφάνιση του. Τα γραφικά του τίτλου θυμίζουν στην καλύτερη, αρχικό τίτλο του PS3, με τους χάρτες να είναι άδειοι, τα textures φτωχά και ο σχεδιασμός των πάντων (εκτός από τα αεροπλάνα) να είναι «χάρτινος» και επιφανειακός. Η εταιρεία υπόσχεται «αναβαθμισμένα textures και shaders που κάνουν χρήση της έξτρα δύναμης του PS4», κάτι που μοιάζει με αστείο αν ρίξετε μια ματιά στα screenshots. Εκεί που εξεπλάγην είναι στην χρήση του ηχείου του Dualshock για τις ομιλίες, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα χρήσης της PS camera για head-tracking! Βέβαια θα προτιμούσα να γινόταν ένα remake στον τεχνικό τομέα, παρά να έχω head tracking..

To Air Conflicts: Secret Wars Ultimate Edition αποτελεί μια ανούσια κυκλοφορία για το PS4. Το παιχνίδι μπορεί το 2011 να χαρακτηριζόταν έως μέτριο και να υπήρχε λόγος να αγοραστεί από αρκετούς, εν έτη 2016 όμως, πιστέψτε με, δεν υπάρχει κανένας λόγος να επενδύσετε στον τίτλο. Με γραφικό τομέα χειρότερο και από PS3, ανούσιο campaign, ανύπαρκτο multiplayer και με τιμή στα 39.99€ στο PS Store και 34.90€ σε λιανική, το θεωρώ απλά αστείο να το προτιμήσει κάποιος, απλά κοιτάξτε αλλού.